ایرنا/ بیرجند - ایرنا - همزمان با آغاز مهر، خیابانهای شهر جان دوبارهای گرفتهاند؛ حرکت پرشور کودکانی که با کولهپشتیهای رنگارنگ و قدمهای شتابان، پیادهروها و گذرگاهها را میپیمایند مشق مهر است؛ اما در این میان این آنچه بیش از پیش اهمیت مییابد، حفظ جان دانشآموزان در ترافیک شهری است؛ دغدغهای که ضرورت آموزش و نهادینهسازی رفتارهای ایمن را از همان گامهای نخست گوشزد میکند.
به گزارش ایرنا، روزهای نخستین بازگشایی مدارس طلاییترین زمان برای آموزش عملی مهارتهای خودحفاظتی و فرهنگ ترافیک به فرزندان است؛ خیابانها با همه هیاهو و شتابشان، میتوانند با آموزش درست به بستری امن برای رشد و مسئولیتپذیری اجتماعی کودکان بدل شوند؛ مشروط بر آنکه خانوادهها مسیر خانه تا مدرسه را به کارگاه زنده آموزش انضباط و مراقبت تبدیل کنند.
کارشناسان حوزه حملونقل و آموزش ترافیک تأکید میکنند که رفتارهای ایمن باید به صورت عینی و ملموس با دانشآموزان تمرین شود.
رئیس آموزش وفرهنگ ترافیک پلیس راهور خراسان جنوبی در این خصوص به سه اصل کلیدی اشاره کرد که میتواند مانند یک سپر محافظ، سلامت نوآموزان و کودکان را در مسیر علمآموزی تضمین کند و گفت: اصل «چشمها در خیابان باز»؛ تمرین هوشیاری پیش از حرکت است.
سرهنگ رضا کیانی افزود: لذا نخستین قاعده عبور، تقویت ادراک بصری و تمرکز بوده و از آنجایی که کودکان به اقتضای سن، رفتارهایی پیشبینیناپذیر و شتابزده دارند، ممکن است با دیدن همکلاسی یا وسیلهای جذاب در آنسوی خیابان، ناگهان به سوارهرو بدوند.
وی افزود: در مسیر مدرسه باید این اصل به کودکان تفهیم شود که خیابان جای بازی یا حواسپرتی نیست لذا قاعده طلایی «ایستادن پشت لبه جدول، نگاه به سمت چپ، سپس راست و مجدد نگاه به چپ» باید در هر نوبت تردد تکرار تا به یک رفتار غیرارادی بدل شود زیرا کودک باید بیاموزد که تنها پس از اطمینان کامل از توقف یا نبود خودروها، با گامهای استوار و آرام –و نه دویدن– عرض معبر را طی کند.
وی دومین اصل را «دست در دست ایمنی» دانست و گفت: شاید مهمترین چالش فیزیکی کودکان در ترافیک، جثه کوچک و قامت کوتاه آنها باشد لذا رانندگان وسایل نقلیه، بهویژه در هنگام دندهعقب، گردش در تقاطعها یا تردد میان خودروهای پارکشده، اغلب دید کافی نسبت به حضور یک کودک خردسال ندارند.
رئیس آموزش و فرهنگ ترافیک پلیس راهور خراسان جنوبی اظهار کرد: گرفتن دست بزرگترها در معابر شلوغ صرفا یک رفتار عاطفی نیست، بلکه پیوند مستقیم با بقا و امنیت دارد از همین رو دست والدین یا همراهان بزرگتر، پلی میان قامت کوچک دانشآموز و میدان دید رانندگان است زیرا رها کردن دست کودکان در نزدیکی معابر پرتردد و تقاطعها میتواند در یک لحظه حادثهای جبرانناپذیر رقم بزند.
وی اصل سوم را «خطکشی عابر پیاده»؛ حریم امن و تمرین قانونمداری معرفی کرد و گفت: خطوط سپید عابر پیاده بر سطح آسفالت، فقط نشانههای ترافیکی نیستند؛ مرز میان قانون و هرجومرج هستند. کودکان باید یاد بگیرند که این خطوط، «حریم امن» آنهاست و گذرگاه مجاز تلقی میشود.
سرهنگ کیانی ادامه داد: هنگامی که والدین خود را مقید میدانند که حتی برای چند متر پیادهروی بیشتر، حتما از خطکشی عابر پیاده یا پلهای هوایی استفاده کنند، این احترام به قانون به شکلی پایدار در ضمیر ناخودآگاه کودک نهادینه میشود؛ از سوی دیگر، تردد از محل خطکشی به رانندگان نیز یادآوری میکند که باید حق تقدم را به این عابران کوچک و بیپناه بدهند.
فرهنگ ترافیک، از نیمکت مدرسه تا پشت فرمان
وی یادآور شد: تضمین ایمنی دانشآموزان یک معادله دوطرفه است؛ در یک سوی آن آموزش کودکان و هوشیاری والدین قرار دارد و در سوی دیگر، مسئولیت اجتماعی رانندگان زیرا در ساعات بازگشایی و تعطیلی مدارس، رانندگان موظفاند با کاهش سرعت در حاشیه مراکز آموزشی، رعایت حق تقدم عابران پیاده و خودداری از توقفهای دوبله و سد معبر، محیطی امن و بدون تنش برای کودکان رقم بزنند.
رئیس آموزش و فرهنگ ترافیک پلیس راهور خراسان جنوبی از فوت ۶ دانش آموز در سال تحصیلی سال گذشته یاد کرد و گفت: این آمار معادل ۲۳ درصد کل متوفیان زیر ۱۸سال در سال گذشته است که بر اثر تصادفات جان خود را از دست داده اند.
وی بیان کرد: همچنین سال گذشته در بازه زمانی مهر تا پایان خرداد ۷۱۵ نفر دانش آموز معادل ۲۹ درصد کل مجروحان زیر ۱۸سال بر اثر تصادفات دچار جراحت و مصدومیت شدند.
مهر، فصل شکفتن جوانههای امید است؛ امیدهایی که برای بارور شدن و ساختن فردای این سرزمین، بیش از هر چیز به امنیت و سلامتی نیاز دارند. با تمرین همین اصول ساده اما حیاتی ، میتوان سال تحصیلی سرشار از نشاط و عاری از هرگونه حادثه تلخ را برای آیندهسازان ایران رقم زد.
