ورزش 3/ستاره‌های رئال مادرید این فصل برای حضور در ترکیب اصلی با ماموریت دشواری مواجه هستند.

این دومین آزمون جدی رئال مادرید در فصل ۲۷-۲۰۲۶ بود که تأثیری ماندگار بر جای گذاشت. حریف آنها تیم فرانس‌ واروش بود که از پیش در شرایط مسابقه قرار داشت، چرا که در مرحله مقدماتی لیگ اروپا و دو دیدار لیگ بازی کرده بود و همین موضوع باعث می‌شد این آزمون دشوارتر از یک بازی دوستانه معمولی در ماه اوت باشد. شاگردان مورینیو با وجود برخی دشواری‌ها در نیمه دوم، از این آزمون سربلند بیرون آمدند و در نهایت نمره قبولی گرفتند.
اوضاع کم‌ کم امیدوارکننده به نظر می‌رسد و هنوز دو آزمون دیگر برای ادامه روند آماده‌سازی و رسیدن به هماهنگی بیشتر باقی مانده است: دیپورتیوو لاکرونیا و شالکه. این چند روز گذشته، پس از رد پیشنهاد رودری، عمق ترکیب این تیم را به کانون توجهات آورده است اما مورینیو به‌ محض قدم گذاشتن در خاک مجارستان، اهداف خود را به‌ وضوح بیان کرد: «ما یک ترکیب کوچک با حدود ۲۰ بازیکن می‌خواهیم.»
این اعلام موضع، هرگونه تردید درباره نقشه راه او را از بین می‌برد، البته با این ملاحظه همیشگی درباره بازیکنان مصدوم که متأسفانه هفته به هفته اتاق پزشکی را پر می‌کنند. این مشکل دیگری است که باید برطرف شود و سرمربی پرتغالی همین حالا نیز شخصاً با آن مواجه شده است، از ناراحتی هویسن گرفته تا مصدومیت‌های آسنسیو و تیاگو، علاوه بر غیبت‌های قدیمی میلیتائو، مندی و رودریگو که او در نشست خبری پس از بازی نیز به آنها اشاره کرد.

فارغ از شرایط فعلی، واقعیت این است که بازیکنان این تیم می‌توانند تمامی پست‌ها را پوشش دهند. در مجموع، ترکیب این تیم برای هر پست دو گزینه و در برخی موارد حتی سه گزینه ارائه می‌دهد. پست دروازه‌بان بدون بحث و اختلاف است و لونین گزینه ذخیره خواهد بود. در جناحین نیز گزینه‌های فراوانی وجود دارند: کوکوریا، کارراس، دومفریس، الکساندر آرنولد و در مواقعی مندی، اسامی کاملاً کافی برای این که هر دو سمت زمین با اطمینان پوشش داده شوند.
در قلب خط دفاع حتی یک بازیکن اضافه هم وجود دارد که هیچ‌وقت چیز بدی نیست. آسنسیو پس از ورود کوناته اکنون پنجمین گزینه برای پست مدافع میانی است و همین مسئله تا حدی توضیح می‌دهد که چرا نام او به‌ عنوان یکی از گزینه‌های احتمالی جدایی مطرح شده است. شرایط مشابهی در خط هافبک دو نفره وجود دارد که شوامنی، والورده، برناردو، کاماوینگا و تیاگو همگی برای قرار گرفتن در ترکیب رقابت می‌کنند. پنج بازیکن برای دو جایگاه؛ رقابتی شدید که مورینیو را وادار خواهد کرد چرخش بازیکنانش را با دقت مدیریت کند.
در خط حمله، گزینه‌ها حتی بیشتر هم می‌شوند. در سمت چپ، وینیسیوس پیشتاز است و رودریگو که با مصدومیت دست‌ و پنجه نرم می‌کند، به‌ محض رسیدن به آمادگی، جایگاه طبیعی خود را پس خواهد گرفت، در سمت راست، دیومانده و براهیم دیاز تازه‌ وارد حضور دارند و اندریک و حتی والورده نیز در صورت نیاز می‌توانند گزینه باشند. در میانه زمین، بلینگام و گولر شاید باارزش‌ترین جایگاه‌های ترکیب را در اختیار داشته باشند و در خط حمله، امباپه تهدید اصلی برای گلزنی است که اسپی و بار دیگر اندریک از او حمایت می‌کنند، اگر این بازیکن برزیلی در نهایت بماند تا برای به دست آوردن جایگاه در ترکیب بجنگد.

این اعداد نشان می‌دهند که حدود شش بازیکن نقشی فرعی خواهند داشت که اگر حرف مورینیو را ملاک قرار دهیم، تقریباً ناچیز خواهد بود. ترکیب کوچک چنین «نقطه ضعفی» دارد: بازیکنان بزرگ و نامدار محکوم می‌شوند از روی نیمکت نظاره‌گر باشند و منتظر فرصت خود بمانند. این بهایی است که برای داشتن گروهی با هدف رسیدن به برتری و کیفیت بالا، نه صرفاً پر کردن فهرست، باید پرداخت.
با این حال، واقعیت به‌ ندرت به برنامه‌های تابستانی احترام می‌گذارد. همان‌طور که تاریخ چند سال اخیر نشان داده است، مصدومیت‌ها بلایی هستند که رئال مادرید فصل به فصل نمی‌تواند از شر آنها خلاص شود و این شکنندگی اغلب تصمیمات اضطراری را به این تیم تحمیل می‌کند که گاهی چاره‌ای جز روی آوردن به آکادمی جوانان باقی نمی‌گذارند که همیشه آماده است تمام توان خود را به کار بگیرد.

ما را در کانال تلگرامی «آخرین خبر ورزشی» دنبال کنید