تسنيم/ موشک شهاب ۳ با برد ۱۱۵۰ کيلومتري جزو بهترين و البته مشهورترين موشکهاي بالستيک ايران به شمار ميرود.
به گزارش پايگاه اطلاعرساني مرکز اسناد انقلاب اسلامي، جنگ که تمام ميشود، تيم موشکي ايران که حالا ديگر آب ديده و کارآزموده شده بودند، بايد ايدهاي بزرگ را عملياتي ميکردند، يعني ساخت موشکي بالستيک و دوربرد.
از آنجايي که در بهترين حالت، ايران فقط در دوران جنگ تعداد اندکي موشک بالستيک اسکاد بي با بردي حدود 300 کيلومتر داشت؛ اين، کار را براي حسن طهراني مقدم فرمانده يگان موشکي سپاه پاسداران کمي سخت ميکرد چرا که هيچ الگويي غير از يک موشک ساخت شوروي پيش رو نداشت.
اما با اين وجود، او و تيم زبده و جوانش که حالا ديگر با گذشت بيش از 5 سال متخصص موشکي شده بودند، نا اميد نشده و کار را آغاز ميکنند تا اولا جاي خالي ذخاير موشکهاي اسکادبي را پر کنند و ثانيا با توليد موشکي ميان برد و بالستيک، در جهت تحقق آرزويي بزرگي گام بردارند.
هدف تيم موشکي آن روز ايران، دستيابي به بردي بود که بتوان با آن مرکزشهرهاي مختلف اسرائيلي را هدف قرار داد و اين کاري بس بزرگ اما شدني بود.
کار از همان اوايل دهه 70 آغاز شد و تيم موشکي سپاه توانست موشک شهاب 1 و شهاب 2 را با الگوگيري از موشکهاي بالستيک اسکادبي ولي با بردي بيشتر بسازد.
اين خبر در آن دوران بسيار سر و صدا کرد اما هنوز کار اصلي باقي مانده بود و حسن طهراني مقدم و تيمش نتوانسته بودند به برد هدف يعني بيش از 1150 کيلومتر دست يابند.
موشکهاي بالستيک شهاب 1 و شهاب 2 که با الگوگيري از موشک بالستيک اسکاد بي ساخته شده بودند، به ترتيب حدود 300 و 500 کيلومتر برد داشتند اما در اواخر دهه 70 و بعد از نزديک به يک دهه تلاش و کوشش در صنعت ساخت و توليد موشک و راکت، نخستين نمونه از موشک بالستيک ميان برد شهاب 3 با بردي حدود 1150 کيلومتر در سال 1377 رونمايي و با موفقيت تست شد.
اين اولين نمونه از موشکهاي ميان برد ايران و سکوي پرش صنايع موشکي کشورمان در عرصه توليد و ساخت موشکهاي بالستيک بود و همين امر موجب شد که دشمنان و به خصوص رژيم صهيونيستي به فکر چارهاي براي مقابله بيفتند.
آنها در اين راستا و پس از رونمايي از نمونههاي جديد موشک شهاب 3، تصميم گرفتند که با کمک بيش از 130 شرکت و موسسه آمريکايي سامانه دفاعي موشکي آرو 2 (Arrow 2 anti missile defense) را با هدف مقابله با بالستيکهاي شهاب 3 بسازند. اين سامانه قرار بود که همزمان با 30 موشک، موشک هدف که همان نمونه موشک شهاب 3 ايران بود، را رهگيري و منهدم کند.
اما امروز با گذشت حدود 6 سال از اولين تست سامانه بالستيکزن آرو 2، اين سامانه همچنان در مقابل موشکي که بر اساس فرضيات موشک بالستيک شهاب 3 ساخته شده است، ناکام عمل کرده است.
موشکهاي شهاب 1، شهاب 2 و شهاب 3 همگي از قابليت استفاده از سوخت مايع برخوردار هستند و ماموريت زمين به زمين خود را در بردهاي مختلف از روي لانچرهاي متحرک انجام ميدهند.
موشک شهاب 3 در اين بين با برد 1150 کيلومتري، طول 15متر (حدود 4 متر بيشتر از شهاب2)، وزن مسلح 15 تني و وزن سرجنگي 670 کيلوگرمي و تک مرحلهاي، جزو بهترين و البته مشهورترين موشک هاي بالستيک ايران به شمار مي رود.
اين موشک قابليت حمل کلاهکهاي مختلف را دارد. در آخرين نمونه، موشک شهاب 3 به کلاهکهاي باراني مجهز شده و قادر است اهداف پهن شده در نقاط مختلف را با دقت و توان بالا هدف قرار دهد.
کلاهکهاي باراني مي توانند حجم انبوهي از ادوات و مواضع پهن شده دشمن را با رهاسازي انبوهي از بمبهاي کوچک، منهدم کرده و آسيب جدي به آنها وارد کنند.
از سوي ديگر، شهاب 3 با ارتقاء در برد و عملکردهايي که در سالهاي اخير داشته است، امروز به راحتي ميتواند مراکز حياتي و حساس رژيم صهيونيستي در شهرها و نقاط مختلف سرزمين هاي اشغالي فلسطين را با دقت بالا هدف قرار داده و منهدم کند.
با کانال تلگرامي آخرين خبر همراه شويد telegram.me/akharinkhabar