ایرنا/ در کوچه آهنگری شهرکرد که از وجود این شغل قدیمی خالی شده کارگاه «حاجتعلی رحیمی»، آهنگری کهنه‌کار که در طول سالها فولاد روزگار وی را به مردی آبدیده تبدیل کرده، خودنمایی می‌کند.

اما زمانی که وارد حجره آهنگری استاد حاجتعلی می‌شوی فقط با فلز، پتک و چکش و آچارهای سفت و زمخت طرف نیستی، این حجره آهنگری بوی شعر و ادبیات هم می‌دهد. از لابه‌لای صدای پتک و چکش می‌توان طنین اشعار مثنوی و حافظ و تاریخ ایران زمین را شنید.اینجا ادبیات از آهنگری شغلی لطیف ساخته و این موضوع را در شکل‌دهی اجسام کارگاه می‌توان به خوبی دید. حاجتعلی آهنگر به سبب علاقه خاصی که از کودکی به کتاب و کتابخوانی داشته توانسته تاکنون ۲ جلد کتاب به چاپ برساند و ۶ جلد دیگر نیز آماده چاپ دارد. 

به پیج اینستاگرامی «آخرین خبر» بپیوندید
instagram.com/akharinkhabar