فارس/ پایان مراسم تشییع رهبر شهید برای آنها پایان خدمت نیست. نوجوان خادم می‌گوید که تا روز یکشنبه کنار زائران می‌مانند؛ اسکان و اطعام ادامه دارد تا مردم بعد از زیارت مزار رهبر شهید، با آرامش راهی شهرهایشان شوند.

روزی حضرت امام خمینی(ره)، بنیان‌گذار انقلاب اسلامی، گفته بود: «سربازان من در گهواره هستند.» حالا نسل بعدی همان سربازان گهواره، در خیابان‌های مشهد برای تشییع رهبر شهید انقلاب به میدان آمده‌اند؛ شاهدش نوجوانی است که در چهارراه دانش، بی‌سروصدا پلاکاردی در دست گرفته است.نه صدایش بلند است و نه تلاشی می‌کند که دیده شود.

اگر کسی سر صحبت را با او باز نکند، شاید در میان جمعیت اصلاً به چشم نیاید. بیشتر وقتش را صرف پاسخ دادن به سؤال زائرانی می‌کند که دنبال محل اسکان هستند؛ گاهی آدرسی می‌دهد، گاهی شماره تلفنی را در اختیارشان می‌گذارد و چند قدم آن‌طرف‌تر، دوباره سر جای قبلی‌اش می‌ایستد. ۱۵ بهار را پشت سر گذاشته و خودش را یکی از خادمان اسکان زائران معرفی می‌کند.

از چند روز قبل همراه ده‌ها نوجوان دیگر درگیر آماده کردن محل‌های اسکان بوده‌اند؛ همان مسجدها، مدرسه‌ها و حسینیه‌هایی که این روزها درهایشان را به روی زائران باز کرده‌اند.

می‌گوید از صبح تا شب، گروه‌های مختلف بین محل‌های اسکان در رفت‌وآمد هستند تا اگر کمبودی وجود داشت، همان لحظه برطرف شود. به گفته او، بعضی از خادمان مسئول ثبت اطلاعات زائران هستند، بعضی خانواده‌ها را به محل اسکان هدایت می‌کنند و عده‌ای هم در بخش اطعام کمک می‌کنند.

این پسر جوان می‌گوید: «همه چیز مردمی است. نه فقط اسکان، بلکه اطعام هم با کمک مردم انجام می‌شود. امسال حدود ۱۵ هزار ظرفیت اسکان آماده کرده‌ایم تا کسانی که برای مراسم تشییع رهبر شهید به مشهد می‌آیند، دغدغه‌ای برای ماندن نداشته باشند.»

از او می‌پرسم این تجربه را از امسال شروع کرده‌اند یا سابقه دارد.

بدون مکث پاسخ می‌دهد: «نه، چهار سال است که همین کار را انجام می‌دهیم. هر سال در ایام شهادت امام رضا(ع) از زائرها پذیرایی می‌کنیم. امسال فقط دلیل سفر مردم فرق کرده است. حالا خیلی‌ها برای تشییع رهبر شهید آمده‌اند.»

وقتی حرف به شلوغی این چند روز می‌رسد، شانه‌ای بالا می‌اندازد و لبخند کوتاهی می‌زند؛ انگار از نظر او این شلوغی اصلاً ارزش گلایه کردن ندارد. هر بار که میان صحبت‌هایمان کسی برای پیدا کردن محل اسکان صدایش می‌زند، بی‌درنگ گفت‌وگو را قطع می‌کند، مسیر را نشان می‌دهد و دوباره برمی‌گردد.

از روی برنامه‌ای که در ذهنم چیده‌ام، فکر می‌کنم مأموریتشان با پایان مراسم به آخر می‌رسد؛ اما او سرش را به نشانه نفی تکان می‌دهد. می‌گوید هنوز کارشان تمام نشده است. قرار است تا روز یکشنبه کنار زائران بمانند؛ «اسکان و اطعام ادامه دارد تا مردم بتوانند بعد از مراسم، مزار رهبر شهید را هم زیارت کنند و بعد با خیال راحت به شهرهایشان برگردند.

وقتی از حجم کار می‌پرسم، به جای صحبت درباره سختی‌ها، از کسانی می‌گوید که کنار هم ایستاده‌اند. «حدود ۷۰ نفر خادم هستیم. بیشترمان ۱۵ یا ۱۶ ساله‌ایم. هر کسی هر کاری از دستش برمی‌آید انجام می‌دهد؛ یکی مردم را راهنمایی می‌کند، یکی برای اسکان هماهنگ می‌کند، یکی در اطعام کمک می‌کند.»از او می‌پرسم چرا در این سن، چنین مسئولیتی را پذیرفته است. چند لحظه سکوت می‌کند و بعد پاسخش را خیلی کوتاه می‌دهد: «چون رهبر شهید، پیشوای من بود.»

از یک جایی به بعد دیگر سراغ آمار و خدمات نمی‌رود. انگار دلش می‌خواهد درباره چیزی حرف بزند که از نظر خودش مهم‌تر است. از اخلاق رهبر شهید می‌گوید و معتقد است اگر جوان‌ها یاد بگیرند مثل او به مردم فکر کنند، ساده زندگی کنند و از حق دفاع کنند، نگاهشان به زندگی تغییر می‌کند.

هنوز جمله‌اش تمام نشده که چند نفر دیگر برای پیدا کردن محل اسکان سراغش می‌آیند.

گفت‌وگو را نیمه‌تمام رها می‌کند، با حوصله مسیر را برایشان توضیح می‌دهد و دوباره میان جمعیت گم می‌شود؛ همان‌جایی که از اول هم قرار بود باشد؛ نه در مرکز توجه، بلکه در میان خادمانی که بی‌سروصدا سهم خود را از میزبانی زائران ادا می‌کنند.

آخرین خبر خراسان رضوی در اینستاگرام :
https://www.instagram.com/khorasan_today
آخرین خبر خراسان رضوی در تلگرام :
https://t.me/Toos_today