سپاسگزاری چگونه سلامتی را تحت تأثیر قرار می دهد؟

تبيان/ وقتي احساس نااميدي و ناتواني مي کنيم، قدرداني کردن غيرممکن به نظر مي رسد؛ اما واقعيت اين است که سپاسگزاري حين سختي ها همان چيزي است که به آن نياز داريد چون احساس پوچي و نااميدي را از شما دور مي کند. ضمناً سپاسگزاري، کليد پيشگيري از آسيب هاي فيزيکي و هيجاني در زمان هايي است که با استرس و اضطراب دست و پنجه نرم مي کنيد.
وقتي زندگي سرناسازگاري با شما مي گذارد، انرژي تان را مي بلعد و قدرت تصميم گيري را از شما مي گيرد، آخرين چيزي که به ذهنتان مي رسد سپاسگزاري است. چون به هر حال، قدرداني و سپاسگزاري يک واکنش هيجاني براي تحسين چيزهايي است که داريم. وقتي احساس نااميدي و ناتواني مي کنيم، قدرداني کردن غيرممکن به نظر مي رسد؛ اما واقعيت اين است که سپاسگزاري حين
سختي ها همان چيزي است که به آن نياز داريد چون احساس پوچي و نااميدي را از شما دور مي کند. ضمناً سپاسگزاري، کليد پيشگيري از آسيب هاي فيزيکي و هيجاني در زمان هايي است که با استرس و اضطراب دست و پنجه نرم مي کنيد.
موقعيت هاي سختي که در آن ها قرار مي گيريم، چالش هايي هستند که بايد در آن ها، قدرداني کردن را تمرين کنيم. هر چند درست است که سپاسگزاري مي تواند يک واکنش هيجاني ناخودآگاه نسبت به خيلي از موقعيت هاي زندگي باشد؛ اما اين تمام ماجرا نيست. چيزي که بيشتر واقعيت دارد اين است که سپاسگزاري يک ديدگاه دروني است؛ لنزي که ما دنيا را با آن مي بينيم و دقيقاً همان چيزي که مي توانيم کنترلش کنيم. جدال براي سپاسگزاري کردن از اين توقع ناشي مي شود که انتظار داريم زندگي براي ما حتماً جور خاصي باشد و وقتي چنين نيست، نااميد و عصباني مي شويم.
آيا واقعاً مي توانيم متوجه شويم چه اتفاقي قرار است بيفتد؟ طي سال گذشته، خيلي از افراد مبتلا به سرطان شدند، خيلي از افراد در سوانح رانندگي جان خود را از دست دادند، خيلي از پدر و مادرهاي خوشحال و اميدوار، فرزندشان با نقص هاي مادرزادي متولد شد. هيچ کدام از اين اشخاص انتظار اين حوادث متحول کننده را نداشتند، اما با اين وجود اين اتفاق ها افتاد. وقتي ديدگاه ما نسبت به زندگي با اين باور محدود مي شود که زندگي بايد جور خاصي که ما مي خواهيم باشد، عجيب نيست که سپاسگزاري کردن برايمان کار بسيار سختي به نظر برسد.
سپاسگزاري تنها زماني ممکن مي شود که درک کنيم هر آنچه داريم يک نعمت است.
تجربه نشان داده ما هر چه بيشتر داشته باشيم، کمتر قدرداني خود را نسبت به داشته هايمان ابراز مي کنيم. به عبارتي ديگر، زياد داشتن باعث مي شود احساس کنيم مستحق آن هستيم؛ اما عکس اين حالت در مورد کساني که در فقر به سر مي برند وجود دارد: آن هايي که در فقيرترين کشورهاي دنيا زندگي مي کنند، بابت آنچه دارند بسيار سپاسگزار و شاکرند. ضمناً اين افراد، با نارضايتي و هيجان زياد منتظر نيستند تا به داشته ي خوب بعدي برسند.
هيچ چيزي به اندازه خوردن يک وعده غذاي ساده يا يک فنجان چاي در خانه کسي که بضاعت چنداني ندارد اما متواضع و مهربان است لذت بخش نيست. چنين افرادي به جاي اينکه بابت چيزهايي که ندارند خشمگين و تلخ و بدخلق باشند، بابت چيزهايي که دارند قدردان هستند و مي توانند با لذت قدم بزنند، نفس بکشند و به زندگي ادامه دهند. آن ها زيبايي آسمان شب را مي بينند و متوجه مهرباني ها و محبت هايي که از جانب خانواده و دوستان دريافت مي کنند هستند. آن ها با وجود اينکه در فقر به سر مي برند، قادرند همان چيزهايي که دارند را به کساني که نياز دارند ببخشند.
سپاسگزاري کمک مي کند هورمون کورتيزول يا استرستان کمتر شود. کنترل سطح هورمون استرس، به عملکرد بهتر قلب و عروق در زماني که استرس داريد کمک کرده و توانايي حفظ تعادل هيجاني تان تقويت مي شود
در اينجا يک تمرين ساده وجود دارد؛ اين بار که در يک ترافيک کلافه کننده مانديد و با اين فکر درگير شديد که بايد به موقع به مقصد برسيد، سعي کنيد توجه تان را تغيير دهيد و اثرش را بر حس و حالتان ببينيد. مثلا به حس هايتان توجه کنيد: گرماي خورشيد را که از شيشه اتومبيل به شما مي رسد حس کنيد (يا گرماي بخاري اتومبيل)، مزه ي گواراي آبي را که از بطري همراهتان مي نوشيد حس کنيد، به موسيقي، پادکست و ... مورد علاقه تان گوش دهيد، به عابران پياده نگاه کنيد و حس کنجکاوي تان را به کار ببريد و سعي کنيد حدس بزنيد کجا قرار است بروند. به اين فکر کنيد که اين افراد هم مانند شما اميدها و آرزوها و نااميدي ها و نگراني هايي دارند. حواستان را از استرس فعلي تان پرت کنيد و تمرکزتان را روي هديه هاي کوچک در زندگي بگذاريد. حتي شايد موفق شويد همه ي زندگي را به عنوان هديه اي که واقعاً هست ببينيد.
فوايد سپاسگزاري
وقتي به اين باور مي رسيد که هر آنچه داريد يک هديه است و سپاسگزاري خود را بابت آن نشان مي دهيد، نگاهتان از چيزهايي که نداريد به سمت آنچه داريد معطوف مي شود. با سپاسگزاري کردن بابت داشته ها، تغييرات مهمي در مغز و بدنتان روي مي دهد. ضمناً ابراز قدرداني هر روزه، فوايد زيادي براي سلامتي دارد که شايد از شنيدن آن ها شگفت زده شويد.
کاهش علائم فيزيکي و رواني اندوه
طبق مطالعات انجام شده، آن هايي که بابت داشته هاي خود سپاسگزار هستند، کمتر دچار افسردگي، اضطراب، خستگي، التهاب و بي خوابي مي شوند.
ايجاد تغييرات مثبت در مغز
وقتي سپاسگزاري را واقعاً احساس و ابراز مي کنيد، حجم قشر خاکستري در قسمت هايي از مغز افزايش مي يابد. اين اتفاق به شما کمک مي کند هيجانات خود را مؤثرتر کنترل و تنظيم کنيد. ضمناً دوپامين و سروتونين در مغزتان افزايش يافته و هورمون هايي که به ترس و اضطراب مربوط اند کاهش مي يابند.
تقويت ارتباط با ديگران
وقتي سپاسگزاري و قدرداني خود نسبت به ديگران را ابراز مي کنيد، نه تنها آن ها متوجه اهميت و ارزش خود نزد شما مي شوند بلکه ارتباط قوي تري با آن ها برقرار کرده و احساس مي کنيد اطرافيان شما حامي و پشتيبان شما هستند. حتماً مي دانيد که ثابت شده داشتن حمايت اجتماعي، فاکتور مهمي در صبر و تحمل در سختي هاي زندگي است.
کاهش درد و افزايش فعاليت بدني
وقتي هر روز داشته ها و سپاسگزاري هايتان را يادداشت مي کنيد، دردتان کمتر مي شود و بهتر مي توانيد به فعاليت هاي بدني بپردازيد. در نتيجه به سمت سلامتي قدم برمي داريد و از درد و ناتواني بدني دور مي شويد.
کاهش استرس
سپاسگزاري کمک مي کند هورمون کورتيزول يا استرستان کمتر شود. کنترل سطح هورمون استرس، به عملکرد بهتر قلب و عروق در زماني که استرس داريد کمک کرده و توانايي حفظ تعادل هيجاني تان تقويت مي شود.
بذر سپاسگزاري را بکاريد
سپاسگزاري را مانند دانه هايي بدانيد که در باغچه زندگي تان مي کاريد. وقتي سپاسگزاري و قدرداني را وارد فعاليت هاي زندگي روزمره تان مي کنيد، ابتدا هيچ تغيير فوري در نگرشتان نسبت به زندگي رخ نمي دهد. چون فوايد بلندمدت بر سلامت هيجاني و فيزيکي، زمان بر هستند اما اگر پيگير و جدي باشيد، به آن ها خواهيد رسيد. در واقع اگر هدف خود را روي کاشتن بذر سپاسگزاري بگذاريد، کم کم خواهيد ديد که ظرفيت اميد و رضايتتان در زندگي بالا و بالاتر مي رود. زماني که ميوه ي درخت سپاسگزاري تان را ببينيد، متوجه مي شويد که ارزش تلاشتان را داشته است.


















