ورزش 3/روزهای این جام جهانی یکی پس از دیگری سپری می‌شوند و هر روز با یک علامت سؤال بزرگ همراه است: امروز کدام سرمربی اخراج شده است؟
کدام‌یک پس از ناکامی استعفا داده است؟ واقعیت این است که در تورنمنت ۲۰۲۶، تعداد مربیانی که غزل خداحافظی را خوانده‌اند، چه با تصمیم فدراسیون‌ها و چه با تصمیم خودشان، بسیار شگفت‌انگیز است؛ آن هم در شرایطی که درباره تیم‌های بزرگ و ریشه‌دار تاریخ فوتبال صحبت می‌کنیم.

اگر حساب‌ و کتابمان دقیق باشد، این جام جهانی تاکنون حکم اخراج ۶ سرمربی ملی را امضا کرده است: مربیان تونس، اسکاتلند، کره جنوبی، اروگوئه، هلند و اکوادور. به عبارتی دیگر: صبری لموشی، استیو کلارک، چونگ مونگ گیو، مارسلو بیلسا، رونالد کومان و سباستین بکاسسه که کار سه نفر آخر همین ساعات گذشته به پایان رسید.

لموشی پس از شروع فاجعه‌بار مقابل سوئیس در اولین بازی مرحله گروهی برکنار شد؛ او اولین قربانی مسابقات بود که در همان گام نخست حذف شد. کلارک، موفق‌ترین سرمربی تاریخ اسکاتلند، پس از کسب تنها ۱ پیروزی در ۳ مسابقه، به دوران ۷ ساله حضور خود روی نیمکت این تیم پایان داد. چونگ مونگ گیو نیز پس از ناکامی در صعود از مرحله اول و تحمل انتقادهای شدید، استعفا داد و عذرخواهی او بازتاب زیادی داشت.

در خصوص مارسلو بیلسا، او نیز از درِ پشتی و با تحمل انتقادهای تند از همه جبهه‌ها (از جمله رختکن خود اروگوئه) غزل خداحافظی را خواند. همین وضعیت برای کومان نیز تکرار شد؛ مربی‌ای که به شدت به دلیل تفکرات تاکتیکی‌اش زیر سوال بود و توسط رسانه‌های کشورش مورد انتقاد قرار گرفت. داستان بکاسسه اما متفاوت است، چرا که قرارداد او به پایان رسیده بود و آن را تمدید نکرد؛ کسی چه می‌داند، شاید اگر مکزیک را شکست داده بود، باید دید چه آینده‌ای در انتظار همه آن‌هاست.

این ۶ غایب بزرگ ممکن است افزایش یابند، چرا که دو مربی دیگر از تیم‌های حذف‌شده وجود دارند که آینده بسیار مبهمی روی نیمکت تیم‌های ملی خود دارند. وینچنزو مونتلا ایتالیایی ممکن است ساعات پایانی حضورش را در تیم ناامیدکننده ترکیه سپری کند و یولیان ناگلزمان نیز که نتوانست آلمان را به مرحله یک‌هشتم نهایی برساند، در وضعیتی مشابه قرار دارد.

ما را در کانال تلگرامی «کانال ورزش» دنبال کنید