ورزش 3/ سپتامبر ۲۰۲۴ بود. رودری، هم از نظر جسمی و هم از نظر روحی، زمانی که به او گفته شد ممکن است در جریان مصدومیت مقابل آرسنال در ورزشگاه اتحاد دچار پارگی رباط صلیبی شده باشد، کاملاً ویران شد. او نمی‌توانست این اتفاق را باور کند. ارزیابی‌های اولیه قطعی نبود و همین موضوع باعث شد او برای معاینه دوم راهی مادرید شود. در عرض چند ساعت، بدترین سناریوی ممکن تأیید شد: او به جراحی نیاز داشت و باید یک سال دور از میادین می‌ماند.
آن هم درست در اوج دوران حرفه‌‌ای فوتبالش بلافاصله پس از قهرمانی در جام ملت‌های اروپا به عنوان ارزشمندترین بازیکن این تورنمنت. دکتر لیس، جراح مورد اعتمادی که پس از جراحی موفقیت‌آمیز روی دیگر هم‌تیمی‌ها و دوستان رودری مانند کارواخال به او معرفی شده بود، کار ترمیم زانو را انجام داد. اما پس از آن، یک آزمون سخت و طاقت‌فرسا در انتظارش بود، روزها و روزها کار انفرادی و توان‌بخشی ناحیه آسیب‌ دیده و شاید بدتر از همه، روزها و روزها کلنجار رفتن با این کابوس که آیا دوباره بازی خواهد کرد؟ با چه وضعیتی؟ و در چه سطحی؟
او در مصاحبه‌ای با نشریه آ.اس گفت: «حالا من برای پیروزی در نبردهای کوچک روزمره ارزش قائلم، مثل این‌ که بتوانم دوباره بدون عصا راه بروم. حمایت هم‌تیمی‌هایم در سیتی و تیم ملی قدرت زیادی به من می‌دهد. من قوی‌تر برمی‌گردم، هم از نظر جسمی و هم ذهنی. زمان بازگشتم برایم مهم نیست.»

در هر صورت، این یک ضربه ویران‌کننده بود که او با تاب‌آوری تحسین‌برانگیزی بر آن غلبه کرد. او حتی با عصا، توپ طلا را بالای سر برد، تصویری که به‌ خوبی شخصیت او را خلاصه می‌کرد: شاد در مواجهه با سختی‌ها و همیشه یک برنده، فراتر از هرگونه پیش‌بینی. مسیر سختی بود و حتی شامل تصمیمات شخصی و استراتژیک بسیار پرخطری می‌شد، برای نمونه، متوقف کردن روند بازی در میانه فصل، انجام یک پیش‌ فصل اختصاصی در طول مسابقات رسمی برای جلوگیری از دردهای عضلانی ناشی از مصدومیت‌های طولانی‌ مدت و قرار دادن جام جهانی به عنوان هدف شخصی اصلی‌اش در آن سال.
یک سال قبل از آن در جام جهانی باشگاه‌ها، بدن او هشدارهایی فرستاده بود. او به بازی برای دقایقی کوتاه اما در سطحی بسیار بالا بازگشته بود ولی در بازی فینال مقابل الهلال دچار کشیدگی عضله شد که او را از زمین مسابقه بیرون راند. این اولین عقب‌گرد او بود. در نتیجه، او پیش‌ فصل را با بقیه تیم از دست داد و اردوی آماده‌سازی را در وضعیتی ضعیف‌تر نسبت به هم‌تیمی‌هایش آغاز کرد. اگرچه گواردیولا به‌ تدریج او را به این تیم بازگرداند اما دردهای عضلانی همچنان ادامه داشت، یک درد مداوم و آزاردهنده.
سپس نوبت به تصمیم بزرگ رسید. رودری به همراه تیمش و با حمایت گواردیولا تصمیم گرفتند به او استراحت بدهند. این وقفه داوطلبانه شامل یک دوره ۱۰ بازی از نوامبر تا ژانویه بود. در طول این «پیش‌ فصل درون‌ فصلی»، او به‌ سختی با پزشکان، فیزیوتراپ‌ها و متخصصان توان‌بخشی کار کرد. در آن زمان، هدف اصلی او کاملاً مشخص بود: رسیدن به جام جهانی در اوج آمادگی، کمک به تیم ملی برای کسب عنوان قهرمانی، کاپیتانی گروهی از بازیکنان جوان و بزرگ، و تاریخ‌سازی با بالا بردن جام طلایی.

گواردیولا در آن روزهای سخت غیبت ستاره سیتی و تیم ملی اسپانیا با آینده‌نگری گفته بود: «رودری بازیکن فوق‌العاده‌ای است اما مسئله این نیست که بعد از شش، هفت یا هشت ماه بازی کند و بلافاصله همان بازیکن سابق شود… می‌دانید او چه زمانی خودش خواهد شد؟ در جام جهانی با اسپانیا. در جام جهانی، ما بهترین نسخه رودری را خواهیم دید.» و دقیقاً همین‌طور هم شد.
با بازگشت او در سال ۲۰۲۶، نسخه متفاوتی از رودری به نمایش گذاشته شد. اگرچه تقابل با رئال مادرید در لیگ قهرمانان اروپا برای برنامه ریکاوری او کمی زود بود اما سیتی در پایان فصلی که بدون حضور او از دست رفته به نظر می‌رسید، نهایت استفاده را از او برد، قهرمانی در جام حذفی و جام اتحادیه و رقابت پایاپای برای قهرمانی در لیگ برتر تا هفته‌های پایانی.
با وجود یک شوک کوچک به دلیل مصدومیت در بازی مقابل آرسنال در مراحل پایانی لیگ برتر، رودری با فرمی عالی راهی جام جهانی شد. بازی گرفتن مداوم و مدیریت‌ شده توسط لوییس دلافوئنته نقشی حیاتی در این مسیر داشت. او به‌ تدریج رودری را در بازی‌های دوستانه قبل از جام جهانی و همچنین در مرحله گروهی بازی داد تا این‌ که با شروع مراحل حذفی، بهترین هافبک جهان به میادین بازگشت.
رودری به همان جایگاهی برگشته است که تنها یک سال و نیم پیش در آن قرار داشت. او چرخه جادویی خود را با لیگ قهرمانان، جام ملت‌های اروپا، توپ طلا و جام جهانی تکمیل کرد. او بار دیگر به عنوان بهترین بازیکن این تورنمنت انتخاب شد و دوباره در صف مدعیان کسب یک توپ طلای دیگر قرار گرفته است اما مهم‌تر از همه، او ثابت کرد که تمام آن دردها ارزشش را داشت و آن اشک‌های زمان مصدومیت، اکنون به اشک‌های شوق تبدیل شده‌اند. رودری بر زانویش، بر فوتبال و بر سرنوشت غلبه کرد. جهان در دستان او است.

ما را در کانال تلگرامی «آخرین خبر ورزشی» دنبال کنید