کشف ژنهایی که موفقیت درمان سرطان را افزایش میدهند

ايسنا/ پرتودرماني در حال حاضر يکي از روشهاي اساسي درمان سرطان به شمار ميرود. حدود نيمي از افراد مبتلا به سرطان، با پرتودرماني درمان ميشوند. آنها براي اين کار معمولا بايد به صورت روزانه و به مدت چند هفته در معرض تابش دستگاه قرار بگيرند. اگرچه اين روش ميتواند به درمان برخي از افراد کمک کند اما بقيه افراد به سختي از مزاياي آن بهرهمند ميشوند. دلايل اين تفاوت، دقيقا مشخص نيست.
گروهي از پژوهشگران "دانشگاه برن"(University of Bern) سوئيس و "موسسه سرطان هلند"(NKI) با استفاده از روشهاي آزمايش ژنتيک، ژنهايي را شناسايي کردهاند که نقش مهمي در اين روند دارند.
پروفسور "سون روتنبرگ"(Sven Rottenberg)، استاد دانشگاه برن و سرپرست اين پژوهش گفت: براي بسياري از بيماران مبتلا به سرطان و همچنين خانواده و پزشکان آنها، نداشتن موفقيت پس از چند هفته پرتودرماني دردناک، واقعا نااميدکننده است. ما اميدواريم که يافتههاي ما بتوانند به پيشبيني بهتر امکان موفقيت درمان کمک کنند. همچنين از اين يافتهها ميتوان براي ارائه داروهاي جديدي استفاده کرد که کارآيي پرتودرماني را بهبود ميبخشند.
ژنهاي مهم براي موفقيت درمان
هدف از پرتودرماني، تخريب DNA سلولهاي سرطاني است که جهشهاي عامل رشد غير قابل کنترل آنها را نيز شامل ميشود. تخريب DNA سلولهاي سرطاني، رشد تومور را متوقف ميکند اما سلولهاي سرطاني نيز مانند بقيه سلولهاي بدن، ابزاري براي ترميم آسيب DNA دارند.
تفاوتهاي اساسي ميان تومورهاي افراد مبتلا به سرطان وجود دارد که بر همين اساس، ابزارهاي ترميم آنها نيز متفاوت هستند. اين تفاوتها به ژنهايي بستگي دارند که اطلاعات را براي اين ابزار، رمزگذاري ميکنند. پژوهشگران در اين پروژه، از تحليلهاي ژنتيکي استفاده کردند تا خودترميمي سلولهاي سرطاني را مورد بررسي قرار دهند.
پژوهشگران در اين روند، با ضعفهاي اساسي رو به رو شدند. آنها دريافتند که اگر ژنهاي ترميمي خاصي در سلولهاي سرطاني گم شوند، سلولها نميتوانند خود را پس از پرتودرماني ترميم کنند. پژوهشگران موفق شدند اين موضوع را هم در سلولهاي انساني و هم در سلولهاي حيواني اثبات کنند. اگر اين ژنها از بين بروند، اين امکان وجود خواهد داشت که پرتودرماني، موفقيتآميز باشد.
روتنبرگ افزود: يافتههاي ما، اهميت درمان شخصيسازي شده سرطان را نشان ميدهند که تمايل ژنتيکي افراد تحت تاثير را نيز در نظر ميگيرد.
اين پژوهش، در مجله "Cell Reports" به چاپ رسيد.


















