تسنیم/والتری بوتاس، اوسکار پیاستری و شارل لکلرک در میان رانندگان ناامیدکننده‌ فرمول یک قرار گرفتند.

با آغاز تعطیلات تابستانی فرمول یک، فرصت مناسبی برای ارزیابی عملکرد رانندگان در نیمه نخست فصل 2026 فراهم شده است. اگرچه فرمول یک هنوز وارد حساس‌ترین مرحله خود نشده اما عملکرد برخی رانندگان تا اینجای فصل تصویری روشن از برندگان و بازندگان رقابت‌ها ترسیم کرده است؛ از ستاره‌هایی که نتوانسته‌اند انتظارات را برآورده کنند تا استعدادهایی که فراتر از پیش‌بینی‌ها ظاهر شده‌اند.

بوتاس و آلبون؛ عقب‌تر از انتظار

والتری بوتاس فصل را در شرایطی آغاز کرد که کادیلاک از همان ابتدا یکی از گزینه‌های اصلی برای قرار گرفتن در انتهای جدول پیش‌بینی می‌شد. در چنین شرایطی، مهم‌ترین معیار سنجش عملکرد بوتاس رقابت با هم‌تیمی‌اش سرخیو پرس بود؛ رقابتی که در نیمه نخست فصل بیشتر به سود راننده مکزیکی پیش رفت. بوتاس در شش مورد از هشت جلسه تعیین خط ابتدایی مغلوب پرس شد و نتوانست نقش رهبر پروژه جدید کادیلاک را ایفا کند.

وضعیت الکس آلبون نیز چندان بهتر نبود. افت عملکرد ویلیامز باعث شد این تیم حتی برای رسیدن به مرحله دوم تعیین خط نیز با مشکل روبرو شود. در این میان، کارلوس ساینس با اختلاف عملکرد بهتری نسبت به آلبون ارائه کرد و آمار 9 پیروزی مقابل تنها دو برد در نبردهای تعیین خط نشان می‌دهد راننده اسپانیایی اکنون رهبر واقعی ویلیامز محسوب می‌شود.

پرس و استرول؛ فرصت‌های از دست رفته

هرچند سرخیو پرس در ابتدای فصل عملکرد امیدوارکننده‌ای داشت اما اشتباهات پرهزینه مانع از تثبیت جایگاه او شد. نمونه بارز آن گرندپری موناکو بود؛ جایی که دو اشتباه روی خط استارت، شانس کسب امتیاز برای کادیلاک را از بین برد و ممکن است در پایان فصل روی جایگاه این تیم در جدول سازندگان تأثیر مستقیم بگذارد.

در سوی دیگر، لنس استرول همچنان زیر سایه فرناندو آلونسو قرار دارد. مشکلات فنی استون مارتین فرصت چندانی برای درخشش راننده کانادایی باقی نگذاشت و بهترین نتیجه او تا پیش از گرندپری مجارستان تنها رتبه پانزدهم بود؛ آماری که فاصله قابل توجه او با هم‌تیمی باتجربه‌اش را نشان می‌دهد.

هالکنبرگ و پیاستری؛ دو داستان متفاوت

نیکو هالکنبرگ نیم‌فصل دشواری را پشت‌سر گذاشت. مشکلات موتور آئودی و عملکرد نه‌ چندان مطلوب در تعیین خط باعث شد راننده آلمانی تا گرندپری مجارستان نتواند امتیازی کسب کند. با این حال، نمایش امیدوار کننده او در بوداپست می‌تواند نقطه آغاز روندی صعودی در ادامه فصل باشد.

در مقابل، اسکار پیاستری شاید بزرگ‌ترین ناامیدی نیم‌فصل لقب بگیرد. راننده استرالیایی که فصل گذشته برای قهرمانی با لاندو نوریس رقابت می‌کرد، امسال نتوانسته همان سرعت و ثبات را تکرار کند. با وجود چند نمایش قابل قبول، فاصله او با هم‌تیمی‌اش به‌ وضوح افزایش یافته و اشتباهات متعدد نیز بر شرایطش تأثیر گذاشته است.

لکلرک؛ سرعت بالا، اما اشتباهات پرهزینه

شارل لکلرک همچنان همان راننده‌ای است که یا عملکردی درخشان ارائه می‌دهد یا با اشتباهاتش فرصت‌های بزرگ را از دست می‌دهد. تصادف‌های میامی، موناکو و بارسلونا در کنار اشتباهات مونترال و مشکلات مدیریت لاستیک در اتریش باعث شد نیم‌فصلی پرنوسان را تجربه کند. البته نمایش‌های قدرتمند او در ژاپن، بریتانیا و بلژیک نشان داد که سرعت ذاتی موناکویی همچنان پابرجاست.

هاجار و کولاپینتو؛ فراتر از انتظار

یکی از چهره‌های امیدوار کننده فصل، ایساک هاجار بوده است. حضور کنار مکس فرستاپن در ردبول، یکی از دشوارترین مأموریت‌های فرمول یک محسوب می‌شود اما راننده فرانسوی-الجزایری با وجود برخی اشتباهات در چندین گرندپری از جمله استرالیا، موناکو و بلژیک عملکردی تحسین‌برانگیز داشت و نشان داد می‌تواند آینده‌ای روشن در این تیم داشته باشد.

در همین حال، فرانکو کولاپینتو نیز بسیاری از پیش‌بینی‌ها را تغییر داد. راننده آرژانتینی که پیش از آغاز فصل حتی گزینه خروج از آلپین محسوب می‌شد، حالا بارها هم‌سطح یا حتی بهتر از پیر گسلی ظاهر شده است. اگر روند فعلی ادامه پیدا کند، حفظ جایگاه او در ترکیب آلپین دور از انتظار نخواهد بود.

بورتولتو، اوکون و لاوسون؛ آینده‌ای در هاله‌ای از ابهام

گابریل بورتولتو با وجود اشتباهات پراکنده، روندی رو به رشد را در آئودی تجربه کرده و در بسیاری از مسابقات نقش رهبر تیم را بر عهده داشته است. تنها چیزی که او برای تبدیل شدن به یک مدعی جدی نیاز دارد، ثبات بیشتر در طول آخر هفته‌های مسابقه است.

استبان اوکون فصل سختی را در هاس سپری می‌کند. شایعات جدایی او هر هفته پررنگ‌تر می‌شود و در حالی که اولیور بیرمن عملکرد درخشانی ارائه داده، اوکون هنوز نتوانسته پاسخ محکمی به منتقدانش بدهد؛ هرچند مشکلات فنی و بدشانسی نیز سهم قابل توجهی در نتایج ضعیف او داشته‌اند.

در نهایت، لیام لاوسون همچنان جایگاه خود را در ریسینگ بولز حفظ کرده اما ظهور استعداد جوانی مانند آروید لیندبلاد فشار زیادی بر او وارد کرده است. اگر ردبول واقعاً برنامه ارتقای استعدادهای جدید را دنبال کند، لاوسون برای حفظ صندلی خود در فصل آینده به نتایجی بسیار قانع‌کننده‌تر در نیمه دوم فصل نیاز خواهد داشت.

ما را در کانال تلگرامی «آخرین خبر ورزشی» دنبال کنید