وقتی هزینه بارداری بیماران ایدزی «لوکس» می‌شود

ايسنا / همين روز بهانه‌اي مي‌شود تا خبرنگار «اجتماعي» ايسنا، چند ساعتي را در کنار مسوول و مراجعان باشگاه مثبت HIV سيماي سبز رهايي در تهرانسر بگذراند و شنواي مشکلات آنها باشد. عليزاده با معرفي باشگاه مثبتHIV و اينکه در اين باشگاه براي مبتلايان خدماتي همچون مشاوره‌هاي درماني و روانشناسي، کلاس‌هاي مهارت‌هاي زندگي، کمک هزينه‌هايي براي تامين معيشت و.. ارائه مي‌شود، تاکيد کرد که تعداد زنان مبتلا به HIV / ايدز از طريق رابطه جنسي در حال افزايش است. وي همچنين تعداد مراجعان اين باشگاه را که براي آنها پرونده ثبت شده است را 118 نفر عنوان کرد که اغلب مبتلايان ترجيح مي‌دهند براي دريافت خدمات هيچ نامي از آنها ثبت نشود. وي ادامه داد: چندي پيش اغلب مراجعان ما را مرداني تشکيل مي‌دادند که علت ابتلاي آنها اعتياد تزريقي بوده است، اما متاسفانه در حال حاضر تعداد مراجعان زن که از طريق رابطه جنسي مبتلا شده‌اند، افزايش يافته است؛ ضمن اينکه لزوما اين روابط جنسي نامشروع نيست و اغلب از طريق همسري که سابقه زندان و تزريق مشترک را داشته، مبتلا شده‌اند. به گفته اين کارشناس، باشگاه‌هاي مثبت HIV نتوانستند با زمان جلو بروند، چرا که در حال حاضر تعداد افراد از قشر متوسط و مرفه که مبتلا مي‌شوند نيز افزايش يافته و باشگاه‌ها ديگر تنها به معتادان کارتن‌خواب مبتلا به HIV خدمت نمي‌دهند؛ ضمن اينکه اين افراد ترجيح مي‌دهند مراجعه نکنند تا انگ معتاد بودن به تنشان نچسبد. تنها 4 تا 5 مرکز در تهران برزگ، داروهاي بيماران مبتلا به HIV را توزيع مي‌کند وي با بر شمردن مشکلات مصرف و تهيه دارو براي مبتلايان به HIV ، خاطرنشان کرد: عوارض اين داروها بسيار بالاست؛ ضمن اينکه تنها 4 تا 5 مرکز بهداشت در سراسر تهران بزرگ اين داروها را به صورت مجاني عرضه مي‌کنند و در نتيجه فرد مبتلا بايد هر ماه يا هر هفته مسافت طولاني را براي تهيه دارو در راه باشد به عنوان مثال من بيمار مثبت HIV داشتم که پايش فلج بود و براي رسيدن به نزديک‌ترين خانه بهداشت بايد يک ساعت پياده‌روي مي‌کرد در نتيجه قيد مصرف دارو را زد و ترجيح داد عمر کوتاه‌تري داشته باشد. وي‌ ادامه داد: ضمن اينکه افرادي که همچنان مصرف کننده مواد مخدر هستند و به HIV نيز مبتلا شده‌اند بدن ضعيفي دارند که داروها را پس مي‌زند. به گفته اين کارشناس ارشد باشگاه مثبت HIV، اکثر مراجعان به اين باشگاه را مردان 25 تا 40 ساله تشکيل مي‌دهند، ضمن اينکه اغلب مراجعان در فاز HIV هستند، اما تعداد مراجعاني که در فاز ايدز هستند نيز کم نيست. عليزاده در ادامه با اشاره به چهار بيمار فوتي اين باشگاه در سال گذشته گفت: در طول 4 -5 سال فعاليت باشگاه 10 بيمار در اثر ايدز فوت شدند. وي همچنين با اشاره به خدماتي که از سوي باشگاه مثبت به مراجعان ارائه مي‌شود، عنوان کرد: براي اين مراجعان مشاوره پيش و پس از آزمايش HIV ارائه مي‌شود، چرا که آزمايش HIV آزمايش پرخطري است و پيش از انجام آزمايش فرد بايد براي آن آماده شود تا رفتارهايي همچون خودکشي را از خود بروز ندهد و اينکه پس از آزمايش نيز بايد مشاوره‌هاي لازم را دريافت کند، حتي اگر تست HIV وي منفي باشد تا دست از رفتارهاي پرخطر بردارد. عليزاده با اشاره به فعاليت مرکز ارائه خدمات سرپايي و درمان اعتياد متادون محور در کنار باشگاه مثبت گفت: معتادان مبتلا به HIV در اين مرکز به سمت درمان با متادون سوق داده مي‌شوند و از آنها هزينه‌هاي درمان دريافت نمي‌شود. سقط جنين در محيط‌هاي غيرمجاز امکان انتقال HIV را افزايش مي‌دهد اين کارشناس آسيب‌هاي اجتماعي در ادامه با برشمردن بحران‌هاي افراد مبتلا به HIV گفت: يکي از بزرگترين مشکلات زنان مثبت HIV بارداري و مشکلات پيش روي سقط قانوني جنين است، چرا که در قانون آمده به شرطي که فرزند مانع عسر و حرج باشد و مادر در فاز HIV باشد تنها مي‌تواند فرزندش را سقط کند و اين در حاليست که قاعدگي‌هاي اين افراد اغلب به دليل مصرف دارو عقب مي‌افتد و زماني که به خود مي‌آيند سه ماه از بارداري آن‌ها گذشته و اجازه سقط ندارند. اين موضوع زنان مبتلا را به سمت سقط‌هاي غيرقانوني سوق مي‌دهد که عوارض و هزينه‌هاي بالايي دارد، ضمن اينکه در اين فضاي غيرمجاز امکان انتقال HIV نيز بيشتر است. عليزاده در ادامه گفت: همچنين يک سري از بيماران HIV مثبت همزمان مبتلا به هپاتيت C نيز هستند و اين در حالي است که هپاتيت C قابل درمان است، اما درمان آن هزينه‌هاي زيادي را مي‌طلبد. اين کارشناس مسئول باشگاه مثبت HIV در ادامه گفت: تعدادي از بيماران مراجعه کننده ما نيز در عين ابتلا به HIV مبتلا به سرطان هستندکه اين موضوع زندگي را براي مبتلايان بسيار سخت مي‌کند و نياز به حمايت‌هاي ويژه دارند، اين در حاليست که بهزيستي براي نگهداري و سرپرستي اين بيماران، مرکز و برنامه‌اي ندارد. وقتي هزينه بچه‌دار شدن HIVها «لوکس» مي‌شود عليزاده در ادامه با اشاره به بيماران HIV مثبتي که شرايط داشتن فرزند را دارند و به اين کار علاقمندند گفت: اين کار براي اين بيماران بسيار هزينه‌بر است، چرا که نيازمند طي شدن فرايندهاي شستشوي اسپرم، لقاح مصنوعي و غيره است و وزارت بهداشت کمکي به اين بيماران نمي‌کند، چرا که هزينه‌هاي مربوط به بچه‌دار شدن بيماران HIV مثبت را جزو هزينه‌هاي لوکس به شمار مي‌آورند. وي همچنين از تعداد کم مراکزي که آزمايش هپاتيت را به صورت رايگان انجام مي‌دهند انتقاد کرد و گفت: بيمار مبتلا به HIV زماني که از مثبت بودن HIV خود آگاه مي‌شود، علاقمند به دادن تست هپاتيت C است، اما اين امر بسيار پر هزينه‌ است. عدم پوشش بيمه‌هاي پايه درمان براي بيماران مبتلا به HIV عليزاده همچنين با انتقاد از عدم پوشش بيمه‌هاي پايه درمان براي بيماران مبتلا به HIV گفت: بيش از 95 درصد از بيماران مبتلا به HIV بيمه پايه درمان نيستند و اين در حاليست که هزينه‌هاي مربوط به بيماري‌هاي عجين با HIV بسيار بالاست و از توان بيمار خارج است. وي ازديگر مشکلات خانواده‌هاي درگير با HIV را تک‌والدي بودن آنها دانست، چرا که در اين خانواده‌ها شوهر معتاد که اغلب داراي اعتياد تزريقي است بر اثر ابتلا به ايدز فوت مي‌کند و زن مبتلا شده به HIV با فرزندانش باقي مي‌ماند و بايد با مشکلاتي از قبيل کرايه خانه، هزينه‌هاي روزمره زندگي، فقدان شغل و غيره به تنهايي دست و پنجه نرم کند. اين کارشناس در ادامه بر لزوم ارائه خدمات مشاوره‌ به افراد مبتلا به HIV تاکيد کرد و گفت: ارائه مشاوره در زنان مبتلا، سلامت روان و تاب آوري در برابر سختي‌هاي زندگي را افزايش مي‌دهد و در نتيجه فرد ديگر روي به سوي مصرف مواد مخدر و يا رفتار پرخطر نمي‌آورد. ضمن اينکه اين درمان‌ها در مورد مردان اضطراب را کاهش مي‌دهد. به گفته وي، اعتبار ساليانه که از سوي سازمان بهزيستي در اختيار اين مرکز قرار مي‌گيرد 10 ميليون تومان است و اين رقم کفاف حمايت اجتماعي از بيماران را نمي‌دهد. اين کارشناس با اشاره به کمک‌هايي که از سوي ديگر ارگان‌ها نظير شهرداري ارائه مي‌شود نيز گفت: گاه پيش مي‌آيد که از طريق رايزني‌ها اين ارگان‌ها برخي خدماتي را که به کارکنان خود مي‌دهند در اختيار بيماران نيز قرار مي‌دهند؛ ضمن اينکه ملک باشگاه به صورت رايگان از سوي شهرداري در اختيار ما قرار گرفته است. به گزارش ايسنا، نخستين مورد گزارش و ثبت شده ابتلا به ايدز در ايران مربوط به سال ۱۳۶۶ و در مورد يک کودک شش ساله مبتلا به بيماري هموفيلي است که فرآورده‌هاي خوني آلوده دريافت کرده بود و از آن زمان تا کنون و بر اساس آمار تجمعي که از سال 1365 تا 1390 به دست آمده است 23 هزار و 125 نفر مبتلا به HIV در کشور وجود داشته که 5.91 درصد مرد و 5.8 درصد هم زن بوده‌اند از اين تعداد 3053 نفر وارد فاز پيشرفته HIV هستند و 4311 نفر هم فوت شده‌اند. بر اساس آمار غير رسمي، ۱۲۰ هزار ناقل HIV در ايران وجود دارد، اما طبق آمارهاي حاصل از مدل اپيدميولوژيک UNAIDS و سازمان جهاني بهداشت که بر پايه محاسبات رياضي و رصد دقيق کارشناسان استوار است؛ ميزان مبتلايان در ايران 83 هزار نفر تخمين زده شده است و اين يعني 60 هزار نفر مبتلاي شناسايي نشده در کشور وجود دارد. روايت پردرد بيماران HIV تمام شدني نيست هر بيمار قصه‌اي دارد که هر کدام از ما به عنوان شهروندان در درد آن سهيم هستيم با انگ زدن، اعتماد نکردن، ترسيدن و طرد کردن‌هايمان. در اين ميان نقش نهادهاي حمايتي هم بسيار کمرنگ است و جاي خالي برخي مراکز و خدمات همچون مرکزي براي نگهداري بيماران مبتلا به HIV، هزينه‌هاي بالاي درمان و فقدان پوشش بيمه‌اي و فقدان حمايت‌هايي اجتماعي در فوران اين آتش‌فشان خاموش احساس مي‌شود.