حوزه/ امام علی علیه السلام :
مَنْ أیْقَنَ أنّهُ یُفارِقُ الأحبابَ، ویَسکُنُ التُّرابَ، و یُواجِهُ الحِسابَ، و یَسْتَغْنِی عَمّا خَلَّفَ، و یَفْتَقِرُ إلی ما قَدَّمَ، کانَ حَرِیّا بِقِصَرِ الأملِ و طُولِ العَملِ.
هر که یقین کند که از دوستان جدا خواهد شد و در دل خاک خواهد خفت و حساب و کتابی در پیش رو دارد و آنچه بر جای می نهد به کارش نخواهد آمد و به آنچه پیش فرستاده نیازمند است، سزاوار است که رشته آرزو را کوتاه و دامنه عمل را دراز گرداند.
بحارالأنوار : ۷۳/۱۶۷/۳۱
حکمت/ چرا آرزوهای بلند مذموم است؟
1400/08/01 - 08:23
2
1400/08/01 - 08:23
