ورزش 3/فابیو کاناوارو می‌گوید که بازیکنان ازبکستان برای موفقیت گرسنه هستند و هر چیزی که پیشنهاد می‌کند، آنها مانند اسفنج جذب می‌کنند!
فابیو کاناوارو، قهرمان جام جهانی با ایتالیا و برنده توپ طلای سال ۲۰۰۶، این بار به‌عنوان سرمربی تیم ملی ازبکستان به صحنه جام جهانی بازگشته است.

روز ۹ ژوئیه ۲۰۰۶، فابیو کاناوارو، به «دیوار برلین» تبدیل شد. «کاپیتان» ایتالیا پس از پیروزی برابر فرانسه‌ای که زین‌الدین زیدان را در اختیار داشت، چهارمین جام جهانی تاریخ آتزوری را در آسمان ورزشگاه المپیک برلین بالا برد.

او در گفت‌وگو با سایت فیفا می‌گوید: «حالا قطعاً بیشتر از سال ۲۰۰۶ احساساتی می‌شوم. در آن لحظه متوجه نمی‌شوی چه اتفاقی افتاده، اما سال‌ها بعد می‌فهمی که تاریخ ساخته‌ای. آن اتفاق باعث شد از بازیکنانی معمولی به اسطوره تبدیل شویم. تو در تاریخ این ورزش و تاریخ یک کشور کامل حک می‌شوی. وقتی جام جهانی را می‌بری، هر جا که بروی، همه همیشه تو را با کاری که انجام داده‌ای می‌شناسند.»

برای کاناوارو، آن جام جهانی با فتح توپ طلا نیز همراه شد؛ افتخاری که از زمان ایجاد این جایزه توسط «فرانس فوتبال» در سال ۱۹۵۶، تنها دو مدافع دیگر پیش از او به آن دست یافته بودند: فرانتس بکن‌باوئر در سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۶ و ماتیاس سامر در سال ۱۹۹۶.

مدافع سابق رئال مادرید، در حالی که ۳۶ ساله شده بود، کاپیتان تیم ملی ایتالیا در جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی بود؛ تورنمنتی که آتزوری در آن از مرحله گروهی کنار رفت. حالا، ۱۶ سال بعد، او به همان جایی برگشته که در آن «در طلا غرق شد»، اما این بار در قامت سرمربی تیم ملی ازبکستان.

کاناوارو در گفت‌وگو با «گاتزتا دلو اسپورت» می‌گوید: «پیرتر شده‌ام. به‌عنوان مربی وارد زمین نمی‌شوی. یک ایده را منتقل می‌کنی، اما بعد این فوتبالیست‌ها هستند که بازی می‌کنند.»

سرمربی سابق گوانگژو اورگراند، النصر، اودینزه و دینامو زاگرب، البته زمانی هدایت ازبکستان را پذیرفت که کار اصلی انجام شده بود. این تیمور کاپادزه، دستیار سابق کاناوارو، بود که پس از استعفای سرچکو کاتانچ در ژانویه ۲۰۲۵ به دلیل مشکلات سلامتی، «گرگ‌های سفید» را برای نخستین بار در تاریخشان به جام جهانی رساند.

برای هدایت ازبکستان نام‌هایی مانند یواخیم لوو و پائولو بنتو هم مطرح شده بود، اما در نهایت این کاناوارو بود که پیش از این سابقه سرمربیگری موقت چین را نیز داشت و حالا روی نیمکت ازبکستان نشسته است.

او درباره شباهت احتمالی میان ازبکستان فعلی و ایتالیای قهرمان جهان در سال ۲۰۰۶ می‌گوید: «آن‌ها گرسنه‌اند. هر چیزی را که به آن‌ها پیشنهاد می‌کنم مثل اسفنج جذب می‌کنند. هیچ‌کس شکایت نمی‌کند.»

ازبکستان در گروه یازدهم جام جهانی کنار پرتغال، جمهوری دموکراتیک کنگو و کلمبیا قرار گرفته و «گرگ‌ها» ترجیح می‌دهند با پوست بره وارد میدان شوند. کاناوارو در گفت‌وگو با «گاتزتا» با شوخی می‌گوید: «اگر به خط میانی پرتغال فکر کنی، بعد از دو ثانیه ویدئو را خاموش می‌کنی و اگر به کلمبیا نگاه کنی... بعد از ۱۰ ثانیه.»

با این حال، برنده توپ طلای ۲۰۰۶ با خوش‌بینی وارد این تورنمنت می‌شود: «من به جنگجو نیاز دارم. این برای من مهم‌ترین چیز است. ما برای نخستین بار به جام جهانی می‌رویم و چیزی برای از دست دادن نداریم. بدون هیچ ترسی وارد زمین خواهیم شد و در پایان خواهیم دید نتیجه چه می‌شود.»

او در گفت‌وگو با «ورلد ساکر» نیز تأکید می‌کند: «این جام جهانی است. باید از آن لذت ببریم، اما هم‌زمان باید در هر دقیقه همه توانمان را بگذاریم.»

این حرف یک قهرمان است؛ حرف کاناوارو.

ما را در کانال تلگرامی «کانال ورزش» دنبال کنید