فارس/ مردم هرمزگان برای سفر زمینی به بسیاری از نقاط کشور ناگزیر از عبور از استان کرمان هستند، اما محدودیت استفاده از کارتهای سوخت هرمزگانی در برخی جایگاههای این استان، یک سفر عادی را به دغدغه تأمین بنزین تبدیل کرده است؛ محدودیتی که شهروندان میپرسند اساساً چه نسبتی با مقابله هدفمند با قاچاق سوخت دارد؟
کافی است نقشه راههای جنوب کشور را مقابل خود بگذاریم؛ بخش مهمی از سفرهای زمینی مردم هرمزگان به استانهای مرکزی، شرقی و شمالی کشور از کرمان میگذرد.
مسافری که از بندرعباس راهی مشهد مقدس، یزد، اصفهان، تهران و بسیاری از شهرهای دیگر میشود، در بسیاری از مسیرهای متعارف جادهای باید از پهنه وسیع استان کرمان عبور کند.
کرمان برای هرمزگانیها تنها یک مقصد نیست؛ یکی از مهمترین مسیرهای اتصال هرمزگان به مرکز کشور است. اما همین مسیر برای برخی مسافران هرمزگانی با یک مشکل عجیب همراه شده است؛ محدودیت ناشی از کدینگ جایگاههای سوخت که میتواند امکان استفاده عادی از کارت سوخت شخصی را با مشکل مواجه کند.
مبارزه با قاچاق؛ اما چرا به هزینه مسافر؟
تردیدی نیست که قاچاق سوخت یکی از معضلات جدی جنوب و شرق کشور است و مقابله با شبکههای سازمانیافته قاچاق، مطالبه مردم هرمزگان نیز هست.
اما سؤال اینجاست: آیا راه مقابله با قاچاق، محدودکردن شهروندی است که همراه خانوادهاش صدها کیلومتر از خانه فاصله گرفته و تنها برای ادامه سفر به چند لیتر بنزین نیاز دارد؟
اگر سامانههای هوشمند سوخت، اطلاعات خودرو، میزان مصرف و سوابق تراکنشها در دسترس دستگاههای مسئول است، انتظار میرود محدودیتها نیز هوشمند، هدفمند و متوجه رفتار مشکوک باشد؛ نه اینکه محل صدور کارت سوخت بهتنهایی موجب دردسر یک مسافر شود.
هرمزگانی بودن نباید تبدیل به محدودیت شود
مسئله از جایی جدیتر میشود که یک شهروند هرمزگانی در استان محل سکونت خود میتواند از کارت سوختش استفاده کند اما هنگام عبور از استانی که شاهراه سفر او به نقاط مختلف کشور است، با محدودیت مواجه شود.
مردم میپرسند اگر خودرویی با پلاک و کارت سوخت مشخص، در یک سفر متعارف بینشهری قرار دارد، چرا باید صرفاً به دلیل هرمزگانی بودن کارت سوخت با محدودیت روبهرو شود؟
مقابله با قاچاق ضرورتی انکارناپذیر است، اما مبارزه با قاچاقچی نباید به ایجاد مانع برای مسافر، بیمار، زائر، دانشجو یا خانوادهای منجر شود که در حال عبور از کرمان است.
یک سؤال مهم؛ کارت سوخت هرمزگانی در کرمان چه نقشی در قاچاق دارد؟
مسئولان متولی باید به یک پرسش روشن پاسخ دهند: چه میزان از قاچاق سوخت در استان کرمان اساساً با کارتهای سوخت خودروهای شخصی هرمزگانیِ در حال سفر انجام میشود؟
اگر برای چنین محدودیتی مستندات و آمار مشخصی وجود دارد، ارائه آن میتواند افکار عمومی را اقناع کند؛ اما اگر چنین ارتباط معناداری وجود ندارد، ادامه محدودیتی که هزاران مسافر عادی را گرفتار میکند نیازمند بازنگری فوری است.
کرمان و هرمزگان؛ دو همسایه با هزاران پیوند
هرمزگان و کرمان دو استان همسایه با روابط گسترده اقتصادی، اجتماعی و خانوادگیاند. روزانه خودروهای فراوانی میان این دو استان تردد میکنند و بخش مهمی از حملونقل زمینی جنوب کشور نیز به محورهای ارتباطی این دو استان وابسته است. بنابراین انتظار میرود تصمیمات حوزه سوخت نیز با درنظر گرفتن واقعیت جغرافیایی و حجم تردد میان دو استان اتخاذ شود.
استانداری و نمایندگان هرمزگان ورود کنند
اکنون انتظار میرود استانداری هرمزگان، شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی و نمایندگان مردم استان در مجلس موضوع را بهصورت جدی پیگیری کنند و در تعامل با مسئولان استان کرمان راهکاری پیدا شود که هم امکان مقابله مؤثر با قاچاق سوخت را فراهم کند و هم مسافر عادی قربانی محدودیتهای عمومی نشود.
راهکار نیز الزاماً حذف ابزارهای نظارتی نیست؛ سامانه سوخت میتواند رفتارهای غیرمتعارف، سوختگیریهای پرتکرار یا الگوهای مشکوک را شناسایی کند و محدودیت را متوجه همان موارد کند.
کرمان همسایه هرمزگان و شاهراه عبور بخش بزرگی از مردم این استان به نقاط مختلف کشور است؛ جادهای که باید مسیر سفر باشد، نه جایی که یک خانواده پیش از رسیدن به آن نگران باشد کارت سوختش کار میکند یا نه.مبارزه با قاچاق سوخت یک ضرورت است؛ اما مسافر هرمزگانی قاچاقچی نیست و نباید هزینه جرمی را بپردازد که مرتکب نشده است.
