آخرین خبر/تصور کنید در دنیایی زندگی می‌کنید که نه صدایی دارد و نه تصویری؛ اتاقی ساکت و تاریک که انگار هیچ راهی به بیرون ندارد. «هلن کلر» در کودکی دقیقاً چنین دنیایی را تجربه کرد. او نمی‌توانست بشنود یا ببیند و به همین خاطر، ارتباط برقرار کردن با دنیای اطراف برایش بسیار دشوار بود. برای خیلی‌ها، این یعنی یک بن‌بست کامل؛ اما برای هلن، این تازه شروعِ یک ماجراجویی بزرگ برای کشفِ قدرت انسان بود.

وقتی او یاد گرفت کلمات را با لمس کردنِ دست‌های معلمش بشناسد، انگار کلید قفل زندان تنهایی‌اش را پیدا کرد. هلن فقط نوشتن و خواندن نیاموخت؛ او به «معمارِ دنیای درونی» خودش تبدیل شد. او در ذهنش، باغ‌ها، شهرها و رویاهای رنگارنگی ساخت که هیچ‌کس دیگری نمی‌توانست آن‌ها را ببیند یا بشنود، اما او با قدرتِ کلمات، آن‌ها را به دیگران هدیه کرد.

هلن کلر به ما یاد داد که برای «بودن» و برای «ارتباط برقرار کردن»، نیازی به چشم و گوش نیست؛ بلکه نیاز به یک ذهنِ جست‌وجوگر و یک قلبِ شجاع داریم. او ثابت کرد که هر انسانی می‌تواند با ابزارهای ساده، برای خودش هویت بسازد و با دنیا حرف بزند. به نظر شما، مهم‌ترین وسیله‌ای که ما را به دنیای دیگران وصل می‌کند چیست؟ آیا کلمات به تنهایی کافی هستند؟

به پیج اینستاگرامی «آخرین خبر» بپیوندید
instagram.com/akharinkhabar