خراسان/ مرد ۶۰ سالهای که دوست صمیمی خود را برای به دست آوردن سنگ ۲ هزار میلیارد تومانی با ضربهٔ بیل به قتل رسانده و جسد او را در باغ ۳ هزار متری خود درون چاه انداخته بود، روز دوشنبهٔ گذشته در آخرین دفاع خود، زوایای پنهان این جنایت هولناک را در حالی فاش کرد که مدعی بود به شدت پشیمان است!
مرد میانسالی که در زمینهٔ خرید و فروش سنگهای قیمتی فعالیت داشت، سپیدهدم چهارم مرداد گذشته از خانه خارج شد تا به باغ «ابراهیم»، دوست صمیمی خود در روستای کارده، برود؛ اما چندین ساعت بعد دیگر به تماسهای اعضای خانوادهاش پاسخ نداد.
خانوادهٔ «علیرضا مردانی» که بسیار نگران شده بودند با «ابراهیم» تماس گرفتند و جویای وضعیت «علیرضا» شدند؛ اما او ادعا کرد حدود ساعت ۱۱:۳۰ در اطراف میدان امام حسین(ع) از یکدیگر جدا شدهاند. او گفت: «علیرضا» به سرخس رفت و من هم به سوی سبزوار حرکت کردم! با این وجود، اضطراب خانوادهٔ «علیرضا» نهتنها کاهش نیافت، بلکه هر لحظه بر نگرانی آنها افزوده میشد؛ به همین خاطر ماجرای مرموز تماسهای بیپاسخ به پلیس آگاهی گزارش شد، چرا که یکی از اعضای خانوادهٔ «علیرضا» هنگام گفتوگوی تلفنی با «ابراهیم» صدای زنگ گوشی تلفن «علیرضا» را شنیده بود.
با ثبت گزارش گم شدن مرد میانسال در پلیس آگاهی، تحقیقات گستردهای آغاز شد و مشخص شد «ابراهیم و علیرضا» ساعتهای زیادی را در باغ ۳ هزار متری وی بودهاند. به همین دلیل، فرضیهٔ وقوع جنایت ذهن کارآگاهان را درگیر کرد و آنها بیدرنگ ماجرا را با قاضی باتجربهٔ ویژهٔ قتل عمد مشهد در میان گذاشتند. طولی نکشید که قاضی دکتر صادق صفری دستور بازداشت «ابراهیم» را صادر کرد و بدین ترتیب گروهی تخصصی از افسران زبدهٔ پلیس آگاهی به سرپرستی سرهنگ ولی نجفی (رئیس دایرهٔ قتل عمد آگاهی) وارد عمل شدند و رصدهای اطلاعاتی را در حالی همزمان با دستگیری «ابراهیم» (مرد ۶۰ ساله) آغاز کردند که همهٔ سرنخهای پلیسی به او میرسید؛ ولی «ابراهیم» با خونسردی خاصی ادعا میکرد «علیرضا» دوست صمیمی و دیرینهٔ اوست و هیچ مشکلی با هم نداشتند! در این شرایط بود که ماجرای سنگ گرانقیمت لو رفت، چرا که بررسیها نشان داد او قصد داشت با کمک «ابراهیم» سنگ گرانبهایی را به فروش برساند و آنها با همین منظور به باغ «ابراهیم» رفتهاند.

وقتی مستندات پلیس که با راهنماییهای قاضی شعبهٔ ۲۵۵ دادسرای عمومی و انقلاب جمعآوری شده بود مقابل دیدگان متهم ۶۰ ساله قرار گرفت، وی باز هم خونسردی خود را حفظ کرد و گفت: با هم به باغ من در اطراف روستای کارده رفتیم؛ ولی من و او مشکلی با هم نداشتیم، به همین خاطر هم چند ساعت بعد به مشهد بازگشتیم و در میدان امام حسین(ع) از هم جدا شدیم.
بنابراین گزارش، با این وجود بررسیهای تخصصی پلیس با بهرهگیری از توان تجهیزاتی و فناوریهای نوین ادامه یافت تا اینکه وی در شعبهٔ ویژهٔ پروندههای جنایی مشهد زیر رگبار سؤالات فنی و حقوقی قرار گرفت و در مخمصهٔ خودساختهای افتاد که به تناقضگویی پرداخت. او ساعتی بعد لب به اعتراف گشود و به قتل رفیق صمیمی خود با انگیزهٔ به دست آوردن سنگ ۲ هزار میلیارد تومانی اقرار کرد. او گفت: «علیرضا» سنگ را در انباری من مخفی کرده بود تا برای فروش آن مشتری پیدا کند. وقتی با هم به باغ رفتیم، «علیرضا» به درون انباری رفت تا آن سنگ را بردارد که از اطراف نیشابور پیدا کرده بود. در این هنگام من بیل را برداشتم و از پشت سر، ضرباتی به سر او زدم. بعد هم پیکر بیجانش را درون چاهی انداختم که داخل انباری بزرگ باغ بود.
به دنبال اعتراف صریح متهم، بلافاصله قاضی دکتر صادق صفری به همراه گروه کارآگاهان عازم روستای کارده شدند و با اشارهٔ متهم، چاه مذکور را پیدا کردند؛ در حالی که روی چاه به طرز ماهرانهای پوشانده شده بود. امدادگران آتشنشانی بعد از ساعتی تلاش، جسد را از داخل آن بیرون کشیدند و «ابراهیم» نیز سنگ مذکور را در حالی تحویل کارآگاهان داد که بررسیهای اولیه نشان داد سنگ مذکور فقط مرمر است و ارزش چندانی ندارد!! ولی «ابراهیم» مدعی بود آن سنگ بیش از ۲ هزار میلیارد تومان ارزش دارد!
بنابراین گزارش، عامل این جنایت تکاندهنده در ادامهٔ تحقیقات به بازسازی صحنهٔ قتل در حضور مقام قضایی پرداخت و چگونگی وارد آوردن ضربات بیل به سر «علیرضا» را تشریح کرد. از سوی دیگر، با افشای راز رفیقکشی برای سنگ ۲ هزار میلیارد تومانی، وی با دستور قاضی ویژهٔ قتل عمد روانهٔ زندان شد و تحقیقات کارآگاهان نیز برای افشای ابعاد دیگر این ماجرا ادامه یافت تا اینکه صبح دوشنبهٔ گذشته، متهم برای آخرین دفاع در برابر میز عدالت ایستاد و در حالی با ابراز پشیمانی از قتل دوست صمیمی خود، زوایای دیگری از این جنایت را شرح داد که پزشکی قانونی نیز سلامت روانی وی را تأیید کرده بود. او گفت: «علیرضا» از برادر به من نزدیکتر بود و اختلافی با هم نداشتیم؛ او خیلی در زندگی به من کمک کرده بود، ولی مدام موضوعاتی را مطرح میکرد که انگار خیلی قدرت دارد و میتواند به مردم ظلم کند! وقتی این حرفها را برای من بازگو میکرد، نمیتوانستم حرفهایش را تحمل کنم و به او میگفتم: «تو آدم نیستی!»
در این هنگام قاضی ویژهٔ قتل عمد پرسید: پس چرا به روابط دوستانه با او ادامه دادید؟ متهم پاسخ داد: من با شنیدن این حرفها به او میگفتم: دور من نیا! ولی باز هم میآمد!
قاضی صفری سؤال کرد: چرا بعد از قتل برای فروش سنگ گرانقیمت پیگیری کردید؟ متهم به قتل نیز پاسخ داد: من فقط تا فاروج رفتم که سنگ را ببینم! ولی وقتی او را کشتم، به تنهایی با خودروی مرحوم رفتم! حالا هم مثل ... پشیمانم! او رفیقم بود، ولی با حرفهایش اعصابم را بههم ریخت و نفهمیدم چه کار میکنم! زمانی که «علیرضا» را در موقعیت پایین انباری دیدم، انگار صد نفر بیل را به دستم دادند که او را بزنم...
با پایان تحقیقات در دادسرای عمومی و انقلاب مشهد، به زودی کیفرخواست این پروندهٔ جنایی صادر میشود.

















