پایان تلخی و آغاز امید؛ فردای دو خواهر سنندجی

فارس/ ماجرای تلخ دو دختر سنندجی که روزها در شرایطی دردناک زندگی میکردند، امروز به روایتی از امید و مسئولیت اجتماعی تبدیل شده است؛ روایتی که در آن همسایهها، پزشکان، مددکاران و مسئولان دست به دست هم دادند تا این دو کودک به زندگی و آیندهای امن بازگردند.
گاهی یک فریاد میتواند سرنوشت را تغییر دهد. ظهر یکی از روزهای محله حاجیآباد سنندج، صدای کمکخواهی دو دختر خردسال از پشت درهای بسته خانهای به گوش همسایهها رسید؛ صدایی که نهتنها به یک ماه اسارت و رنج پایان داد، بلکه آغازگر موجی از همدلی مردمی، حمایتهای درمانی، ورود دستگاه قضایی و تلاش نهادهای مسئول برای بازگرداندن این دو کودک به زندگی عادی شد.آن روز، اهالی محله نمیدانستند پشت دیوارهای خانهای که مدتها رفتوآمدی در آن دیده نمیشد چه میگذرد. تنها چیزی که شنیده میشد، فریادهای ضعیف دو کودک بود؛ فریادهایی که هر لحظه کمجانتر میشد. نگرانی همسایهها خیلی زود به اقدام تبدیل شد. چند نفر از اهالی بدون معطلی وارد عمل شدند و با کمک نردبان از پشتبام راهی برای ورود به خانه پیدا کردند.آنچه آنان در داخل خانه دیدند، شوکهکننده بود؛ دو دختر که در فضایی بسیار محدود و غیرانسانی در سرویس بهداشتی خانه گرفتار شده بودند و آثار آشکار خشونت و سوءتغذیه بر بدنشان دیده میشد.نخستین حلقه نجات؛ انتقال فوری به بیمارستاندقایقی پس از رهایی، نیروهای امدادی و اورژانس اجتماعی وارد عمل شدند و دو کودک را به بیمارستان کوثر سنندج انتقال دادند. پزشکان با کودکانی روبهرو شدند که علاوه بر ضعف شدید جسمانی، آثار شکستگی و جراحات متعدد بر بدنشان مشاهده میشد.تیمهای درمانی بیدرنگ روند مداوا را آغاز کردند. درمان شکستگیها، رسیدگی به سوءتغذیه، مراقبتهای تخصصی پزشکی و همچنین حمایتهای روانی در دستور کار قرار گرفت تا سلامت جسم و روح این دو خواهر به تدریج بازیابی شود.
ورود دستگاه قضایی؛ برخورد با عاملان کودکآزاریهمزمان با آغاز روند درمان، دستگاه قضایی نیز با سرعت وارد عمل شد. پس از دریافت گزارشهای مردمی و بررسی اولیه موضوع، پرونده قضایی برای متهمان تشکیل شد.رئیس کل دادگستری استان کردستان اعلام کرد: پدر این دو دختر به اتهام کودکآزاری با صدور قرار بازداشت موقت روانه زندان شده و نامادری نیز برای پاسخگویی درباره اتهام مشارکت در کودکآزاری به دادسرای سنندج احضار شده است.در ادامه، دادستان مرکز استان با حضور در بیمارستان کوثر از نزدیک در جریان وضعیت کودکان قرار گرفت و دستورات لازم برای پیگیری روند درمان و تکمیل پرونده قضایی را صادر کرد. تأکید دستگاه قضایی بر رسیدگی سریع و قاطع به این پرونده، اطمینانبخش افکار عمومی و نشانهای از حساسیت نسبت به حقوق کودکان بود.بهزیستی در کنار کودکاندر کنار اقدامات درمانی و قضایی، سازمان بهزیستی نیز مسئولیت حمایت از این دو کودک را برعهده گرفت. بنا بر اعلام مدیرکل بهزیستی کردستان، کودک کمسنتر پس از دریافت خدمات درمانی از بیمارستان ترخیص و برای ادامه مراقبتهای اجتماعی و روانی به یکی از مراکز خدمات اجتماعی منتقل شد.خواهر بزرگتر نیز به دلیل شدت جراحات، بهویژه شکستگیهای ناحیه فک و لگن، همچنان تحت درمان تخصصی قرار گرفت تا روند بهبود او به شکل کامل دنبال شود.حمایتهای روانی، اجتماعی و توانمندسازی این دو کودک تا بازگشت آنان به شرایط عادی زندگی توسط متولیان امر ادامه خواهد داشت.
خانهای برای شروع دوبارهچند روز پس از این حادثه، خبر دیگری بارقه امید را پررنگتر کرد. استاندار کردستان در اقدامی حمایتی، یک واحد آپارتمانی را به این دو خواهر اهدا کرد و دستور تأمین کامل لوازم ضروری منزل را نیز صادر کرد.این تصمیم زمینهای فراهم کرد تا دو دختر آسیبدیده بتوانند در کنار مادر خود، زندگی جدیدی را آغاز کنند؛ زندگیای دور از فضای تلخ گذشته و در محیطی امنتر و آرامتر.استاندار کردستان با تأکید بر ضرورت حمایت از کودکان و زنان آسیبدیده، این اقدام را گامی در مسیر کاهش آسیبهای اجتماعی و بازگرداندن آرامش به این خانواده دانست.
روایتی از بیداری اجتماعیماجرای دو دختر سنندجی اگرچه با رنج و تلخی آغاز شد، اما در ادامه به روایتی از مسئولیتپذیری اجتماعی نیز تبدیل شد؛ امروز، فاصله زیادی میان آن توالت تاریک و خانهای وجود دارد که قرار است مأمن تازه این دو خواهر باشد.از همسایههایی که نخستین حلقه نجات شدند تا پزشکان، مددکاران، قضات و مسئولانی که برای درمان، حمایت و تأمین سرپناه آنان پای کار آمدند، همگی بخشی از روایتی شدند که نشان داد جامعه در برابر رنج کودکان بیتفاوت نیست. مسیر درمان هنوز ادامه دارد، زخمها هنوز نیازمند زمان هستند و پرونده قضایی هنوز در جریان است؛ اما مهمترین اتفاق رخ داده است؛ زندگی دوباره به این دو کودک بازگشته است.شاید این حادثه یکی از تلخترین خبرهای روزهای اخیر باشد، اما در دل آن یک پیام روشن دیده میشود؛ هرجا صدای کودکی شنیده شود و مسئولیت اجتماعی بیدار بماند، امید میتواند از دل تاریکترین روزها نیز راه خود را پیدا کند.

















