۵۰ تخریب و ۱۳۰۰ هشدار؛ روایتِ بحرانی پنهان در شرق استان تهران

ایرنا/ شناسایی بیش از هزار و ۳۰۰ مورد تغییر کاربری غیرمجاز در سه ماه نخست سال، در کنار تخریب ۵۰ این گونه ساختوسازها ، نشان میدهد چالش حفاظت از اراضی کشاورزی دماوند تنها به اجرای چند حکم قضایی محدود نیست و آمارها از بحرانی پنهان در شرق استان تهران حکایت دارند؛ بحرانی که همچنان زمینهای حاصلخیز را تحت فشار تغییر کاربری قرار داده است.
تخریب ۵۰ ساختوساز غیرمجاز در هومند وادان، شامل ۱۲ بنا و ۳۸ مورد دیوارکشی، به آزادسازی ۴۵ هکتار از اراضی کشاورزی و بازگشت آن به چرخه تولید منجر شد و ارزش ساختوسازهای قلع و قمع شده نیز حدود ۲۵۰ میلیارد ریال برآورد شده است. با این حال، این عملیات تنها بخشی از واقعیت تغییر کاربری اراضی کشاورزی در دماوند را نشان میدهد.
آمارهای جهاد کشاورزی نشان میدهد تنها در سه ماه نخست سال، بیش از هزار و ۳۰۰ مورد تغییر کاربری غیرمجاز در دماوند شناسایی شده است و از این تعداد، حدود ۴۰۰ پرونده در مراحل قانونی قرار و قابلیت اجرای احکام را دارند که این ارقام نشان میدهد تخریبهای اخیر، تنها بخش کوچکی از حجم تخلفات موجود است.
چرا اراضی کشاورزی هدف هستند؟
بیشترین فشار تغییر کاربری بر اراضی درجه یک و درجه دو وارد میشود؛ زمینهایی که به دلیل منابع آب مناسب، باغهای فعال و ظرفیت بالای تولید، ارزش اقتصادی بیشتری دارند و همین مزیتها، این اراضی را به هدف اصلی سوداگران زمین تبدیل کرده و ادامه این روند میتواند ظرفیت تولید محصولات کشاورزی و باغی منطقه را کاهش دهد.
حفاظت با یک سوم ظرفیت
یکی از چالشهای اصلی، محدودیت امکانات حفاظتی است. اکنون تنها دو اکیپ خودرویی و چهار نیروی یگان حفاظت، مسوول پایش ۱۱ هزار هکتار اراضی کشاورزی دماوند هستند؛ در حالی که برآوردهای کارشناسی، دستکم پنج گروه خودرویی و ۱۰ نیروی حفاظتی دیگر را برای حفاظت مؤثر ضروری میداند و به بیان دیگر، شبکه حفاظت با حدود یک سوم ظرفیت مورد نیاز فعالیت میکند.
پیام پنهان آمارها
اهمیت این خبر در تخریب ۵۰ بنا خلاصه نمیشود، بلکه در فاصله میان یک هزار و ۳۰۰ مورد تغییر کاربری شناساییشده و توان محدود حفاظت از اراضی کشاورزی است که این شکاف نشان میدهد موفقیت در حفظ زمینهای حاصلخیز تنها با اجرای احکام تخریب ممکن نیست و پیشگیری، پایش مستمر و تقویت یگانهای حفاظت نقش تعیینکنندهتری دارند.
دماوند با ۱۱ هزار هکتار اراضی کشاورزی، همچنان یکی از قطبهای مهم تولید در شرق استان تهران است؛ اما تداوم فشار تغییر کاربری نشان میدهد آینده این زمینها بیش از هر زمان دیگری به تقویت نظارت و جلوگیری از تخلفات وابسته است.

















