تسنیم/رئو هیراکاوا، راننده ژاپنی و ذخیره تیم هاس به یکی از گزینه‌های جدی برای حضور در ترکیب اصلی این تیم در فصل آینده فرمول یک تبدیل شده است؛ انتخابی که در صورت نهایی شدن از چند جهت غیرمعمول خواهد بود. مهمترین نکته، سن هیراکاواست؛ او در مارس سال آینده 33 ساله می‌شود و در صورت حضور در مسابقات به مسن‌ترین راننده‌ای تبدیل خواهد شد که طی بیش از سه دهه نخستین مسابقه خود را در فرمول یک تجربه می‌کند.
آخرین بار در سال 1995 بود که راننده‌ای با چنین سنی به عنوان یک تازه‌وارد در فرمول یک به میدان رفت. آن سال جووانی لاواجی در 37 سالگی نخستین مسابقه خود را تجربه کرد.
در قرن بیست‌ویکم نیز تنها چند راننده بالای 30 سال وارد فرمول یک شده‌اند؛ آلن مک‌نیش، یوجی ایده و آندره لوتِرر. از میان آنها تنها مک‌نیش توانست یک فصل کامل را در بالاترین سطح مسابقات اتومبیلرانی جهان پشت‌سر بگذارد.
این در حالی است که روند ورود رانندگان به فرمول یک طی سال‌های اخیر کاملاً تغییر کرده است. اگر در اوایل دهه 2000 حضور یک راننده 25 تا 27 ساله به عنوان تازه‌وارد اتفاق عجیبی نبود، امروز تیم‌ها معمولاً به دنبال استعدادهایی در اوایل دهه بیست زندگی هستند و حتی رانندگان نوجوان نیز شانس حضور در مسابقات را پیدا می‌کنند.
نمونه نسبتاً جدید، نیک دی‌وریس است که هنگام آغاز فصل 2023، 28 سال داشت. با این حال، او پیش از حضور تمام‌وقت در آلفاتائوری یک گرندپری را برای ویلیامز تجربه کرده بود و سابقه حضور در تمامی رده‌های مهم جوانان را نیز داشت. او همچنین سال‌ها در فرمول 2 مسابقه داده بود و با بسیاری از پیست‌های فرمول یک و تایرهای پیرلی آشنایی داشت. دی‌وریس با وجود این تجربه تنها شش ماه در فرمول یک دوام آورد اما هیراکاوا حتی چنین سابقه‌ای را نیز ندارد.

موفقیت در ژاپن؛ تضمینی برای موفقیت در F1 نیست
هیراکاوا بخش عمده دوران حرفه‌ای خود را در مسابقات ژاپن سپری کرده است. او در فرمول 3 ژاپن قهرمان شد و سپس وارد سوپر فرمول ژاپن شد؛ رقابتی که به عنوان یکی از سریع‌ترین مسابقات تک‌نفره جهان پس از فرمول یک شناخته می‌شود.
هیراکاوا 9 فصل در سوپر فرمول حضور داشت و بهترین نتیجه او کسب عنوان نایب‌قهرمانی در سال 2020 بود.
با این حال، ارزیابی سطح واقعی یک راننده بر اساس نتایج سوپر فرمول چندان ساده نیست. این رقابت‌ها تا حد زیادی در فضای داخلی ژاپن جریان دارد و تعداد رانندگان بین‌المللی سطح بالا که وارد این مسابقات می‌شوند، نسبتاً محدود است.
نمونه‌های مختلف نشان می‌دهد موفقیت در سوپر فرمول الزاماً به معنای آمادگی برای رقابت در فرمول یک نیست.
استوفل واندورن، قهرمان فرمول 2 در سال 2016 تنها با یک فصل حضور در سوپر فرمول به مقام چهارم رسید. یک سال بعد، پیر گسلی تا آخرین مسابقه برای قهرمانی جنگید و تنها با اختلاف نیم امتیاز قهرمانی را از دست داد. لیام لاوسون نیز پس از ورود به سوپر فرمول در نخستین فصل خود به پیروزی رسید و نایب‌قهرمان شد.
مسیر برعکس نیز نتایج متفاوتی داشته است. ریتومو میاتا، یکی از برجسته‌ترین رانندگان ژاپنی پس از کسب عناوین متعدد در کشورش راهی فرمول 2 شد اما عملکرد او در این رقابت‌ها چندان امیدوار کننده نبود. او در دو فصل نخست به ترتیب نوزدهم و هفدهم شد و در فصل جاری نیز در میانه جدول قرار دارد.
بنابراین، سابقه موفق در سوپر فرمول به تنهایی نمی‌تواند تضمین کند که یک راننده در فرمول یک نیز رقابتی خواهد بود.
تجربه استقامت؛ برگ برنده یا نقطه ضعف؟
هیراکاوا طی سه سال گذشته عمدتاً در مسابقات استقامت WEC برای تویوتا فعالیت کرده است. او در این رقابت‌ها عملکرد درخشانی داشته و قهرمانی در سوپر جی‌تی، پیروزی در لمانس و دو عنوان قهرمانی در WEC را در کارنامه دارد اما مشکل اینجاست که موفقیت در مسابقات استقامت ارتباط مستقیمی با آمادگی برای فرمول یک ندارد.
رانندگی در خودروهای هایپرکار، مدیریت مسابقات طولانی، کار گروهی و تقسیم زمان رانندگی با هم‌تیمی‌ها، مهارت‌هایی متفاوت از آن چیزی است که یک راننده در گرندپری فرمول یک به آن نیاز دارد.
مسیر هیراکاوا می‌تواند تا حدی یادآور سرنوشت براندون هارتلی باشد؛ راننده‌ای که او نیز پس از موفقیت در مسابقات استقامت و همکاری با تویوتا مستقیماً وارد فرمول یک شد اما نتوانست جایگاه خود را در این رقابت‌ها تثبیت کند.
هیراکاوا همچنین از نظر تجربه رانندگی با خودروهای مدرن فرمول یک با برخی گزینه‌های جوان‌تر قابل مقایسه نیست. او در مسابقات WEC تنها در تعداد محدودی از پیست‌های فعلی فرمول یک تجربه مسابقه‌ای دارد و فرصت چندانی برای کار با تایرهای پیرلی نیز نداشته است.

چرا تویوتا به هیراکاوا نیاز دارد؟
یکی از دلایل اصلی مطرح شدن نام هیراکاوا می‌تواند برنامه گسترده تویوتا برای بازگشت پررنگ‌تر به فرمول یک باشد. این شرکت به دنبال داشتن یک راننده ژاپنی در بالاترین سطح مسابقات است و هیراکاوا در حال حاضر یکی از معدود گزینه‌های باتجربه این مجموعه محسوب می‌شود اما برای هاس، انتخاب‌های دیگری نیز وجود دارد.
این تیم می‌تواند سراغ رانندگان باتجربه‌ای مانند سرخیو پرس یا والتری بوتاس برود، شرایط نیکو هولکنبرگ را بررسی کند یا حتی منتظر تحولات بازار رانندگان جوان‌تر بماند. نام رانندگانی مانند لیام لاوسون، فرانکو کولاپینتو و رافائل کامارا نیز در میان گزینه‌های احتمالی مطرح شده است.
از سوی دیگر، جک دوهان نیز در جمع گزینه‌های ذخیره حضور دارد. در چنین شرایطی، هیراکاوا شاید روی کاغذ انتخاب واضحی نباشد اما همکاری هاس و تویوتا می‌تواند معادله را تغییر دهد.
اگر این انتقال انجام شود، هیراکاوا نه‌ تنها یکی از باتجربه‌ترین تازه‌واردهای تاریخ مدرن فرمول یک خواهد بود، بلکه باید در مدت کوتاهی خود را با یکی از پیچیده‌ترین خودروهای مسابقه‌ای جهان وفق دهد.
سن بالا، تجربه گسترده در استقامت و موفقیت در ژاپن سه ویژگی متفاوت از یک راننده معمولی تازه‌وارد هستند اما پرسش اصلی این است که آیا این تجربه‌ها برای جبران کمبود سابقه مستقیم در فرمول یک کافی خواهند بود یا خیر.

ما را در کانال تلگرامی «آخرین خبر ورزشی» دنبال کنید