سرمقاله ابتکار/ ضرورت ایجاد گفتمان ایجابی در رأی دهندگان

«ضرورت ايجاد گفتمان ايجابي در رأي دهندگان» عنوان يادداشتي از وحيد حيدري است که در روزنامه ابتکار منتشر شده و مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد: تضاد ديالکتيک بر مبناي نوعي نگرش خاص به پديده‌هاي جهان هستي بنا شده است به اين معني که هر پديده ضد خود را در درون خود مي‌پروراند. زيرا در هر پديده دو عامل وجود دارد: 1.تز يا نهاده، وضع هر پديده است و حاکي از نيرويي است که وضع موجود هر پديده را حفظ مي‌کند. 2.آنتي تز يا برابر نهاده، وضع مقابل است که از درون هر پديده در جهت تغيير وضع آن عمل مي‌کند و با وضع موجود آن در نزاع و جدال است. ادامه اين درگيري و جدال در نهايت به پيروزي آنتي تز بر تز منتهي مي‌شود و در نتيجه سنتز يا همنهاده به وجود مي‌آيد که وضع جديد است و خود داراي تز و آنتي تز و محکوم به همان سير قبلي است. البته برررسي درستي و يا نادرستي اين نظريه موضوع نوشتار حاضر نيست اما تحليل چگونگي روي کار آمدن دو دولت اخير نشانه‌هايي از بروز اين نظريه را نشان مي‌دهد به اين معني که هر کدام از اين دولتها به عنوان سنتز دولت قبلي مطرح شده اند. اين موضوع البته بيش از آن که ريشه در کارايي نظريه تضاد ديالکتيک داشته باشد به رفتار وعملکرد خاص راي دهندگان ايراني باز مي‌گردد. متاسفانه غالب راي دهندگان ايراني رفتاري به اصطلاح سلبي را در عرصه‌هاي انتخاباتي از خود بروز داده اند و با انديشه راي نياوردن طرف مقابل به ديگري راي داده اند و صد البته نتيجه چنين انتخاب و عملکردي از پيش مشخص است. چنين رفتاري البته تنها از سوي راي دهندگان به نامزدهاي پيروز انتخاب انجام نشده است بلکه راي دهندگان به نامزد شکست خورده انتخابات نيز از اين رفتار بري نبوده اند. يک نگاه گذرا به انتخاباتهاي پيشين به خوبي مي‌تواند مويدي بر اين امر باشد. راي دهندگان ايراني چه به نامزد پيروز راي داده باشند و چه به نامزد شکست خورده راي داده باشند بيش از آنکه رفتارشان با دلايل ايجابي بوده باشد رفتار سلبي از خود بروز داده اند وبه اصطلاح نه بخاطر خود علي که بخاطربغض معاويه سراغ علي رفته اند همين رفتار انتخاباتي نيز متاسفانه کشور را از مسير اصلي خارج کرده است. به هر ترتيب هرگاه جريان آنتي تز (مخالف دولت مستقر) از قدرت کافي برخوردار شده باشد توانسته است دولت را به دست بگيرد و سنتز دولت قبلي باشد و البته خود اين دولت جديد هم به تز دولت بعدي تبديل شود.داستان ادامه داري که متاسفانه امروز هم ادامه دارد. حال اين سئوال مطرح مي‌شود که راه شکستن اين فرآيند(تز- آنتي تز) چيست؟ در جواب بايد گفت تنها راه حل ايجاد گفتمان ايجابي در سطح جامعه و راي دهندگان ايراني است. تک تک افراد ايراني بايد با توجه به ضرورتهاي حال و آينده که دربرابر کشور خود مي‌بينند در ميان نامزدهاي انتخابات دست به انتخاب بزنند بدون اينکه نگران راي آوري و يا راي نياوردن نامزد خود و يا نامزد مقابل باشند. ايجاد فضاي ايجابي در انتخابات بيش از هر چيز به ايفاي صحيحح نقش نخبگان جامعه؛ خصوصا نخبگان فرهنگي، سياسي و رسانه‌ها وابسته است. اما آنچه که مشهود است آن است که متاسفانه خود اين نهادهاي اجتماعي به فضاي سلبي دامن مي‌زنند. به هر حال تا زماني که راي دهندگان ايراني رفتاري ايجابي در پيش نگيرند آرزوهاي ملي ايرانيان در حد آرزو باقي خواهد ماند.