مجله ايلياد/ پروژهي منهتن، در واقع تلاشهاي دولت آمريکا طي جنگ جهاني دوم براي ساخت و استفاده از بمب اتم بوده است. آمريکا با جمع کردن دانشمندان مختلف از سراسر دنيا، در نهايت توانست به دو بمب اتم دست يابد و آنها را روي هيروشيما و ناکازاکي انداخت.
اين پروژه چگونه شروع شد؟
در سال ۱۹۳۹ «فرانکلين روزولت» نامهاي از آلبرت اينشتين دريافت کرد. اينشتين در اين نامه نوشته بود که فيزيکدانان دريافتهاند که عنصر اورانيوم توانايي توليد انرژي بالايي دارد و شايد بتوان از آن بهعنوان بمب استفاده کرد. اينشتين شک داشت که احتمالاً هيتلر در حال کار بر روي اورانيوم است. جنگ جهاني دوم شروع شد، ولي آمريکا هنوز وارد جنگ نشده بود. دولت آمريکا فيزيکدانان مختلفي را در يک پروژهي سري درگير کرد تا بتواند بمب اتم بسازد. در سال ۱۹۴۲ آمريکا توانست قبل از آلمان به بمب اتم دست يابد.
سرپرست پروژه چه کسي بود؟
پروژهي توليد بمب اتم قبل از زماني بود که آمريکا درگير جنگ جهاني شود. اين پروژه تا پاييز سال ۱۹۴۱ هنوز جدي نشده بود. «وانوار بوش» بهعنوان رئيس کميتهي اورانيوم دولت آمريکا، روزولت را متقاعد کرد تا پروژه را جديتر دنبال کنند. پس از جدي شدن پروژه، ژنرال «لزلي گرووز» بهعنوان سرپرست پروژه منسوب شد.
چه شهرهايي در پروژهي منهتن درگير بودند؟
اگرچه نام اين پروژه منهتن بود، ولي بسياري از شهرهاي آمريکا درگير اين پروژه بودند. کارهاي اساسي اين پروژه در آزمايشگاه ملي لوسآلاموس انجام شده است. اين آزمايشگاه در کوههاي نيومکزيکو واقع شده است. آزمايشگاه دانشگاه شيکاگو و دانشگاه برکلي کاليفرنيا نيز نقش مهمي در اين پروژه داشتند. کارکنان برخي از اين آزمايشگاهها ميدانستند که در حال توليد پلوتونيوم هستند، ولي نميدانستند در نهايت چه چيزي توليد ميکنند. براي ساخت بمب مقادير زيادي اورانيوم يا پلوتونيوم راديواکتيو مورد نياز است. توليد اورانيوم راحتتر است، ولي دانشمندان فکر ميکردند که توليد بمب از پلوتونيوم سادهتر است و به همين دليل تصميم گرفتند هر دو راه را امتحان کنند.
پس از پايان پروژه تخمين زده شد که بالغ بر ۵۰۰،۰۰۰ نفر در اين پروژه شرکت داشتهاند. بنابراين مخفي نگه داشتن اين پروژه کار بسيار مشکلي بوده است. براي اين کار، دولت آمريکا مجبور شد شهرهايي را در اطراف راکتورهاي توليد اورانيوم و پلوتونيوم احداث کند تا دانشمندان و خانوادههاي آنها در آن زندگي کنند. پس از پايان جنگ، يکي از اين شهرها ۷۵،۰۰۰ نفر جمعيت داشت و شهر ديگر ۵۰،۰۰۰ نفر جمعيت داشت.
بمبها در چه تاريخي مورد استفاده قرار گرفتند؟
۱۶ جولاي سال ۱۹۴۵، اولين بمب ساخته و آزمايش شد. به مدت کوتاهي پس از آن يک بمب اورانيومي بهنام «پسر کوچک» و يک بمب پلوتونيومي بهنام «مرد چاق» ساخته شدند. در ششم اوت ۱۹۴۵ پسر کوچک بر روي هيروشيما انداخته شد و سه روز پس از آن، مرد چاق بر روي ناکازاکي پرتاب شد. در اين حملهها ۱۱۰،۰۰۰ نفر مستقيماً مردند و يک هفته پس از آن ژاپن تسليم شد و شروعي بر پايان جنگ جهاني دوم رقم خورد.
آيا پروژهي منهتن موفقيتآميز بود؟
بستگي دارد چه کسي به اين پرسش پاسخ دهد؛ برخي از محققين اين پروژه پس از اينکه تحقيقات آنها به مرگ انسانها منجر شد، بهطور کل علم فيزيک را رها کردند.
در نهايت بايد خاطر نشان کرد که هر چند اين بمبها شروعي بر پايان جنگ جهاني بود، ولي مسابقهي تسليحات اتمي و جنگ سرد را نيز باعث شدند و قطعاً جهان با وجود اين بمبها جاي امنتري نيست.
بازار