آخرین خبر/هر سال، چند روز مانده به شهادت امام رضا، خانه‌ی نیما و نازنین بوی زعفران و گلاب می‌گرفت. مامان یک قابلمه‌ی بزرگ شله‌زرد نذری درست می‌کرد و بعد، با کمک بابا، کاسه‌کاسه بین همسایه‌های مجتمع پخش می‌کرد. نیما مسئول چیدن قاشق‌ها بود و نازنین هم روی کاسه‌ها خلال بادام می‌ریخت.
اما امسال، درست همان صبح، حال مامان بد شد. بابا او را به درمانگاه برد و خانه ساکت شد. نازنین آهی کشید و گفت: «پس نذری چی؟» نیما کمی فکر کرد، بعد تبلت را آورد و با مامان‌بزرگ تماس تصویری گرفت.
مامان‌بزرگ از توی صفحه گفت: «اول برنج رو آروم هم بزنید، زعفرون رو کم‌کم بریزید، نه یک‌دفعه!»
اما کار آن‌قدرها هم آسان نبود. زعفران روی میز ریخت، کمی برنج چسبید به قابلمه، دارچین پخش شد روی زمین و آشپزخانه شبیه میدان جنگ شد. با این حال، شله‌زرد بالاخره آماده شد؛ زرد، خوش‌بو و شیرین.
وقتی مامان و بابا برگشتند، مامان با دیدن آشپزخانه چشم‌هایش گرد شد. اما بعد کاسه‌های مرتب کنار میز را دید و فهمید چه اتفاقی افتاده. لبخند زد، بچه‌ها را بغل کرد و گفت: «امسال نذری امام رضا را شما شیرین‌تر کردید.»

به پیج اینستاگرامی «آخرین خبر» بپیوندید
instagram.com/akharinkhabar