فارس/ روزنامه نیویورک تایمز در تحلیلی درباره گزینه‌های ترامپ در قبال ایران نوشت، رئیس‌جمهوری که تصور می‌کرد قدرتش هیچ مرزی نمی‌شناسد، اکنون دریافته است که با محدودیت‌های متعددی روبه‌روست؛ محدودیت‌هایی که او را بیش از گذشته سرخورده، آشفته و در تصمیم‌گیری و رفتار، غیرقابل پیش‌بینی کرده‌ است.

دونالد ترامپ همواره از غیرقابل پیش‌بینی بودن خود به‌عنوان یک مزیت یاد می‌کند و معتقد است این ویژگی، هم متحدان و هم دشمنان آمریکا را در حالت سردرگمی نگه می‌دارد.روزنامه نیویورک تایمز با این مقدمه در یادداشتی نوشت، به روایت خود او، تصمیم برای بمباران تأسیسات هسته‌ای ایران ۱۳ ماه پیش و همچنین اعزام نیروهای ویژه «دلتا فورس» در اوایل ژانویه برای بازداشت نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، نشان‌دهنده آمادگی‌اش برای اجرای عملیات نظامی‌ای بود که به گفته او، رؤسای‌جمهور پیشین آمریکا حتی جرأت فکر کردن به آن را نداشتند. ترامپ در گفت‌وگو با نیویورک‌تایمز گفته بود تنها محدودیت او در استفاده از «بزرگ‌ترین چکش جهان» یعنی قدرت نظامی آمریکا، «اخلاق شخصی» خودش است.این گزارش افزود، اما در هفته‌های اخیر، به نظر می‌رسد او در باتلاق جنگ ایران گرفتار شده و ریاست‌جمهوری‌اش به‌تدریج تحت تأثیر جنگی قرار گرفته که راه خروجی برای آن پیدا نمی‌کند.هیچ کدام از اهداف جنگ ایران محقق نشدهترامپ با محدودیت‌هایی در اعمال قدرت روبه‌رو شده که احتمالاً هنگام آغاز عملیات گسترده نظامی علیه ایران در ۲۸ فوریه هرگز تصورش را نمی‌کرد. آن زمان، هدف او پایان سریع برنامه هسته‌ای ایران و سرنگونی حکومت این کشور بود.

اکنون، پنج ماه بعد، تقریباً هیچ‌یک از این اهداف محقق نشده است. ترامپ که پیش‌تر مطمئن بود با تکیه بر قدرت نظامی می‌تواند آنچه را «مدل ونزوئلا» می‌نامید ــ یعنی تغییر حکومت و روی کار آوردن دولتی همسو با منافع آمریکا ــ در ایران نیز اجرا کند، اکنون درباره ورود دوباره به یک عملیات نظامی گسترده تردید دارد؛ زیرا ارزیابی نهادهای اطلاعاتی آمریکا نشان می‌دهد چنین رویکردی در ایران به احتمال زیاد موفق نخواهد بود. باب المندب؛ قوز بالای قوزنیویورک تایمز در ادامه اضافه کرد، ترامپ همچنین نتوانسته افزایش قیمت نفت و پیامدهای آن بر بازارهای مالی را مهار کند. کشتیرانی در تنگه هرمز که برای مدت کوتاهی از سر گرفته شده بود، بار دیگر به‌شدت کاهش یافته و اکنون گذرگاه مهم دیگری میان دریای سرخ و خلیج عدن نیز در معرض تهدید قرار دارد.ترامپ اگرچه تهدید کرده است که جزیره خارک، محل اصلی صادرات نفت ایران، یا ذخایر زیرزمینی اورانیوم غنی‌شده این کشور را هدف قرار خواهد داد، اما به‌طور علنی اذعان کرده که هیچ تمایلی برای اعزام نیروهای زمینی به ایران وجود ندارد.به گفته دستیاران ترامپ، این محدودیت‌ها او را به‌شدت ناامید کرده و حتی نسبت به گذشته نیز رفتارهای غیرقابل پیش‌بینی‌تری از خود بروز می‌دهد.تنها در هفته گذشته، وزیر انرژی آمریکا توافقی تاریخی با عربستان سعودی برای همکاری در زمینه انرژی هسته‌ای غیرنظامی امضا کرد، اما کمتر از ۲۴ ساعت بعد، ترامپ این توافق را عملاً بی‌اعتبار کرد و اعلام کرد تا زمانی که عربستان به «توافق‌های ابراهیم» نپیوندد و اسرائیل را به رسمیت نشناسد، این توافق اجرایی نخواهد شد؛ اقدامی که سعودی‌ها را غافلگیر کرد، زیرا این توافق حاصل ۱۸ ماه مذاکره بود.

آرون دیوید میلر، دیپلمات پیشین آمریکا و کارشناس باسابقه مسائل خاورمیانه، در این باره گفت: «ترامپ بار دیگر عربستان را از خود رنجاند، بنیامین نتانیاهو را خشنود کرد و به ایران این فرصت را داد که استدلال کند توافق با آمریکا کاری بیهوده است؛ زیرا واشنگتن در نهایت به تعهدات خود پایبند نمی‌ماند.»بازنویسی و تغییر توافق‌ها از سوی ترامپ، که اغلب ناشی از خشم یا سرخوردگی اوست، تنها به سیاست خارجی محدود نشده و به اولویت‌های داخلی حزب جمهوری‌خواه نیز کشیده شده است. جمهوری‌خواهان در ساختمان کنگره برای مراسم امضای یک لایحه مهم مسکن ( که یکی از معدود توافق‌های دوحزبی و مورد استقبال کاخ سفید بود) صندلی‌ها را چیده بودند، اما ترامپ با خودداری از امضای آن، همه را غافلگیر کرد. او گفت تنها اولویتش «قانون نجات آمریکا» (SAVE America Act) برای تغییر قوانین انتخابات است؛ طرحی که حتی از حمایت کافی در میان جمهوری‌خواهان نیز برخوردار نبود.در نتیجه، مراسم امضای این لایحه لغو شد. این قانون بدون امضای ترامپ اجرایی شد و حزب جمهوری‌خواه نیز فرصت بهره‌برداری تبلیغاتی از تصویب قانونی برای تسهیل خانه‌دار شدن آمریکایی‌ها را از دست داد.

سرخوردگی مردم آمریکا از جنگ ترامپ علیه ایرانافراد نزدیک به ترامپ می‌گویند همه نارضایتی‌ها و رفتارهای او ناشی از جنگ نیست؛ جنگی که اکنون به‌شدت در میان افکار عمومی آمریکا نامحبوب شده و طبق نظرسنجی مشترک روزنامه واشنگتن‌پست و مؤسسه ایپسوس، تنها ۲۹ درصد آمریکایی‌ها از نحوه مدیریت ترامپ در این بحران حمایت می‌کنند. با این حال، بخش عمده این نارضایتی‌ها به همین جنگ بازمی‌گردد. این سرخوردگی در حالی آشکار است که ترامپ وعده داده برنامه هسته‌ای ایران را «به هر قیمتی» متوقف کند، اما متحدانش در داخل آمریکا خواهان پایان دادن به این درگیری هستند.مایک جانسون، رئیس مجلس نمایندگان آمریکا، هفته گذشته گفت: «باید هرچه زودتر این ماجرا را جمع کنیم.» این سخن، بازتاب دیدگاهی است که این روزها بیش از پیش در میان حامیان پرشور ترامپ شنیده می‌شود.اما رئیس‌جمهور آمریکا راه روشنی برای تحقق این هدف در اختیار ندارد. او بدون راهبرد مشخصی برای پیروزی وارد این جنگ شد و اکنون در تلاش است راهی آبرومندانه برای خروج از آن پیدا کند.یک ماه پیش، ترامپ با اطمینان از یافتن راهی برای اعلام پیروزی سخن می‌گفت. او در ۱۷ ژوئن، در کاخ ورسای ــ جایی که پایان رسمی جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۹ رقم خورد ــ توافق آتش‌بسی ۱۴ ماده‌ای را که به‌سرعت تدوین شده بود، با تشریفات ویژه امضا کرد. اما این توافق تنها دو هفته دوام آورد.

گزینه های محدود ترامپ در جنگ ایراناین روزنامه آمریکایی با اشاره به محدودیتهای ترامپ در برابر ایران تاکید کرد، اکنون ترامپ سه گزینه اصلی پیش رو دارد: تشدید عملیات نظامی، افزایش فشارهای اقتصادی یا اعلام پیروزی و خروج از جنگ. این گزینه‌ها طی هفته‌های اخیر در جلساتی با جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، پیت هگزث، وزیر دفاع، ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش، جرد کوشنر، داماد ترامپ، و استیو ویتکاف، فرستاده ویژه او، مورد بررسی قرار گرفته‌اند.اما هر یک از این گزینه‌ها به دلایل مختلف، برای ترامپ نامطلوب به نظر می‌رسند.ترامپ روز جمعه، پس از آنکه در طول هفته از احتمال بازگشت به عملیات گسترده نظامی علیه ایران سخن گفته بود، از این موضع عقب‌نشینی کرد. به گفته چند مقام آمریکایی، در جلسات توجیهی، مشاوران او نسبت به اثربخشی یک بمباران وسیع ــ شامل قطع برق و هدف قرار دادن توان موشکی ایران ــ ابراز تردید کرده و تأکید کردند که چنین حمله‌ای احتمالاً ایران را به مذاکرات جدی بازنخواهد گرداند.

اما هزینه چنین اقدامی بسیار سنگین خواهد بود. به ترامپ گفته شده است که حملاتی در این ابعاد می‌تواند به تلفات گسترده غیرنظامیان و حتی قحطی گسترده در میان همان مردمی منجر شود که او زمانی وعده داده بود از آن‌ها در برابر حکومتشان محافظت کند. روز جمعه، زمانی که در دفتر بیضی کاخ سفید از او پرسیده شد آیا به دلیل احتمال ارتکاب جنایت جنگی، درباره هدف قرار دادن نیروگاه‌ها و پل‌ها تردید دارد یا خیر، تنها پاسخ داد: «به این سؤال پاسخ نمی‌دهم.»کاهش ذخایر تسلیحاتی آمریکا علت اصلی توقف جنگاما به نظر می‌رسد تردید واقعی او دلیل دیگری دارد؛ جنگ، ذخایر موشک‌های رهگیر آمریکا را به‌شدت کاهش داده است. مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی (CSIS) در ماه آوریل برآورد کرده بود که حدود نیمی از ذخایر برخی از مهم‌ترین موشک‌های رهگیر آمریکا مصرف شده است. اکنون، پس از ۱۳ شب متوالی حملات و ضدحملات، برخی مقام‌های آمریکایی می‌گویند این ذخایر به سطحی بحرانی رسیده و همین مسئله یکی از عوامل تصمیم اخیر ترامپ برای خودداری از تشدید گسترده جنگ بوده است.مقام‌های آمریکایی اکنون نگرانند که ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، و شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، این کمبودها را در محاسبات خود برای اقدامات بعدی لحاظ کنند؛ پوتین در قبال اوکراین و اروپا، و شی جین‌پینگ احتمالاً در قبال تایوان.گزینه دوم ترامپ این است که اجازه دهد تحریم‌ها اثر خود را بگذارند؛ به این امید که فشار بیشتر بر صادرات نفت ایران و اجرای دوباره محاصره حمل‌ونقل دریایی در تنگه هرمز، در نهایت نتیجه‌بخش باشد.

اما این روند زمان‌بر است. ترامپ از زمان خروج از توافق هسته‌ای دولت اوباما در سال ۲۰۱۸ و اعمال آنچه «شدیدترین تحریم‌ها» علیه ایران می‌خواند، همواره از فروپاشی اقتصادی ایران سخن گفته است. با این حال، هشت سال بعد، حکومت ایران همچنان پابرجاست و اکنون تحت رهبری جدیدی قرار دارد که شاید بیش از گذشته به دنبال پیشبرد یک برنامه هسته‌ای مخفی باشد.گزینه سوم، اعلام پیروزی و خروج از جنگ است. به نظر می‌رسید ترامپ حدود یک ماه پیش در همین مسیر حرکت می‌کند؛ زمانی که گفت به‌دلیل نگرانی از وقوع یک رکود اقتصادی بزرگ آتش‌بس و مذاکره را انتخاب کرده است.

🔹"آخرین خبر" در روبیکا
🔹"آخرین خبر" در ایتا
🔹"آخرین خبر" در بله