خراسان/ کاش بيماري افسردگي همسرم را جدي مي گرفتم و لحظه اي تنهايش نمي گذاشتم تا اين گونه سياه پوش نشوم و ... پيرزن 65 ساله که از شدت گريه ناي حرف زدن نداشت در حالي که مدام به خاطر مرگ همسرش خود را سرزنش مي کرد، پس از آن که به سوالات تخصصي قاضي کاظم ميرزايي (قاضي ويژه قتل عمد مشهد) درباره چگونگي مرگ دلخراش همسرش پاسخ داد، در تشريح سرگذشت خود به کارشناس اجتماعي کلانتري شهرک ناجاي مشهد گفت: قبل از انقلاب اسلامي به همراه خانواده ام به يکي از کشورهاي صنعتي و پيشرفته مهاجرت کرديم و ساکن آن جا شديم. مدتي بعد با يک جوان ايراني که او هم تابعيت آن کشور را داشت آشنا شدم به طوري که اين آشنايي در مدت کوتاهي رنگ عشق گرفت و من و «ناصر» پاي سفره عقد نشستيم. علاقه ما به يکديگر بسيار عاشقانه و ناگسستني بود به گونه اي که حتي لحظه اي دوري از يکديگر را تحمل نمي کرديم. «ناصر» هم مانند من تابعيت آن کشور را گرفته بود و موقعيت اقتصادي خوبي داشت. همسرم رستوران بزرگي راه اندازي کرد و طولي نکشيد داراي مستغلات زيادي شد. زندگي شيرين ما که توام با رشد اقتصادي خوبي بود عاشقانه سپري مي شد اما همواره از يک مشکل بزرگ در زندگي رنج مي بردم، با آن که سال ها از ازدواج من و ناصر مي گذشت اما از داشتن فرزند محروم بوديم و من باردار نمي شدم. اگرچه به اميد روزي که صداي خنده ها و گريه هاي کودکي در خانه ما بپيچد به خيلي از مراکز درماني مراجعه کردم اما در نهايت نتيجه اي نگرفتيم و اين آرزوي بزرگ براي هميشه در سينه ام باقي ماند. با وجود اين «ناصر» همه زندگي من بود و تنها به او عشق مي ورزيدم. همه اقوام ما نيز در خارج از کشور بودند و تعداد انگشت شماري از بستگانمان در ايران زندگي مي کردند. همسرم منزل ويلايي بزرگ دو طبقه اي را در مشهد داشت که با گسترش شهر در منطقه خوبي قرار گرفته بود ولي ناصر هيچ گاه حاضر به فروش آن خانه نشد، چرا که دوست داشت همواره به ايران رفت و آمد کند و هويت ايراني اش را به رخ بکشد. از سوي ديگر هم از نظر مالي هيچ نيازي به مبلغ اين منزل ويلايي نداشت. خلاصه زندگي توام با آرامش و شيرين ما با سکونت چند ماهه در همين منزل ويلايي رنگ و بوي زيبايي داشت تا اين که از مدت ها قبل همسرم دچار بيماري افسردگي شد به طوري که در کشور محل سکونت مان تحت نظر روان پزشک قرار گرفت و مدام دارو مصرف مي کرد. من هم در کنارش بودم و از او پرستاري مي کردم تا داروهايش را به موقع مصرف کند. روزها به همين ترتيب سپري مي شد تا اين که براي آرامش روحي و قدم زدن در سرزمين مادري تصميم به مسافرت به تهران گرفتيم ولي هنوز يک هفته از حضورمان در ايران نمي گذشت که وضعيت بيماري همسرم شدت گرفت و طوري افسردگي او حاد شد که ديگر به همه چيز و همه کس بدبين شده بود به همين دليل ديدار آشنايان در تهران را ناتمام گذاشتيم و عازم مشهد شديم تا همسرم در خانه ويلايي خودش آرامش روحي را تجربه کند. در مشهد نيز نزد يک روان پزشک رفتيم که او هم مقداري داروهاي اعصاب و روان تجويز کرد. من هم که در مشهد و کنار همسرم از زندگي لذت مي بردم با خيال راحت به استراحت پرداختم اما ناگهان وقوع حادثه اي تلخ زندگي ام را نابود کرد. آن روز با شنيدن صداي افتادن شيئي بزرگ از پشت بام به درون حياط چشم دوختم و با پيکر غرق در خون همسرم روبه رو شدم که از پشت بام منزل سقوط کرده بود. هراسان با اورژانس تماس گرفتم اما همسرم چون مرغ عشق مرا تنها گذاشته بود. اي کاش ... شايان ذکر است، با انتقال جسد مرد 68 ساله به پزشکي قانوني تحقيقات درباره اين حادثه تاسف بار به فرماندهي سرهنگ حسين زاده (رئيس کلانتري شهرک ناجا) و در اجراي دستور قضايي آغاز شد. ما را در کانال «آخرين خبر» دنبال کنيد