نخستین پرواز بدون تولید کربن بر فراز اقیانوس آرام

زوميت/ ارائول هواپيمايي است که ظاهرا قرار است روي اقيانوس اطلس نخستين پرواز بدون رهاسازي کربن در جو را انجام دهد. سوخت مورد استفاده در اين سفر از سوخت زيستي و سلول‌هاي خورشيدي خواهد بود. براي بررسي بيشتر برنامه‌ي پرواز اين هواپيما با زوميت همراه باشيد. به تازگي گزارشي از ساخت هواپيمايي منتشر شده که بر پايه‌ي آن، هواپيماي مذکور تنها از سوخت زيستي (بيوفول) و انرژي خورشيدي تغذيه مي‌کند و قرار است اولين هواپيمايي باشد که بدون توليد هيچ‌ گونه آلودگي کربني، بتواند بر فراز اقيانوس اطلس فاصله‌ي بين دو خشکي را بپيمايد. ساخت اين هواپيما با نام ارائول (Eraole) توسط خلبان، دانشمند و کارافرين فرانسوي، رافائل دينلي (Raphael Dinelli) در طي بيش از هفت سال ساخته شده و بر طبق برنامه‌ريز‌ي‌ها قرار است تا در ماه ژوئن سال جاري، ماموريت خود را به انجام برساند. اين هواپيماي فوق سبک از سلول‌هاي خورشيدي کار گذاشته شده در روي بال‌ها براي تامين توان بهره مي‌برد. در مواقعي که تابش نور خورشيد در دسترس نباشد و در ساعات شب هم از سوخت‌هاي زيستي مبتني بر جلبک‌ها و خزه‌هاي دريايي استفاده مي‌شود و اين دو مي‌توانند پيشرانه‌ي هواپيما را به کار اندازند. گفتني است که براي تامين توان به کار زيادي نياز نيست. در حدود ۲۰ درصد توان ارائول از طريق حرکت در آسمان تامين مي‌شود. کمپاني اوشن ويتال (Ocean Vital) مسئول ساخت و ارائه‌ي منبع توان جايگزين اين هواپيماي متفاوت شده است. اما ماجرا محدود به همين موضوع نمي‌شود. واقعيت اين است که وقتي حرف از پرواز حقيقي هواپيما بر فراز اقيانوس به ميان مي‌آيد، بايد در نظر داشته باشيم که دينلي با چندين چالش اصلي روبرو خواهد بود. از اين رو مي‌توان به محدوديت و تنگي اتاق کابين خلبان اشاره کرد که اين امر به خاطر پايين نگه داشتن وزن نهايي هواپيما لحاظ شده است. همچنين فشار هواي داخل کابين از فرايند تنظيمات فشار و رساندن فشار به حد مطلوب براي انسان، بر خلاف روال متداول کابين‌هاي خلباني بي‌بهره خواهد بود که اين امر هم به خاطر کاهش مصرف منابع انرژي صورت مي‌گيرد و اگر بخواهيم تصوري از آن داشته باشيم بايد اشاره کنيم که عدم تنظيم فشار منجر به کاهش اکسيژن به ميزان ۳۰ درصد کمتر از حد نرمال خواهد شد. گفتني است که زمان ۶۰ ساعته‌ي پرواز هواپيما بدون دسترسي به سيستم اتوپايلت (سيستم هدايت بدون دخالت مستقيم انسان) خواهد بود. شايد داشتن تخصص و تجربه‌ در زمينه‌ي خلباني انفرادي و سفرهاي هوايي، دينلي را در مديريت اين سفر هوايي ياري کند. بر پايه‌ي گزارش نيويورک تايمز، يک سفر پروازي متداول از نيويورک اروپا به طور متوسط به ازاي هر فرد ۲ تا ۳ تن کربن در هوا پراکنده مي‌سازد و سفر هوايي که قرار است توسط ارائول انجام شود براي اين طراحي شده که بتواند به عنوان زنگ خطري باشد که درباره‌ي پيامدهاي زيستي سفرهاي هوايي هشدار دهد. اگر شما از افرادي هستيد که در طول سال چندين پرواز طولاني انجام مي‌دهيد و به نسبت هم ساعت رانندگي‌تان کم است، بايد در نظر بگيريد که بيشترين بخش اثرات کربني شما روي محيط مربوط به زماني است که در آسمان سپري مي‌کنيد. باتري‌هاي يون ليتيومي کوچک در هواپيما به منظور افزايش نيروي رانش اوليه در تيکاف هواپيما تعبيه شده‌اند. اما پس از مرحله‌ي اوليه، هواپيما بايد در حدود ۲۵ درصد از مسير پروازش را با توان خورشيدي سپري کند. ۲۰ درصد پرواز هم با موتورهاي خاموش و اصطلاحا حالت گلايدينگ صورت خواهد گرفت. حدود ۵۵ درصد باقيمانده هم از بيوفول استفاده خواهد شد. دينلي و گروهش بيش از دو سال را براي يافتن مناسب‌ترين و بهترين پيشرانه‌ي بيوفولي ممکن پرداخته‌اند. ارتفاع پرواز در حدود ۱۰ هزار پايي (۶۰۹ متر) و سرعت بيشينه‌ي ۱۰۰ کيلومتر بر ساعت براي ارائول در نظر گرفته شده است و طبيعتا ماموريت اين هواپيما برنده شدن در مسابقات سرعت هوايي نيست از سويي هم يک جت مسافربري معمولي مي‌تواند در زماني کمتر از يک‌دهم زمان ارائول، چنين مسيري را طي کند. اما چنين طرحي مي‌تواند يک تحول اساسي را در زمينه‌ي انرژي‌هاي تجديدپذير به دست آورد. دينلي به سي‌ان‌ان در اين مورد گفت: چنين پروازي براي افرادي که روي پروازهاي غيرکربن‌زا پژوهش مي‌کنند، ديگر يک امر نامتعارف و رويايي تلقي نمي‌شود و ما بي‌صبرانه منتظر هستيم که چنين پروازي را به انجام برسانيم. با کانال تلگرامي «آخرين خبر» همراه شويد