خبرآنلاین/ بیش از سه دهه از کشف «اوتزی»، مرد یخی ۵۳۰۰ ساله و مشهورترین مومیایی طبیعی اروپا، می‌گذرد و او همچنان دانشمندان را غافلگیر می‌کند. پژوهشی تازه نشان داده که بدن اوتزی میزبان مخمرهایی است که نه‌تنها توانسته‌اند در شرایط بسیار سرد دوام بیاورند، بلکه برخی از آن‌ها هنوز قابلیت رشد و فعالیت دارند.

پژوهشگران اروپایی موفق شده‌اند از مخمرهای یافت‌شده در بدن اوتزی، مشهورترین مومیایی طبیعی اروپا، برای تهیه خمیر ترش و پخت نان استفاده کنند.

اوتزی که به «مرد یخی» شهرت دارد، حدود ۵۳۰۰ سال پیش در کوهستان‌های آلپ جان خود را از دست داد. جسد او در یخ‌های طبیعی مدفون شد و تا سال ۱۹۹۱ که توسط دو کوهنورد کشف شد، تقریباً دست‌نخورده باقی ماند. همین شرایط استثنایی باعث شده اوتزی به یکی از مهم‌ترین پنجره‌های علمی برای مطالعه زندگی انسان‌های عصر مس تبدیل شود.

بررسی‌های پیشین نشان داده بود که او در دهه چهارم زندگی خود به قتل رسیده و اندکی پیش از مرگ گوشت بز کوهی، گوزن و گندم مصرف کرده بود. از آن زمان تاکنون پژوهشگران بارها بقایای این مومیایی را برای مطالعه زندگی انسان‌های عصر مس بررسی کرده‌اند.

در مطالعه جدید، دانشمندان نمونه‌هایی از پوست، محیط نگهداری و آب حاصل از ذوب یخ‌های اطراف بدن اوتزی را مورد بررسی قرار دادند. نتایج نشان داد چندین گونه مخمر سازگار با سرما روی بدن او حضور دارند. مخمرهایی که منشأ آن‌ها احتمالاً به محیط یخچالی آلپ بازمی‌گردد.

یکی از یافته‌های جالب پژوهش این بود که گونه‌ای از مخمرهای سرمادوست در سال‌های اخیر به گونه غالب روی پوست اوتزی تبدیل شده است. این موضوع نشان می‌دهد برخی از این میکروارگانیسم‌ها حتی در شرایط کنترل‌شده نگهداری مومیایی نیز به رشد آهسته خود ادامه داده‌اند.

در پژوهش جدید که در مجله Microbiome منتشر شده، پژوهشگران موفق شدند چهار گونه از این مخمرها را در آزمایشگاه کشت دهند. آزمایش‌های اولیه نشان داد دست‌کم برخی از آن‌ها برای تولید خمیر ترش مناسب هستند و عملکرد خوبی در فرآیند تخمیر دارند.

بررسی میکروبیوم اوتزی نشان می‌دهد بدن این مومیایی هنوز یک اکوسیستم پیچیده و پویا محسوب می‌شود. به گفته پژوهشگران، مطالعه این میکروب‌های باستانی می‌تواند به درک بهتر تکامل میکروبیوم انسان، تأثیر رژیم‌های غذایی مدرن و حتی توسعه فناوری‌های جدید در صنایع غذایی و زیستی کمک کند.

آنچه این کشف را منحصربه‌فرد می‌کند این است که نشان می‌دهد برخی اشکال حیات میکروسکوپی می‌توانند بسیار فراتر از تصورات ما دوام بیاورند و حتی پس از هزاران سال، دوباره وارد چرخه زندگی شوند.

🔹"آخرین خبر" در روبیکا
🔹"آخرین خبر" در ایتا
🔹"آخرین خبر" در بله