جام جم/ به ازاي هر يک متر افزايش عمق آب، فشار آب يک اتمسفر افزايش پيدا مي‌کند. وقتي به عمق 3 متري مي‌رسيد، ديگر پرده ديافراگم که در دهانه ريه‌ها قرار دارد توانايي تامين هواي مورد نياز ريه‌ها براي مقاومت در برابر فشار آب را ندارد. تجهيزاتي که غواص از آنها براي تنفس در اعماق آب‌ها استفاده مي‌کند، فشار هواي ريه‌ها يا فشار هوايي که تنفس مي‌کند را براساس فشار آب عمقي که غواص در آنجا قرار مي‌گيرد، تنظيم مي‌کنند و به همين علت غواص براي سفر به اعماق آب با مشکل مواجه نمي‌شود.
غواص‌ها تا عمق 60 متري آب، بدون اين که با محدوديتي مواجه شوند به سفر خود در اعماق آب ادامه مي‌دهند، اما در اعماق پايين‌تر، فشار زياد اکسيژن موجب ايجاد مسموميت مي‌شود. براي اين که بتوان به عمق بيشتري در آب سفر کرد بايد با جايگزين کردن هليوم به جاي بخشي از اکسيژن موجود در آب، غلظت اکسيژن و مسموميت ناشي از آن را تا حدي کاهش داد.

هليوم گازي بي‌اثر است، بنابراين با هيچ ماده‌اي در بدن واکنش نشان نداده و مسموميت ايجاد نمي‌کند. در حقيقت در اين عمق، آنچه براي سفر به اعماق آب محدوديت ايجاد مي‌کند تاثير مستقيم پيامدهاي ناشي از افزايش فشار آب نيست، بلکه مشکل اصلي دسترسي به ترکيب امن و بي‌خطر از گازهايي است که با اين فشار وارد ريه‌ها مي‌شوند، اما حتي اگر مسموميت تنفسي در اعماق آب‌ها را نيز کاهش دهيم، در نهايت افزايش فشار، منجر به تغييرشکل مولکولي آنزيم‌هاي بدن مي‌شود و اين تغييرشکل موجب مي‌شود تمام فرآيندهاي متابوليکي بدن متوقف شود. بيشترين عمقي که انسان با پوشيدن لباس‌هاي فضانوردي مخصوص در اقيانوس‌ها سفر کرده 330 متر بوده است، اما جالب است بدانيد گروهي از ماهي‌ها موسوم به عنبرماهي‌ مي‌توانند تا عمق 3 کيلومتري آب سفر کنند. از آنجا که در تهيه انواع تن ماهي، گوشت اين گروه از آبزيان، تحت فشاري معادل فشار آب در عمق 60 کيلومتري در قوطي‌هاي فلزي بسته‌بندي مي‌شود مي‌توان از فشار آب در محدوده عمق 3 تا 60 کيلومتري آب به عنوان فشار مرگ نام برد. گرچه بايد اين نکته را خاطرنشان کرد، عمق آب در عميق‌ترين بخش اقيانوس‌ها 11 کيلومتر است.

به پيج اينستاگرامي «آخرين خبر» بپيونديد
instagram.com/akharinkhabar