ورزش 3/مارک آندره تراشتگن توانست عملکردی قابل تحسین در بازگشت دوباره به ترکیب بارسلونا پس از دوری طولانی‌مدت داشته باشد.
تراشتگن پس از ۲۲۳ روز دوری از میادین بازگشتی درخشان داشت و نقشش را در کسب پیروزی حیاتی این تیم برابر وایادولید در بازی شب گذشته به خوبی ایفا کرد. حضور کاپیتان در میدان خبر بسیار خوبی بود، هرچند آغاز مسابقه برای او و تیمش چندان مطلوب نبود.
وایادولید از همان ابتدا دو کرنر به دست آورد و پس از یکی از این کرنرها، توپ به ایوان سانچز رسید که از زاویه‌ای بسته شوت زد و پس از برخورد به آرائوخو، توپ وارد دروازه شد. ضربه‌ای با مسیری غیرقابل پیش‌‌بینی برای تراشتگن، هرچند که به نظر می‌رسید او کمی کند واکنش نشان داد و بدون تلاشی برای نجات معجزه‌آسا فقط به سمت توپ پرید.
از آن لحظه به بعد، وایادولید عقب نشست و تمرکزش را روی دفاع گذاشت. تراشتگن با تجربه‌اش اجازه نداد آن گل سخت تاثیر منفی بر عملکردش بگذارد؛ چرا که این اولین باری بود که پس از شش ماه دوری مجبور به واکنش می‌شد و نتوانست مانع از گل خوردن تیمش شود.
او از عقب زمین فرماندهی تیم را برعهده گرفت و در این راه کمک ویژه‌ای از آرائوخوی مقتدر در نبردهای تن‌ به‌ تن داشت. در حالی‌ که وایادولید از جناحین، به‌‌خصوص از سمت هکتور فورت و رائول مورو، فرصت‌هایی ایجاد می‌کرد، این مدافع اروگوئه‌ای همواره آماده مهار حملات بود.
کار تراشتگن زمانی دشوارتر شد که بارسا نتیجه را برگرداند. با ورود لاتاسا، بازیکن سابق رئال مادرید، تیم وایادولید عمق بیشتری پیدا کرد و به کابوسی واقعی، به‌‌خصوص برای کریستنسن تبدیل شد. کریستنسن که برای اولین‌ بار پس از مدتی دوباره در ترکیب اصلی قرار گرفته بود، از کمبود ریتم رقابتی رنج می‌برد.
تراشتگن اولین ضربه سر لاتاسا را مهار کرد و با واکنشی تماشایی در فاصله ۱۵ دقیقه مانده به پایان بازی، یادآور دوران اوج خودش شد. واکنشی که شاید به اندازه یک قهرمانی ارزش داشت. در حالی‌ که بارسا نیمه‌ خواب و نیمه‌ درگیر فکر بازی مقابل اینتر بود، وایادولید فرصتی خطرناک خلق کرد که تراشتگن آن را خنثی کرد.

این واکنش به او اعتماد به‌نفس داد تا در دقایق پایانی هوشیار بماند. بارسا بیش از انتظار تحت فشار قرار گرفت و تراشتگن مجبور شد در لحظاتی حساس مانند قطع توپ بلند ارسالی برای رائول مورو در وقت‌های تلف‌ شده واکنش نشان دهد تا بار دیگر تیمش را نجات داده باشد.
چهره او پس از پایان مسابقه گویای همه چیز بود: لبخندی به پهنای صورت، لبخندی از سر خوشحالی بازگشت به میدان، تاثیرگذاری و کسب سه امتیاز طلایی در مسیر حفظ صدر جدول.
کاپیتان پس از بازی به سمت هواداران بارسا رفت که بار دیگر نامش را فریاد می‌زدند. او شایسته این حمایت پس از آغازی پر فراز و نشیب بود. هر بازیکن دیگری ممکن بود فرو بپاشد اما تراشتگن مانند بزرگان واکنش نشان داد، ایستاد، برگشت و بار دیگر چهره‌ای قهرمانانه به تیمش بخشید.

ما را در کانال تلگرامی «کانال ورزش» دنبال کنید