فارس/ سیاست وزارت نفت دولت دوازدهم در اجرای طرح‌های جمع‌آوری گاز همراه نفت، انفعالی و فاقد برنامه‌ریزی منسجم و عزم جدی برای سامان دادن به این معضل بود.
مرکز پژوهش‌های مجلس در گزارشی با عنوان «بررسی عملکرد دولت دوازدهم در صنعت نفت» عنوان کرده است که طبق ماده 48 قانون برنامه ششم توسعه دولت مکلف است کلیه طرح‌های جمع‌آوری، مهار، کنترل و بهره‌برداری از گازهای همراه تولید و مشعل در کلیه میادین نفتی و تأسیسات صنعت نفت را با تعیین نرخ عادلانه خوراک آنها ظرف مدت حداکثر سه ماه از تاریخ لازم‌الاجرا شدن این قانون از طریق فراخوان به مردم و بخش غیردولتی واگذار نماید به‌گونه‌ای که تا پایان برنامه حداقل نود درصد (%90) گازهای مشعل مهار و کنترل شده باشد.
جدول زیر طرح‌های تعریف شده به‌منظور جمع‌آوری گاز‌های همراه در دولت دوازدهم را نشان می‌دهد. این جدول براساس گزارشات واصله از وزارت نفت تهیه و تدوین شده است.

*سیاست انفعالی دولت دوازدهم برای جمع‌آوری گازهای همراه نفت

در این ماده با بیان مواردی همچون تعیین نرخ عادلانه برای گازهای همراه نفت، حضور سرمایه‌گذار بخش خصوصی و تعاونی و در نظر گرفتن مدت زمانی مشخص برای فراخوان فروش گازهای همراه نفت تلاش شده ‌است تا نسبت به مواد قانونی برنامه‌های توسعه گذشته در مورد جمع‌آوری گازهای همراه نفت کمی مؤثرتر و عملی‌تر باشد، ولی تجارب گذشته در مورد جمع‌آوری گازهای همراه نفت سوزانده شده و قوانین برنامه‌های توسعه نشان می‌دهد که اجرایی شدن ‌برنامه‌های‌ جمع‌آوری ‌گازهای همراه نفت نیاز به قانون جامع، کامل و مختص این نوع گازها دارد تا مکملی برای قوانین برنامه‌های توسعه از قبیل ماده (48) قانون برنامه ششم توسعه باشد.
برای مثال در برنامه‌‌های سوم، چهارم و پنجم مقرر شده بود تا به‌ترتیب 55، 74.7 و 81.5 درصد از گازهای همراه جمع‌آوری شود، ولی در عمل چنین اهدافی محقق نشده ‌است. یکی از دلایل عدم تحقق این اهداف برنامه‌های توسعه در زمینه جمع‌آوری گازهای همراه نفت سوزانده شده، نبود قانون مختص گازهای همراه نفت است.
همچنین سیاست وزارت نفت در این زمینه کماکان انفعالی و فاقد برنامه‌ریزی منسجم و عزم جدی برای سامان دادن به این معضل است. در‌حالی‌که در کشورهای دیگر جهان با بهره‌برداری از این گاز یا حداقل تزریق آن به مخزن بخش قابل توجهی از اتلاف جلوگیری می‌شود.
برای بررسی عملکرد دقیق این وزارت در مورد هریک از طرح‌ها و پروژه‌های مذکور سه فاکتور میزان جمع‌آوری گاز همراه، سال بهره‌برداری و در‌صد پیشرفت پروژه از اهمیت بسزایی برخوردار است که در برخی موارد مانند طرح‌های جمع‌آوری گازهای همراه در شرق کارون و جمع‌آوری گازهای مشعل پالایشگاه‌های منطقه پارس جنوبی این فاکتورهای ارزیابی به‌طور دقیق مشخص نشده است و گزارش‌های عملکردی حاکی از آن است که تحرکاتی در حد مطالعات مقدماتی و یا قراردادی صورت گرفته است.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خبر» بپیوندید
instagram.com/akharinkhabar