آخرین خبر/بعضی اسم‌های روی نقشه، فقط اسم نیستند؛ آن‌ها سرنخ‌هایی از زبان‌های خیلی قدیمی‌اند. اگر معنی‌شان را بفهمیم، انگار یک راز تاریخی را باز کرده‌ایم!

دماوند نام بلندترین کوه ایران است. درباره معنی آن نظرهای مختلفی وجود دارد، اما بعضی پژوهشگران می‌گویند این نام با واژه‌هایی کهن مربوط به دود، گرما یا آتش پیوند دارد. این حدس بی‌دلیل نیست؛ چون دماوند یک کوه آتشفشانی خاموش است.

زاینده‌رود از اسمش پیدا است: «زاینده» یعنی به‌وجودآورنده و زندگی‌بخش. پس زاینده‌رود یعنی رودی که به زمین و آدم‌ها زندگی می‌دهد. این اسم خیلی خوب با نقش مهم رود در اصفهان جور درمی‌آید.

اروند نامی کهن است. در بعضی زبان‌های قدیمی ایرانی، «اروند» را به معنی تند و تیز و خروشان دانسته‌اند. برای یک رود پرقدرت، این اسم خیلی مناسب است.

البرز از یک نام بسیار قدیمی آمده؛ در زبان‌های کهن ایرانی چیزی شبیه «هَرَبرَزَیتی». معنی آن را معمولاً بلند، والا و برآمده دانسته‌اند. واقعاً هم کوه‌های البرز همین‌طورند: بلند و باشکوه.

پس اسم‌های جغرافیایی، قصه‌هایی از طبیعت و تاریخ‌اند.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خبر» بپیوندید
instagram.com/akharinkhabar