ایرنا/ مسئول دبیرخانه مدیریت زیست‌بوم تالاب‌های کهگیلویه و بویراحمد گفت: تالاب «شِرنگ دِرُنگ» در منطقه مور زرد شهرستان مارگون به مساحت ۳۴ هکتار از سال ۱۳۹۸ به دلیل ایجاد حفره‌های طبیعی در بستر آهکی و تشدید آن پس از زلزله سی‌سخت، در اواخر تابستان‌های هر سال آب آن تخلیه شده که سازمان حفاظت محیط‌زیست با همکاری سازمان زمین‌شناسی کشور به‌صورت جدی در حال بررسی راهکارهای اجرایی برای احیای دائمی این اکوسیستم است.
مسعود حاتمی، مسئول دبیرخانه مدیریت زیست‌بوم تالاب‌های کهگیلویه و بویراحمد اظهار کرد: تالاب «شرنگ درنگ» یکی از چهار تالاب دائمی استان است که در فهرست جدول شماره یک آیین‌نامه قانون حفاظت از تالاب‌های کشور قرار دارد که از سال ۱۳۹۸ به دلیل ایجاد حفره‌های طبیعی در بستر آهکی، در پایان تابستان این سال‌ها آب آن تخلیه و بستر آن خشک می‌شود.
وی با اشاره به اینکه این تالاب ۳۴ هکتار وسعت دارد و عمق آن در فصل بهار از یک تا ۱۴ متر متغیر بوده است، افزود: بر اساس بررسی‌های میدانی و مشاهدات جامعه محلی، پیش از این نیز تالاب در فصول کم‌آبی با کاهش آب مواجه می‌شد، اما هرگز به‌طور کامل خشک نمی‌شد.
حاتمی با تشریح علت اصلی خشکیدگی تصریح کرد: بستر تالاب از جنس آهک است و فرآیند انحلال در آن باعث شکل‌گیری حفره‌های طبیعی شده که با وقوع زلزله سی‌سخت در سال ۱۳۹۸ این حفره‌ها بیشتر نمایان و عمیق‌تر شدند.
وی اضافه کرد: سازمان حفاظت محیط‌زیست به‌عنوان متولی امر، برای نخستین بار با همکاری سازمان زمین‌شناسی کشور یک تیم کارشناسی تخصصی را به منطقه اعزام کرد و این تیم پس از بررسی‌های دقیق، طبیعی بودن دلایل خشکیدگی را تأیید و راهکارهای اجرایی مختلفی را پیشنهاد داد.
مسئول دبیرخانه مدیریت زیست‌بوم تالاب‌های استان در تشریح راهکارهای پیشنهادی اظهار کرد: یکی از راهکارها، احداث سازه‌ای در بالادست تالاب با ارتفاع حداقل دو متر برای کنترل ورود آب به‌صورت مدیریت‌شده است و راهکار دیگر، برداشتن یک لایه از رسوبات بستر با دستگاه‌های مکانیکی و سپس بسترگذاری مناسب است.
حاتمی افزود: با این حال، چون پدیده خشکیدگی ماهیتی طبیعی دارد، از متخصصان اکولوژیست و اساتید دانشگاه‌های مختلف کشور نیز مشاوره گرفته شده و اکثر آنان بر این باورند که باید اجازه داد طبیعت روند خود را طی کند و از سازه‌های انسان‌ساخت کمتر استفاده شود.
حاتمی با تأکید بر وابستگی شدید جامعه محلی به این تالاب تصریح کرد: مردم منطقه تالاب را هویت خود می‌دانند و به همین دلیل دبیرخانه مدیریت زیست‌بوم به دنبال راهکارهایی است که تلفیقی از دانش تخصصی و دانش سنتی جامعه محلی باشد.
وی گفت: ورودی آب تالاب از سرریز تالاب «مور زرد» و روان‌آب‌های سطحی تأمین می‌شود و در بالادست، برداشت آب چشمگیری وجود ندارد، هرچند در سال‌های اخیر باغات و مزارع یونجه محدودی احداث شده که میزان برداشت آن‌ها قابل توجه نیست.
وی در خصوص وضعیت ثبت جهانی این تالاب ابراز کرد: تالاب «شرنگ درنگ» همراه با تالاب «مور زرد زیلایی» در شهرستان مارگون تحت یک عنوان در کنوانسیون رامسر در حال پیگیری برای ثبت است، اما هنوز ثبت جهانی نشده است.
حاتمی افزود: در صورت ثبت جهانی، امکان استفاده از راهنمایی‌های مشاوره‌ای کنوانسیون رامسر و حمایت‌های مالی سازمان‌های بین‌المللی فراهم می‌شود و این موضوع با جدیت در دستور کار قرار دارد.
مسئول دبیرخانه مدیریت زیست‌بوم تالاب‌های کهگیلویه و بویراحمد با هشدار درباره پیامدهای خشکیدگی تالاب گفت: پیش از خشکیدگی، تالاب در فصل پرآبی اکوسیستمی زنده بود و حتی ماهیان زیادی در آن مشاهده می‌شد، اما اکنون با خشک شدن بستر، رسوبات و گل‌ولای می‌تواند به منشأ گرد و غبار تبدیل شود و سلامت مردم منطقه و روستاهای حاشیه تالاب را تهدید کند.
وی تصریح کرد: مهار روند خشکیدگی و جلوگیری از خشک شدن کامل بستر تالاب به‌طور جدی در دستور کار قرار دارد و امیدواریم با بهره‌گیری از تجربیات ملی و بین‌المللی، این اکوسیستم ارزشمند را برای نسل‌های آینده حفظ کنیم.
