مهر/حذف تیم ملی فوتبال ایران از جام‌جهانی با «خودستایی» عجیب فدراسیون فوتبال، روسای هیات‌ها و آنهایی همراه شده است که پس از سومین ناکامی با امیر قلعه‌نویی همچنان چشم بر واقعیت بسته‌اند!
کسب سه امتیاز از سه بازی دستاورد تیم ملی فوتبال ایران از اولین دوره جام‌جهانی ۴۸ تیمی بود؛ جامی که با اضافه شدن تیم‌ها شانس صعود به مرحله بعد را برای تیم‌های جدیدی فراهم کرد.
پیش‌بینی می‌شد یکی از صعودکنندگان جدید به مرحله یک شانزدهم نهایی تیم ملی ایران باشد اما برخلاف انتظارات امیر قلعه‌نویی که وعده «جشن و تعطیلی یک هفته‌ای ایران» را به خاطر صعود داده بود، سومین ناکامی‌اش را با تیم ملی رقم زد.
قلعه‌نویی که در جام ملت های ۲۰۰۷ سرمربی تیم ملی ایران بود و با شکست برابر کره‌جنوبی در اولین بازی دور حذفی ناکام ماند، در جام ملت های ۲۰۲۳ به نیمکت تیم ملی برگشت به این امید که بتواند ناکامی قبلی را جبران کند اما این بار هم به موفقیتی نرسید و بازهم حذف شد.
پس از جام ملت های آسیا کارشناسان بسیاری خواستار تغییر در کادر فنی تیم ملی شدند تا این تیم بتواند در جام جهانی که فرصت صعود فراهم است و تیم ملی مسیر راحت تری نسبت به دوره های قبلی دارد، اتفاق تاریخی را رقم بزند اما مهدی تاج روی یک پا ایستاد و قلعه نویی را حفظ کرد تا سومین ناکامی او هم رقم بخورد!
حالا در شرایطی که تیم های حذف شده با استعفای رئیس فدراسیون و یا استعفای سرمربی مواجه شده‌اند، فدراسیون فوتبال «خودستایی» از تیم ملی و «تمجید» از امیر قلعه‌نویی را در دستور کارش قرار داده است. هر چند فدراسیون برای آماده سازی این تیم ملی کم کاری نداشت و با توجه به شرایط کشور سنگ تمام هم گذاشت.
هرچند بپذیریم شرایط تیم ملی برای حضور در جام‌جهانی ۲۰۲۶ متفاوت با دوره‌های گذشته بود اما از حیث برگزاری اردوهای داخلی و خارجی نه تنها تفاوت چندانی با دوره‌های گذشته نداشت بلکه تعطیلی لیگ برتر فرصت بیشتری هم به کادر فنی داد که ملی پوشان را بیشتر در اختیار داشته باشد.
البته برگزار نشدن دیدارهای تدارکاتی که فدراسیون فوتبال تلاش کرد برای تیم ملی فراهم کند تنها تفاوت با دوره های گذشته بود. هر چند که در ادوار گذشته هم تیم ملی ایران بازی تدارکاتی با تیم های قدرتمند جهان نداشت و تیم های درجه سوم و چهارم انتخاب می شدند!
شاید بخشی از دلایلی که کادر فنی تیم ملی می آورد درست باشد اما دلیل اصلی حذف تیم ملی ایران و نرسیدن به مرحله بعد تساوی با نیوزیلند در اولین بازی بود. از ماه ها قبل بسیاری کارشناسان و پیشکسوتان پیروزی در اولین بازی را شرط صعود می‌دانستند اما تساوی در این دیدار عملا شانس صعود را از ایران گرفت.
هر چه بود تیم ملی حذف شد؛ با ۳ امتیاز مشابه دوره قبل و برخلاف وعده ای که قلعه نویی داده بود که ایران حداقل ۴ امتیاز خواهد گرفت! اهالی فوتبال کمبودها و کارشکنی های میزبان را درک می کنند و می پذیرند اما نمی پذیرند که پس از گرفتن حق شادی صعود و ندیدن یک پیروزی تیم ملی در گروهی نه چندان سخت، فدراسیون فوتبال و روسای هیات ها و دیگران به خودستایی و تمجید از تیم ملی بپردازند.
اگر می خواهیم تیم ملی ایران در جام ملت های آسیا که چند ماه دیگر در عربستان برگزار می شود به قهرمانی برسد و ناکامی دیگری را تجربه کند، نباید خودمان را فریب بدهیم و با تعریف و تمجید بی مورد سعی در «قهرمان سازی» داشته باشیم.
برای قهرمان شدن در آسیا باید ضعف ها را دید و چشم بر واقعیت نسبت و با تغییراتی که نیاز است از ناکامی در جام جهانی درس بگیریم و تیم ملی را با قدرت و اقتدار بیشتری برای قهرمانی در آسیا آماده کرد. با این «خودستایی ها» فقط خودمان را فریب می دهیم و به فوتبال خیانت می کنیم.

ما را در کانال تلگرامی «کانال ورزش» دنبال کنید