آخرین خبر/تا حالا شبها سرت را بالا بردهای تا ستارهها را بشماری؟ حدود صد سال پیش در تهران، دختری به نام "آلنوش طریان" ساعتها محو تماشای آسمان میشد.
او فقط به زیبایی ستارهها نگاه نمیکرد، بلکه میخواست سر درآورد که آنها از چه ساخته شدهاند و خورشید چطور به ما گرما و روشنایی میبخشد.
در روزگاری که کمتر کسی فکر میکرد یک زن بتواند فیزیکدان بزرگی شود، آلنوش با عشقی بیپایان به دانش درس خواند. او با پشتکار فراوان به فرانسه رفت و در دانشگاه بزرگ سوربن نجوم خواند. با اینکه در اروپا فرصتهای شغلی فوقالعادهای برایش فراهم بود، به عشق ایران برگشت تا بچهها و جوانان کشورش را با دنیای کهکشانها آشنا کند.
او نخستین بانوی استاد فیزیک ایران شد و چون ابزارهای کافی برای رصد وجود نداشت، خودش دستبهکار شد و نخستین رصدخانه خورشیدی ایران را ساخت! آلنوش به «مادر ستارهشناسی ایران» معروف شد.
زندگی دکتر طریان به ما یاد میدهد که کمبود امکانات نباید مانع رویاهایمان شود؛ اگر به چیزی علاقهمند باشیم، میتوانیم ابزار ساختنش را پیدا کنیم و حتی راههای رسیدن به خورشید و ستارهها را بسازیم.
