ايسنا/ تصور کنيد با ويروسي مرگبار آلوده شديد که باعث شده در برابر درد نفوذناپذير باشيد، هنگامي شما بيماري را درک مي‌کنيد که زمان ازدست‌رفته و ويروس در بدن شما گسترده شده است.
نتايج تحقيقات اخير آزمايشگاهي نشان مي‌دهد که اين مورد يکي از عوامل انتشار ويروس سارس-کوويد-۲ است که بي‌اطلاعي از ابتلا به بيماري، موجب آلوده کردن ديگران مي‌شود.

بسياري از تحقيقات بر روي پروتئين ACE۲ در سلول‌ها متمرکزشده است، اما تحقيقات جديد که هنوز به‌طور کامل موردبررسي قرار نگرفته، نشان مي‌دهد که راه ديگر براي آلوده شدن سلول وجود دارد که موجب مي‌شود سيستم عصبي آلوده شود.

به همين دليل گروه تحقيقاتي حاضر، ارتباط بين پروتئين سلولي خاص و درد را موردبررسي قراردادند تا تعاملي که توسط ويروس کرونا مختل مي‌شود، شناسايي شود.

محقق اين تحقيق اظهار کرد: من دانشمندي هستم که چگونگي هدف‌گيري سيگنال‌هاي درد توسط پروتئين‌ها، فعل‌وانفعال آن‌ها و انتقال آن از طريق بدن به مغز را موردبررسي قرار دادم. زماني که پروتئين‌ها فعال شوند، سلول‌هاي عصبي با يکديگر تعامل دارند و اين تعامل موجب خاموشي دردهاي مزمن مي‌شود.

بنابراين بامطالعه اينکه چه چيزي باعث تحريک‌پذيري سلول‌هاي عصبي مي‌شود، مي‌توان چگونگي پايداري درد مزمن را کشف کرد. اين امر همچنين به ما امکان مي‌دهد تا روش‌هايي را براي خاموش کردن اين تعامل براي کاهش يا توقف درد مزمن طراحي کنيم.

تحقيق کنوني الهام گرفته از دو تحقيق اوليه است که هنوز در مراحل چاپ قرار دارند و نشان مي‌دهند که پروتئين‌هاي معروف سنبله در سطح ويروس سارس-کوويد-۲ به پروتئيني به نام نوروپيلين-۱ متصل مي‌شوند. اين مورد بيان مي‌کند که ويروس مي‌تواند از اين پروتئين براي حمله به سلول‌هاي عصبي به‌خوبي پروتئين ACE۲ استفاده کند.

وي گفت: سال گذشته، حدود ۶ ماه قبل از همه‌گيري  من و همکارانم نقش نوروپيلين -۱ در زمينه درک درد را بررسي مي‌کرديم. ازآنجاکه نوروپيلين -۱، مانند گيرنده ACE۲ اجازه مي‌دهد سنبله به سلول‌ها وارد شود، ما فکر کرديم که اين دروازه جايگزين مي‌تواند به درد نيز مربوط باشد.

در شرايط عادي، پروتئين نوروپيلين-۱، رشد رگ‌هاي خوني و همچنين رشد و بقاي سلول‌هاي عصبي را کنترل مي‌کند. بااين‌حال، هنگامي‌که نوروپيلين-۱ به پروتئيني که به‌طور طبيعي به نام عامل رشد اندوتليال عروقي (VEGF-A) موسوم است، متصل شود سيگنال‌هاي درد را تحريک مي‌کند. اين سيگنال از طريق نخاع به مراکز بالاتر مغز منتقل مي‌شود تا حسي را ايجاد کند که همه ما آن را با عنوان درد مي‌شناسيم.

با نگاه به معماي دشوار نوروپيلين -۱و VEGF-A و  نوروپيلين -۱و سنبله دريافتيم ممکن است رابطه‌اي بين سنبله و درد وجود داشته باشد. نتايج تحقيقات قبلي ارتباطي بين VEGF-A و درد را نشان داده است. به‌عنوان‌مثال، مطالعات نشان داده در افراد مبتلابه آرتروز، افزايش فعاليت ژن VEGF در مايعات روان کننده مانند زانو  با ميزان بالاتر درد همراه است.

اگرچه فعاليت ژن نوروپيلين-۱ در نمونه‌هاي بيولوژيکي بيماران کوويد-۱۹ بيشتر از گروه کنترل سالم است اما فعاليت ژن نوروپيلين-۱ در افزايش درد در سلول‌هاي عصبي و احساس درد در مدل حيواني و نقش نوروپيلين-۱ در احساس درد تاکنون هرگز کشف نشده است.

وي در ادامه گفت: ما نشان داديم که وقتي سنبله به نوروپيلين-۱ متصل شود، علامت‌دهي درد را کاهش مي‌دهد و در يک حيوان زنده نيز اثر کاهش درد تاييد شد.

هنگامي‌که پروتئين سنبله به پروتئين نوروپيلين-۱ متصل مي‌شود، پروتئين VEGF-A را مسدود مي‌کند و درنتيجه مدار درد سلول را از بين مي‌برد. اين اتصال تحريک‌پذيري نورون‌هاي درد را سرکوب مي‌کند و منجر به کاهش حساسيت به درد مي‌شود.

يافته‌هاي ما درباره ويروس کرونا که از طريق پروتئين مرتبط با درد  به سلول‌ها حمله کرده و پروتئين را از کار مي‌اندازد، ممکن است مسير جديدي براي توليد دارو براي درمان کوويد-۱۹ فراهم کند.

نتايج تحقيقي در سال ۲۰۱۸ نشان مي‌دهد که يک مولکول کوچک به نام EG۰۰۲۲۹، نوروپيلين -۱ را هدف قرار مي‌دهد. اين مولکول به همان ناحيه پروتئين نوروپيلين-۱ متصل مي‌شود که پروتئين سنبله ويروسي و VEGF-A است.

من و همکارانم در اين مورد تامل کرديم که آيا اين مولکول قادر به جلوگيري از درد است؟ در هنگام شبيه‌سازي درد در موش صحرايي داده‌هاي ما مفهوم نوروپيلين -۱ را به‌عنوان يک بازيگر جديد در علامت‌دهي درد تاييد کرد.

هدف قرار دادن پروتئين نوروپيلين-۱ براي درمان سرطان امکان‌پذير است. به‌عنوان‌مثال، آزمايش باليني فاز يک آنتي‌بادي به نام MNRP۱۶۸۵A (معروف به نام Vesencumab) مي‌تواند نوروپيلين -۱ را تشخيص دهد و به آن متصل شود و اتصال VEGF را مسدود کند. اين مورد بيشتر در بيماران سرطاني به‌خوبي تحمل مي‌شود، اما به‌جاي مسدود کردن بيشتر باعث درد مي‌شود.

مطالعات ما رويکرد متفاوتي را باهدف مسدود کردن پروتئين VEGF-A درد ساز ارائه مي‌کند که منجر به تسکين درد مي‌شود. بنابراين کار پيش باليني ما که در اينجا شرح داده‌شده است، منطقي براي هدف قرار دادن سيستم علامت‌دهي پيش‌درد VEGF-A / NRP-۱ در آزمايش‌ها باليني آينده فراهم مي‌کند.

تجزيه‌وتحليل ساختار پروتئين گيرنده نوروپيلين -۱ ممکن است طراحي داروهايي را ارائه کند که علاوه بر تسکين درد، رشد آکسون و بقاي سلول را نيز کنترل کند.

به‌عنوان‌مثال، داروهاي هدف گيرنده نوروپيلين -۱ مي‌توانند به‌طور بالقوه عفونت ويروسي را مسدود کنند. آزمايش چندين ترکيب کانديدا که برخي از آن‌ها در FDA  به‌عنوان ليست بي‌خطر شناخته مي‌شوند، در حال حاضر توسط اين گروه در حال انجام است.

کروناويروس مردم را فريب داده تا باور کنند به کوويد-۱۹ مبتلا نيستند اما ممکن است دانش يک پروتئين جديد حياتي براي درد را به ما هديه دهد که شامل جلوگيري از نوروپيلين -۱ براي محدود کردن ورود سارس-کوويد-۲ و انسداد نوروپيلين -۱ براي جلوگيري از درد باشد.

نتايج اين تحقيقات در نشريه PAIN منتشر خواهد شد.

به پيج اينستاگرامي «آخرين خبر» بپيونديد
instagram.com/akharinkhabar