فارس/ حدود ۳۰ خانوار روستای زرشک قزوین با وجود دریافت مجوز ساخت، پرداخت عوارض و احداث خانه، بیش از ۱۵ است از انشعاب آب شرب بیبهرهاند. متقاضیانی که میگویند مشکل اصلی کمبود آب نیست، بلکه اختلاف بر سر نحوه تأمین و تخصیص آب و ظرفیت محدود مخزن روستاست.
در روستای زرشک قزوین، مسئله آب سالهاست به یکی از اختلافات و چالشهای اصلی میان بخشی از اهالی و متولیان روستا تبدیل شده است؛ روستایی که به گفته متقاضیان آب، از منابع آبی برخوردار است، اما حدود ۲۵ تا ۳۰ خانوار از مجموع ۵۰ خانوار آن همچنان از انشعاب آب شرب بیبهرهاند.
ماجرا از جایی پیچیدهتر میشود که بخشی از این خانوارها در محدوده الحاقی روستا قرار گرفتهاند و بیش از ۱۵ سال پیش برای زمینهای خود مجوز ساخت دریافت کرده، حقوق دولتی و عوارض مربوط به بنیاد مسکن، دهیاری و شورا را پرداخت کرده و حتی اقدام به احداث خانه کردهاند، اما به گفته خودشان، همچنان امکان دریافت انشعاب آب را ندارند.
متقاضیان میگویند مشکل آب زرشک حدود ۲۰ سال سابقه دارد و در حالی ادامه پیدا کرده که از نگاه آنها، مسئله اصلی کمبود آب نیست، بلکه اختلاف بر سر نحوه تخصیص و دسترسی به منابع موجود است.
آب هست، اما به خانهها نمیرسد
دانش پژوه، یکی از متقاضیان آب روستای زرشک که در این محدوده ساختمانی احداث کرده اما فاقد آب است اظهار کرد: مشکل آب روستا حدود ۲۰ سال است ادامه دارد و حدود ۲۵ تا ۳۰ خانوار از آب شرب برخوردار نیستند.
وی افزود: این خانوارها در محدوده الحاقی روستا زمین خریداری کرده، مجوز ساخت گرفته، عوارض و حقوق دولتی خود را پرداخت کرده و خانه ساختهاند، اما همچنان انشعاب آب ندارند.
دانش پژوه با بیان اینکه آب در روستا وجود دارد، گفت: آب از منبع روستا وارد میشود، اما بخشی از آن در جویهای زرشک هدر میرود.
پیگیریها نشان میدهد آب شرب موجود در روستای زرشک برای تأمین نیاز اهالی کفایت میکند و مسئله اصلی، کمبود آب نیست، بلکه ظرفیت محدود مخزن موجود و نیاز آن به بازسازی و افزایش ظرفیت است. با این حال، به گفته حدود ۳۰ خانوار فاقد انشعاب، شورای روستا با وجود دستور بخشداری، از واگذاری آب به این خانوارها خودداری میکردند اما چشمهای اختصاص داده شده که آب ندارد.
این خانوارها اعلام کردهاند آمادگی دارند هزینه احداث و افزایش ظرفیت مخزن آب روستا را شخصاً تأمین کنند تا با افزایش ظرفیت مخزن، امکان تأمین آب برای همه خانوارها فراهم شود.
اختلاف بر سر چشمه جدید
در حالی که بخشدار مرکزی شهرستان قزوین از واگذاری یک چشمه جدید برای تأمین آب ۳۰ خانوار فاقد انشعاب شرب خبر میدهد، این خانوارها میگویند چشمه معرفیشده آب کافی ندارد و حتی دارای معارض است.
محمدرضا سلطانلو، نماینده متقاضیان آب روستای زرشک، با اشاره به این موضوع اظهار کرد: مسئولان اعلام کردهاند چشمهای برای تأمین آب این خانوارها اختصاص یافته است، اما بررسیهای اهالی نشان میدهد این چشمه آب ندارد و از سوی دیگر، دارای معارض است.
وی افزود: این چشمه نمیتواند منبع مناسبی برای تأمین آب ۳۰ خانوار باشد و اهالی نیز آمادگی دارند در صورت تأمین یک منبع آب مناسب، هزینه احداث مخزن و اجرای خط انتقال را شخصاً پرداخت کنند.
سلطانلو ادامه داد: این چشمه روان نیست که چهار فصل آب داشته باشد و نهایتاً در فروردین و اردیبهشت کمی آب دارد. فردی به نام خلیلی نیز از سرچشمه تا باغ خودش لولهکشی کرده و این چشمه معارض دارد.
وی افزود: چطور میتوانند چشمهای را که صاحب دارد و آب کافی ندارد، به ما بدهند؟
اختلاف بر سر الحاق به بافت و تأمین آب
شورا و دهیاری زرشک در حالی از واگذاری انشعاب آب شرب به حدود ۳۰ خانوار متقاضی خودداری میکردند که این خانوارها زمینهای خود را خریداری کرده، مجوزهای لازم را دریافت و هزینههای مربوطه را پرداخت کردهاند، اما طی سالها محروم بودهاند.
نکته قابل توجه اینکه در حالی برخی خانوارهایی که سالها پیش مجوز الحاق زمینهایشان به بافت روستا را دریافت کردهاند، همچنان با مشکل تأمین آب و سایر خدمات مواجه هستند، شورا و دهیاری روستا متقاضی الحاق محدوده جدیدی به نام «خرمنگاه» به بافت روستا است؛ موضوعی که از سوی اهالی مورد انتقاد قرار گرفته است.
اهالی زرشک در جریان پیگیری موضوع در شرکت آب و فاضلاب استان قزوین، با این پاسخ مواجه شدهاند که به دلیل قرار نداشتن این محدوده تحت پوشش آبفا، امکان ارائه خدمات وجود ندارد، هرچند این شرکت آمادگی همکاری در این زمینه را دارد.
همچنین مسئولان آبفا اعلام کردهاند بنیاد مسکن طی سالهای گذشته از دعوت این مجموعه به جلسات مربوط به الحاق به بافت روستا خودداری کرده است.
مسئلهای که میتواند با افزایش ظرفیت مخزن حل شود
آنچه از بررسی موضوع و اظهارات متقاضیان به دست میآید، نشان میدهد مسئله امروز روستای زرشک، کمبود منابع آب شرب نیست؛ بلکه ظرفیت محدود مخزن موجود است که برای تأمین آب تمامی خانوارها نیاز به توسعه و افزایش ظرفیت دارد.
در همین راستا، خانوارهای فاقد انشعاب اعلام کردهاند آمادگی دارند هزینه افزایش ظرفیت مخزن و اجرای خطوط مورد نیاز را شخصاً تأمین کنند تا امکان بهرهمندی همه اهالی از آب شرب فراهم شود؛ بنابراین انتظار میرود به جای ادامه اختلافات، راهکاری عملی برای افزایش ظرفیت مخزن و تأمین آب خانوارهای فاقد انشعاب دنبال شود.
از سوی دیگر، موضوع مهمتر به فرآیند الحاق اراضی به بافت روستا بازمیگردد. وقتی برای یک محدوده مجوز الحاق به بافت صادر میشود، صرف صدور مجوز نمیتواند پایان مسئولیت دستگاههای متولی باشد؛ بلکه همزمان باید زیرساختهای مورد نیاز از جمله آب شرب، برق، راه و سایر خدمات مورد نیاز آن محدوده نیز در فرآیند الحاق مورد توجه و پیشبینی قرار گیرد.
نمیتوان از یک سو به مالکان مجوز ساخت و الحاق به بافت داد و هزینهها و عوارض مربوطه را از آنها دریافت کرد و از سوی دیگر، پس از ساخت خانهها، تأمین ابتداییترین زیرساختها را صرفاً به دلیل اختلاف میان دستگاهها یا محدودیتهای موجود بر عهده متقاضیان گذاشت.
اکنون که متقاضیان اعلام آمادگی کردهاند حتی هزینه افزایش ظرفیت مخزن و اجرای خط انتقال را نیز خودشان پرداخت کنند، انتظار میرود دستگاههای مسئول با حضور میدانی در روستا و بررسی دقیق موضوع، راهکاری مشخص برای پایان دادن به این اختلاف چندینساله ارائه کنند.
