ورزش 3/ترک کردن باشگاه کودکی‌اش، لیورپول، سازگار شدن با یک زندگی جدید و اضافه شدن مصدومیت‌ها باعث شده شروع واقعی ترنت الکساندر آرنولد به تعویق بیفتد؛ مدافعی کناری با روحیه یک معمار.
ترنت الکساندر آرنولد یک مدافع راست معمولی نیست. نقطه قوت او دفاع کردن نیست، هرچند وظیفه‌اش را انجام می‌دهد اما آسیب‌پذیر است. او از آن قالبی ساخته نشده که دنی کارواخال نماینده‌اش است؛ یک سگ نگهبان واقعی که هیچ چیز را مفت نمی‌دهد و قدرتش را از فیزیک و جنگندگی‌اش می‌گیرد. ترنت متفاوت است؛ یک مدافع با روحیه یک معمار.
او پاسوری دقیق است؛ بازیکنی که هم‌تیمی‌هایش را با پاس‌هایش راه می‌اندازد یا با پیدا کردن بازیکن آزاد، جریان بازی را از فشار خارج می‌کند.
آلوارو آربلوا درباره‌اش می‌گوید:«با توجه به کاری که با او داشته‌ام و صحبت‌هایی که کرده‌ام، به نظرم پسری بسیار باهوش است. او بازی را می‌فهمد و خیلی سریع متوجه می‌شود ما چه چیزی از او می‌خواهیم. او آن مدافع کناری معمولی نیست که همیشه کنار خط می‌ماند؛ می‌تواند به داخل بیاید، حرکت کند، جا عوض کند و پستش را با دیگران عوض کند.»
در لیورپول می‌گفتند او در رئال مادرید هم مثل آنجا تبدیل به بازیکنی کلیدی خواهد شد. اما جدایی‌اش دردناک و پرتنش بود. فوتبالیستی که از آکادمی باشگاه بالا آمده بود و خیلی‌ها فکر می‌کردند یک بازیکن تک‌باشگاهی خواهد ماند.
او قلب تیم بود؛ کسی که با پاس‌هایش هم‌تیمی‌ها را به حرکت درمی‌آورد. عجیب بود که در سطحی پایین‌تر از آنچه در آنفیلد ارائه می‌داد ظاهر شود، اما کم‌کم بهترین ویژگی‌هایش را دوباره نشان می‌دهد. او به زمان نیاز داشت تا از نظر اجتماعی و فوتبالی با زندگی جدیدش سازگار شود. ترک کردن منطقه امنش برایش سخت بود.
در اولین بازی‌هایش با پیراهن سفید، در جام جهانی باشگاه‌ها، گم‌شده به نظر می‌رسید. او که به اکوسیستم لیورپول عادت داشت و در آن نقش ستاره اصلی را بازی می‌کرد، در تیم جدید کوچک و غریبه جلوه می‌کرد. تغییر پیراهن خیلی سریع به سراغش آمد و هنوز نتوانسته بود آن را کاملاً هضم کند.
در ابتدای فصل کم‌کم فهمید تیم چه چیزی از او می‌خواهد. کیفیتش را نشان داد، اما ضعف‌های دفاعی‌اش هم آشکار بود. مقایسه با کارواخال اجتناب‌ناپذیر بود و در این مقایسه، ترنت بازنده به نظر می‌رسید.
سپس یک مصدومیت عضلانی در همسترینگ پای چپ روند سازگاری‌اش را متوقف کرد. او ۴۰ روز در درمانگاه بود و پس از بازگشت هم چهار بازی طول کشید تا دوباره فیکس شود.
از آنجا به بعد، بهترین نسخه‌اش را نشان داد. چهار بازی خوب انجام داد، حتی عالی. اما درست وقتی در بهترین فرم بود، دوباره دچار مصدومیت عضلانی شد؛ این بار در عضله جلویی چهارسر ران پای چپ. او ۶۷ روز زمان نیاز داشت تا بهبود پیدا کند و دوباره وارد چرخه تیم شود.
او در ورزشگاه مستایا چند دقیقه بازی کرد و سپس آربلوا مقابل رئال سوسیه‌داد به او اعتماد کرد. بازی او قابل توجه بود. یک ساعت بازی کرد و پاس‌های درخشانی داد.
او یک پاس گل دقیق و زیبای ۳۷ متری به گونسالو داد تا رئال خیلی زود جلو بیفتد. صحنه‌ای که همان اعتمادبه‌نفسی را به او داد که هر فوتبالیستی برای نشان دادن بهترین توانایی‌هایش نیاز دارد. اکنون این آربلواست که باید میان انتخاب ترنت انگلیسی و کارواخال تصمیم بگیرد؛ دو مدافعی که رئال مادرید جای خالی‌شان را در این مدت احساس کرده است.

ما را در کانال تلگرامی «کانال ورزش» دنبال کنید