ایرنا/ در گرمای طاقت‌فرسای بندرعباس، قدم به قدم بوی تند بنزین به مشام می رسد و بخارات سنگین و سمی در هوای شرجی و مرطوب شهر معلق است؛ بویی که گلو را می‌سوزاند، چشم‌ها را تحریک می‌کند و تنفس را سخت می‌کند و از همه مهمتر حس خطر و تهدید مداوم را به جان رهگذران می اندازد.

در گذر از خیابان های مختلف شهر بندرعباس و در گرمای سوزان و طاقت فرسای آن مردان و زنان، جوان و میانسال، در سایه محدود دیوارها و یا درختان کنار خیابان حتی زیر آفتاب سوزان ایستاده‌اند و یا قرار دادن تعدادی ظروف ۱۰ و ۲۰ لیتری و حتی ۱.۵ لیتری در حال فروش بنزین هستند.
در بلوار امام حسین(ع) خواجه عطا، بلوار ساحلی، پل شهناز، کمربندی، مسیر هدیش و اسکله باهنر هرچند متر، بشکه‌های پلاستیکی رنگارنگ پر از بنزین، کنار پیاده‌روها و لبه خیابان‌ها ردیف شده‌اند.
شاید اگر مسافر و یا گردشگری برای بار اول از خیابان‌های بندرعباس تردد کند این سؤال برای وی پیش بیاید که این ظروف با ابعاد مختلف که در مقابل هر دکه، مغازه و خودورویی در کنار خیابان‌های به فروش می‌رسند چه چیزی باید باشد.
در این مکان‌ها و در گوشه هر خیابان شلنگ‌های ساده از داخل بشکه‌ها بیرون آمده و رانندگانی که ناامید از صف‌های طولانی پمپ‌بنزین‌ها، با چهره‌های خسته در آن توقف می‌کنند و با قیمت‌های گزاف در شرایطی خطرناک اقدام به خرید این بنزین‌ها می‌کنند.

این صدها بشکه و بطری‌های بنزین در قلب شهر و تمام خیابان‌ها و معابر آن، مانند صدها بمب کنارخیابانی شهری عمل می‌کنند؛ گرمای شدید، بدنه بشکه‌ها را به حدی داغ کرده که لمس آن‌ها تقریباً غیرممکن است، تابش مستقیم خورشید، ارتعاشات بی‌وقفه خودروها و بخارات قابل اشتعال که در هوا موج می‌زند، شهر را به یک انبار باروت تبدیل کرده است.
باید درک کرد که آنچه در خیابان‌های بندرعباس رخ می‌دهد، صرفاً یک خرید و فروش غیررسمی نیست؛ بلکه یک واکنش شیمیایی آماده برای انفجار است، در دمای بالای ۴۰ درجه، فشار بخارات درون این بشکه‌های پلاستیکی به شدت بالا می‌رود و هر لرزش ناچیز خودرویی در کنار آن‌ها، یا هر جرقه کوچک ناشی از اصطکاک، می‌تواند مانند ماشه عمل کند.
وقتی بخارات بنزین در هوای مرطوب و سنگین شهر معلق می‌شوند، عملاً تمام سطح خیابان به یک محیط قابل اشتعال تبدیل می‌شود؛ محیطی که در آن، یک حادثه کوچک، می‌تواند به یک انفجار زنجیره‌ای تبدیل شود که هیچ کپسول آتش‌نشانیِ کوچکی از پس آن برنمی‌آید.»

تصور کنید یک تصادف معمولی و یا انحراف خودرو و برخورد آن با این ظروف انباشته از بنزین در حاشیه خیابان‌ها و بزرگراه‌ها که همچون بمب‌های کنار خیابانی عمل می‌کنند می‌تواند در کسری از ثانیه چه انفجارهایی را ایجاد و آتش را مانند رودخانه‌ای از بنزین در میان خودروهای در حال تردد سرایت دهد.
در این سناریوی جهنمی، آتش می‌تواند به سرعت به ساختمان‌های اطراف، مغازه‌ها و خودروهای پارک‌شده سرایت کند، ده‌ها ماشین را به توده‌ای از آهن سوخته تبدیل کند و تلفات جانی سنگینی به بار آورد که نتیجه آن این است که تردد خودروها در شهر برای ساعات طولانی با وقفه مواجه شود.
با وجود این تهدید آشکار و ملموس، مسئولان مربوطه تاکنون چشم بر این پدیده خطرناک بسته‌اند.
این بی‌توجهی در حالی است که بندرعباس هنوز خاطره تلخ انفجار سال گذشته در بندر شهید رجایی را فراموش نکرده و داغ آن همچنان تازه است.

تصویر شهروندی که در میان این توده از مواد سوختنی در حال عبور از پیاده‌رو است یا راننده‌ای که در صف‌های طولانی در نزدیکی این بمب‌های ردیف‌شده ایستاده، تصویر یک شهروند عادی نیست؛ بلکه تصویر یک قربانی احتمالی است.
تصور کنید ما در حال حرکت در میان منطقه‌ای هستیم که در آن امنیت جانی به قربانگاه نیازهای معیشتی یا بی‌تفاوتی‌های ساختاری تبدیل شده است، فاجعه زمانی رخ می‌دهد که شهروندان به جای احساس امنیت در کوچه‌ها و بلوارهای شهر خود با هر صدای ترمز یا هر لرزش زمین، وحشتی پنهان را در دل احساس کنند؛ وحشتی که ریشه در این واقعیت دارد که مرگ، تنها چند قدم با آن‌ها فاصله دارد.
هدف از این یادداشت با توجه به مسائل معیشتی و نیاز مالی فروشندگان خیابانی این بنزین ها و از سویی رنج تهیه بنزین برای شهروندان از مبادی قانونی تنها برخورد سلبی و قهری با این چرخه تقاضا و عرضه خارج از شبکه نیست بلکه آنچه مورد تاکید است ضرورت ساماندهی این وضعیت و پایان عبور بی تفاوت از کنار آن است.

شاید ساماندهی هوشمندانه عرضه کنندگان بنزین با توجه به حقایق عینی اجتماعی و اقتصادی ضروری باشد، تجمیع فروشندگان در نقاط مشخص به عنوان بازارچه یا میدان هایی با فاصله مناسب از سکونت گاه ها و مراکز تجمع انسانی و ترافیک شهری ، الزام فروشندگان به رعایت نکات اولیه ایمنی، استفاده از شلنگ‌ها و اتصالات مناسب و مقاوم، استقرار آتش‌نشانی، تجهیز اجباری فروشندگان به داشتن کپسول اطفای حریق و آموزش‌های دوره‌ای بخشی از اقدامات بدیهی و ساده ای است که حتی یک روز تأخیر در اجرای آنها جایز نیست.
اگر روزی اتفاق ناگواری رخ دهد، دیگر اظهار تأسف‌های کلیشه‌ای، خبرهایی مانند تشکیل پرونده قضایی و پیگیری مجازات مقصران کافی نخواهد بود چرا که همین حالا نیز مشخص است که کدام دستگاه‌ها باید اقدام کنند و کوتاهی می‌کنند پس بیایید قبل از وقوع حادثه بفکر پیشگیری از آن بود.

آخرین خبر هرمزگان در اینستاگرام :
https://instagram.com/hormozgan.today