آمار تکان‎دهنده از قاچاق پوشاک

تسنيم/ مدير طرح ملي تکاپو از قاچاق ۸ ميليارد دلاري پوشاک خبر داد و گفت: در حالي تنها ۵۰۰ هزار نفر در اين صنعت مشغول به کار هستند که با افزايش توليد پوشاک حدود ۱ميليون شغل مي توان ايجاد کرد. رضا تازيکي، مدير طرح ملي تکاپو (توسعه کسب و کار و اشتغال پايدار)، درباره تأثير مخرب قاچاق بر توليد داخلي پوشاک گفت: آماري که از سوي ستاد مبارزه با قاچاق کالا اعلام مي شود با آمارهاي پوشاک در داخل کشور همخواني ندارد. وي ادامه داد:در حوزه پوشاک طبق آمار بانک مرکزي سرانه مصرف پوشاک 3 الي 4درصد مصرف خانوار در سال است، در همين راستا بازار صنعت پوشاک بين 14تا15 ميليارد دلار ارزش دارد، از اين ميزان حداکثر طبق نظر انجمن نساجي و پوشاک ؛ تعداد شاغلين صنعت پوشاک حدود 500هزار نفر است، با اين ميزان نيروي کار حدود 40درصد صنعت پوشاک کشور را توليد مي کنيم.يعني 60درصد بازار خالي است به همين دليل است که قاچاق پوشاک صورت مي گيرد، در کشور کمبود توليد پوشاک داريم. تازيکي بيان کرد: در حالي که ترکيه هم مانند ايران 80ميليون جمعيت دارد اما مشاهده مي کنيم که در ترکيه حدود 2ميليون نفر شاغل در اين صعنت مشغول هستند، اما در صنعت پوشاک ايران تنها 500هزار نفر شاغل هستند. اگر طبق آمارها فقط محاسبات را در نظر بگيريم 500هزار نفر حتي اگر با بيشترين ظرفيت هم کار کنند، تنها مي توانند حدود 40 درصد نياز 80 ميليون ايراني را تأمين کنند. صنعت پوشاک ايران کمبود توليددارد که قاچاق پوشاک در کشور اين کمبود را جبران مي کند.دليل اينکه توليد داخل افزايش نيافته اين است که نيروي متخصص نداريم و کمبود نياز پوشاک در کشور توسط قاچاق تأمين مي شود. مدير طرح ملي تکاپو با بيان اينکه متأسفانه در کشور مشکل طراحي لباس داريم گفت:در حال حاضر در کشور 10شرکت طراحي پوشاک بيشتر نداريم. تمام شرکت ها کپي کاري و از طرح هاي اينترنتي استفاده مي کنند. در حوزه طراحي پوشاک ايراني حرفي براي گفتن ندارد. بزرگترين کارخانه نساجي ايران 300 کارگر دارد تازيکي با انتقاد از ضعيف بودن مراکز آموزشي در کشور از جمله دانشگاه و فني و حرفه اي گفت:بايد ريشه يابي کنيم که چرا قاچاق پوشاک انجام مي شود؟! دليل اصلي قاچاق پوشاک اين است که ما توان تأمين پوشاک داخلي را نداريم. به خاطر اينکه قيمت تمام شده توليد پوشاک در کشور بسيار بالاست. در حال حاضر اگر يک کت و شلوار از يک کشور خارجي خريداري مي کنيم بايد حدود 300 هزار تومان پرداخت کنيم ، درحالي که همان کت و شلوار در ايران حدود 800هزار تومان است. به طور طبيعي مصرف کننده به سمت توليد غير ايراني تمايل دارند. از لحاظ فني ايران توان توليد را دارد اما از نظر قيمت تمام شده نمي توانيم قابل رقابت باشيم. چرا که سودهايي در حوزه توليد وجود دارد که در بازار جهاني هيچ کس با اين ميزان سود و قيمت فعاليت نمي کند. وي با بيان اينکه متأسفانه توليد انبوه پوشاک نداريم گفت: بزرگترين کارخانجات ما با کمتر از 200 تا 300 نفر فعاليت دارند. در صورتي که اين عدد در کشورهاي همسايه حدود 10 هزار نفر است. از سوي ديگر قاچاق پوشاک سودآور است. به دليل اينکه پوشاک ايراني گران و پوشاک خارجي ارزان است و فاصله اين قيمت ها براي قاچاقيان سود آور است. اگر بخواهيم توليد قاچاق تمام شود بايد به سمت توليد انبوه برويم. مدير طرح ملي تکاپو افزود: معتقد هستيم ارزش قاچاق پوشاکي که به کشور وارد مي شود حدود 8ميليارد دلار است. در صورتي که ستاد مبارزه با قاچاق کالا اين ميزان را 1تا3ميليارد دلار برآورد مي کند اما با محاسبات ميزان مصرف مشخص مي شود که ميزان قاچاق پوشاکي که به کشور واد مي شود حدود 8 ميليارد دلار است و با افزايش توليد پوشاک حدود 1ميليون شغل مي توان ايجاد کرد. تازيکي بيان کرد: توان توليد داخل بايد افزايش يابد. در صورتي که توليد افزايش پيدا نکند و صرفاً مانع از قاچاق کالا شويم، هيچ کاري براي اشتغال انجام نداده ايم. فقط مبلغ توليد داخل افزايش مي يابد. حدود يک سال گذشته يکي از «برند» هاي بين المللي را مجاب کرديم که در داخل کشور برايشان توليد کنيم و تمام محصولش را صادر کنيم، بيش از 100 ميليون يورو آماده عقد قرار داد هستيم اما بيش از 10کارخانه توليد پوشاک را نيافتيم که بتوانند همکاري کنند. متأسفانه مراکز فني و حرفه اي در طول 30سال گذشته حتي موفق نشده اند تنها 1 نفر خياط آموزش دهند. بيش از 190 مرکز آموزشگاه آموزش فني و حرفه اي در تهران وجود دارند، اما حتي 10 نفر از افرادي که در اين مراکز آموزش مي بينند جذب صنعت پوشاک نمي شوند. دليل اين موضوع اين است که در هيچ کدام از 190 مرکز آموزشگاه تهران حتي يک چرخ صنعتي خياطي وجود ندارد. تمام چرخ هاي آموزش فني و حرفه اي خانگي است. وي ادامه داد: فردي که از آموزشگاه فني و حرفه اي گواهينامه اخذ کرده است زماني که پاي چرخ صنعتي مي نشيند توانايي کار کردن با چرخ صنعتي را ندارد. نکته ديگر اين است که قانون فني و حرفه اي در کشور اجازه آموزش به مردان را نمي دهد. يعني در کل کشوريک آموزشگاه فني و حرفه اي خياطي مردان وجود ندارد. در حالي که 70 درصد صنعت پوشاک کشور را آقايان تشکيل مي دهند. اين 70 درصد هيچ کجا آموزش نديده اند، حتي توليد کننده پوشاک اگر بخواهد کارش را گسترش دهد اصلاً نيروي ماهر ندارد. تازيکي گفت:يعني افراد 2سال از وقت خود را مي گذارند و آموزش فني و حرفه اي مي بينند اما در هيچ کجايي از صنعت برايشان کارآيي ندارد. در حالي که تنها اگر 15 روز به صورت دقيق آموزش ببينند افراد مي توانند براي کار در صنعت پوشاک آماده شوند. صنعت پوشاک در وضعيت فعلي بيش از 100 هزار نفر نيروي کار نياز دارد، اما هيچ جايي براي تربيت وجود ندارد. ترکيه 28 رشته دانشگاهي در حوزه پوشاک دارد وي با بيان اينکه در کشوري مانند ترکيه در دانشگاه ها 28 رشته پوشاک وجود دارد گفت:ما در کل کشور تنها 3رشته در حوزه پوشاک داريم. مهندسي پوشاک،طراحي دوخت و نساجي. همين سه رشته در دانشگاه هاي ايران وجود دارد. بنابر اين نبايد فقط بگوييم قاچاق کالا بايد جمع شود. صنعت پوشاک در کشور ما مي تواند تا 1ميليون شغل ايجاد کند اما متأسفانه هدفگذاري براي ايجاد شغل در بخش هاي ديگر است. تازيکي اظهار داشت: متأسفانه توليد پنبه در کشور يک دهم نياز کشور است. ولي براي همين يک دهم که ارزش افزوده زيادي براي کشور ندارد،تعرفه 15درصدي به پنبه وارداتي مي خورد. بايد اجازه دهند پنبه وارد کشور شود و تبديل به پارچه و پوشاک شود و قيمت پوشاک رقابتي شود. 15درصد تعرفه پنبه وارداتي اشتباه است. براي حمايت از چه کسي اين کار را مي کنند؟ کشاورزان ايراني از توليد پنبه خارج شده اند چون آب بر است و مزيتي برايشان ندارد. پنبه اگر وارد کشور شود و تبديل به پارچه شود حدود 400 درصد ارزش افزوده دارد. اگر پنبه تبديل به پوشاک شود حدود 900 درصد ارزش افزوده دارد. تمام اين محاسبات علمي است. بنابراين تعرفه بستن روي کالايي که مي تواند ارزش افزوده ايجاد کند اشتباه بزرگي است. اين اشتباه است که هر ساله تعرفه پنبه افزايش پيدامي کند. وي گفت: کارخانه هاي نساجي ميليارد ها دلار سرمايه گذاري کرده اند بنابر اين نمي تواند خط توليد خود را تعويض کند، اما يک کشاورز مي تواند نوع کاشت خود را تغيير دهد. حمايت بايد از پوشاک و نساجي در دستور کار قرار گيرد. نبايد از توليد کننده پوشاک ماليات دريافت کنندبلکه فروشنده پوشاک بايد ماليات بپردازد. حتي اگر صادرات نداشته ايم اما پوشاک مورد نيازمان را خودمان توليد کنيم يک ميليون شغل جديد ايجادمي شود. صنعت پوشاک جز مشاغل سبز است يعني نه تنها آلودگي ندارد بلکه وابسته به اقليم و جغرافيا هم نيست و در هر نقطه کشور مي تواند توليد شود. نکته ديگر در بحث حمايت از صنعت پوشاک اين است که از آنجا که نرخ بيکاري زنان در کشور بسيار زياد است و با توجه به اينکه اکثر توليد کنندگان در صنعت پوشاک زنان هستند با رونق اين بخش نرخ بيکاري زنان کاهش مي يابد. هزينه هر شغل در پوشاک 24 ميليون تومان است وي ادامه داد: پايين ترين هزينه سرمايه گذاري در کل صنايع متعلق به صنعت پوشاک است. براي ايجاد هر فرصت شغلي در صنعت پوشاک مطابق آمار بانک مرکزي براي هر فرد حدود 24 ميليون تومان سرمايه لازم است. درحالي که براي ايجاد هر شغل در پتروشيمي حدود 1.5ميليارد تومان هزينه لازم است. برخي صنايع ديگر تا 200ميليون هزينه دارد. مدت آموزش براي فردي که بخواهد با چرخ صنعتي خياطي کند بين 15تا 1ماه است. مدير طرح ملي تکاپو گفت: ما در کشوري زندگي مي کنيم که کشورهاي اطرافمان به غير از ترکيه هيچ کدام توليد کننده پوشاک نيستند،مي توانيم با توليد پوشاک تمام کشورهاي اطراف را تحت پوشش قرار دهيم. اين همان حمايت از کالاي ايراني است. هيچ کدام از کشورهاي خاورميانه به جز ترکيه توليد کننده پوشاک نيستند. ترکيه تمايل بسياري دارد که در ايران توليد پوشاک کند. چون هزينه توليد پوشاک در ترکيه بالا رفته است. 5برابر توليد ايران توليد پوشاک در ترکيه هزينه دارد. تازيکي اظهار داشت:مصر کشوري است که نساجي ندارد اما با توليد پوشاک توانسته بيش از 600 هزار شغل در 5سال اخير در صنعت پوشاک ايجاد کند. صربستان و گرجستان نيز همينطور موفق بوده اند. اما در کشور ما به صنعت پوشاک کم توجهي مي شود. ظرفيتي که اين صنعت دارد هيچ صنعت ديگر ندارد، اين صنعت از نظر ميزان اشتغال و ميزان هزينه قابل رقابت با هيچ صنعتي نيست. در بنگلادش با وجود اينکه نساجي ندارد حدود 25ميليون نفر در صنعت پوشاک کار مي کنند و صادرات هم دارند. وي ادامه داد: در کشور ما اگر سرمايه گذارخارجي بخواهد سرمايه گذاري کند، اينقدر مراحل سرمايه گذاري دشوار است که يک سرمايه گذار خارجي عطايش را به لقايش مي بخشد و سرمايه گذاري نمي کند. علاوه بر اينکه موانع کسب و کار وجود دارد هيچ حمايت قانوني از سرمايه گذار نمي شود. تعدد مجوزها وجود دارد. بايد يک پنجره واحد وجود داشته باشد و خيال فرد راحت باشد که وقتي کسي مي خواهد سرمايه گذاري کند گرفتار بروکراسي اداري نمي شود. تازيکي درباره اقدامات سياست گذاري وزارت کار در حمايت از پوشاک داخلي گفت:براي اولين بار چندين شرکت خارجي را براي سفارش دادن وارد کشور کرديم، تا کنون حدود 20 ميلييون يورو با شرکت هاي داخلي قرار داد بسته شده است. راه اندازي بزرگترين مرکز تخصصي آموزش و توليد پوشاک را در دو شهر مشهد و تهران در دستور کار داريم. کساني را در اين مراکز آموزش مي دهيم که 100درصد بازار کار دارند. با توجه به اينکه اين مرکز اتصال بازار بين المللي دارد، قرار داد را با شرکت منعقد مي کنيم و نيرو را پس از آموزش مشغول کار مي کنيم .اين مرکز آموزش جامع توسط متخصصين بين المللي به افراد آموزش داده مي شود. مدير طرح ملي تکاپو افزود: توافق نامه اي را با انجمن نساجي ترکيه منعقد کرده ايم تا متخصصين خود را براي آموزش به کشور ما اعزام کنند.با همکاري فني و حرفه اي و دانشگاه اميرکبير قرار است اين آموزشگاه ها ايجاد شود. فضاي تشکيل اين مرکز ازدانشگاه امير کبير است و قرار است تجهيزات از سوي وزارت کار تأمين شود. در کشور آزمايشگاه نساجي نداريم و راه اندازي آزمايشگاه نساجي را در دستور کار داريم. خط فاينانس اعتباري براي توليد کنندگاني که شرايط توليد دارند را مهيا کرديم. با يکي از بانک ها مذاکره کرديم در صورتي که توليد کنندگان پوشاک بزرگ سفارش هاي خود را در واحدهاي کوچک روستا و شهر توزيع کنند سرمايه در گردش با نرخ پايين به آنها پرداخت شود. همراهان عزيز، آخرين خبر را بر روي بسترهاي زير دنبال کنيد: آخرين خبر در سروش http://sapp.ir/akharinkhabar آخرين خبر در ايتا https://eitaa.com/joinchat/88211456C878f9966e5 آخرين خبر در آي گپ https://igap.net/akharinkhabar آخرين خبر در ويسپي http://wispi.me/channel/akharinkhabar آخرين خبر در بله https://bale.ai/invite/#/join/MTIwZmMyZT آخرين خبر در گپ https://gap.im/akharinkhabar