آخرین خبر/ نارین رسولی (۱۵ ساله) و خواهرش آیلین (۷ ساله) دو دختر اهل سنندج بودند که پس از طلاق مادرشان حدود سه سال پیش، نزد پدر (راغب یا رقیب رسولی، کارمند دادگستری) و نامادریشان زندگی میکردند و مدتی طولانی تحت آزار جسمی و روانی شدید قرار داشتند.
در خرداد ۱۴۰۵ همسایههای محله حاجیآباد سنندج که بارها صدای فریاد کمکخواهی آنها را از سرویس بهداشتی خانه شنیده بودند، با پلیس و اورژانس اجتماعی تماس گرفتند و نیروهای امدادی با حکم قضایی دختران را که حدود یک ماه در فضای تنگ و تاریک حبس شده، دچار سوءتغذیه شدید، شکستگیهای متعدد (بهویژه در فک، لگن، ران و جمجمه نارین) و آثار شکنجه بودند، نجات دادند.
پدر و نامادری بازداشت شدند، صلاحیت حضانت پدر سلب گردید و دختران پس از درمانهای تخصصی گسترده (با مشارکت حدود ۳۰۰ نفر از کادر درمان) به مادرشان سپرده شدند و اکنون وضعیت جسمی و روحیشان رو به بهبود است و به مدرسه بازگشتهاند. این پرونده موج گستردهای از همدردی عمومی و انتقاد نسبت به ضعف قوانین حمایت از کودکان ایجاد کرد.
