فارس/مربی تیم ملی بوکس گفت: در بازیهای آسیایی بحرین وقتی برای اولین بار مدال‌های تاریخی را دور گردن دختران مان دیدم، احساس می‌کردم روی ابرها پرواز می‌کنم.

چشم بازی کردم در خانواده ورزشی بزرگ شدم، برادر هایم قهرمانی جهان و آسیا بودند و همسرم هم قهرمان بوکس بود، برای اینکه علاقه زیادی به بوکس داشتم، همیشه در تمام تمرینات برای همسرم میت می گرفتم و رفته رفته تمام آموزش های بوکس را از رضا همسرم یاد گرفتم، سال ها آرزو داشتم در تیم ملی بوکس باشم اما بخاطر اینکه این رشته در کشورمان فعال نبود این فرصت را از دست دادم، حالا که این رشته به شکل رسمی فعال شده خوشحالم چرا که مزیت های زیادی برای بانوان دارد، یکی از مزیت های اصلی فعالیت بوکس بانوان؛ کم شدن آسیب های اجتماعی است، چرا که بوکس بانوان حالا از فعالیت زیر زمینی خود خارج شده و دیگر خطری بانوان را تهدید نمی کند.

گفت و گوی مربی تیم ملی بوکس را در ادامه می خوانید:

فعالیت رسمی بوکس بانوان هنوز یک سال نشده است. شرایط این رشته را در کشورمان چطور ارزیابی می‌کنید؟

بله فعالیت رسمی بوکس بانوان هنوز یک سال نشده، اما در همین مدت استقبال بسیار خوبی از این رشته شده و جمعیت بوکس بانوان رو به افزایش است. این اتفاق خوبی است شاید خیلی ها تصور نمی کردند که بوکس بانوان در یک سال انقدر در کشور محبوب شود و طرفدار پیدا کند.

سال‌ها بوکس بانوان به صورت زیر زمینی انجام می‌شد. حالا فعالیت بانوان به شکل رسمی و قانونی دنبال می‌شود. آیا فکر می‌کنید این موضوع می‌تواند از آسیب‌ های اجتماعی جلوگیری کند.

واقعاً خوشحالم که در کشورمان بوکس بانوان به شکل رسمی و قانونی فعالیت می‌کند. فعالیت زیر زمینی بوکس بانوان آسیب‌ های اجتماعی زیادی داشت که شاید قابل ذکر نباشد، اما حالا با فعالیت رسمی بانوان، این آسیب‌ ها بسیار کمتر شده است. فعالیت رسمی بوکس بانوان پایان بسیاری از مشکلات، از جمله کلاهبرداری‌ های مالی و آسیب‌ های مختلف برای بانوان بود. در یک سال گذشته و از زمانی که فعالیت رسمی بوکس بانوان آغاز شده، استقبال بسیار زیادی از این رشته صورت گرفته است. حالا شاهد هستیم که ورزشکاران رشته‌ های مختلف هم برای فعالیت در بوکس به این رشته می‌آیند.

شما به عنوان نخستین مربی بوکس بانوان، سال گذشته هدایت تیم ملی را در بازی‌های آسیایی جوانان بحرین برعهده داشتید. شروع سختی بود، اما قبول دارید پایان شیرینی داشت.

بله بوکس بانوان با دو ملی‌ پوش برای نخستین بار در تاریخ این رشته در بازیهای آسیایی جوانان بحرین روی رینگ رفت. برخلاف انتظاری که داشتیم، بانوان از نظر روحی، روانی و حتی فنی عملکرد بسیار خوبی داشتند.

آنها تجربه بین‌ المللی نداشتند و حتی می‌توانم بگویم برای نخستین بار سوار هواپیما شدند، اما در نهایت با دو مدال برنز به تهران برگشتند و این اتفاق بازتاب زیادی داشت.خیلی‌ها انتظار داشتند بانوان ما در راند اول در بحرین ناک‌ اوت شوند، اما برخلاف پیش‌ بینی‌ ها، مبارزات خوبی را از آنها شاهد بودیم. وقتی یک ورزشکار از نظر روحی و روانی آماده باشد، می‌تواند عملکرد خوبی داشته باشد.من پیش از اعزام به بحرین آرامش و راحتی را در بچه‌ها می‌دیدم. روی رینگ خیلی راحت مبارزه کردند و هر چیزی را که ما از کنار رینگ به آنها می‌گفتیم، اجرا می‌کردند.

وقتی مدال‌ها را دور گردن آنها دیدم، احساس می‌کردم روی ابرها پرواز می‌کنم؛ چون دو مدال تاریخی برای بوکس بانوان به دست آمده بود.

برای حضور در تیم ملی چه سختی‌ هایی را پشت سر گذاشتید؟

تمام سختی‌های مسیر را به جان خریدم. دخترم خیلی کوچک و شیرخوار بود، اما برای اینکه تمرکز بیشتری روی تیم داشته باشم، مجبور شدم او را از شیر مادر محروم کنم چرا که باید بیشتر کنار تیم می بودم.فارس: حالا هم در کادر فنی تیم ملی بزرگسالان حضور دارید. شرایط تیم اعزامی به ناگویا را چطور ارزیابی می‌کنید؟از رئیس فدراسیون و سایر مسئولان تشکر می‌کنم که به من اعتماد کردند تا در کنار تیم ملی بانوان باشم. تیم ملی بانوان از ابتدای سال در اردو حضور داشته و تمرینات به صورت منظم دنبال شده است. کار ما در بازی‌های آسیایی ناگویا سخت است، اما ایمان دارم و قول می‌دهم که باز هم شاهد کسب مدال توسط بانوان بوکس در مسابقات مختلف خواهیم بود.چون بانوان ما پتانسیل کسب مدال را دارند.

بانوان ایران چقدر به کسب مدال در بازی‌ های آسیایی نزدیک هستند؟

واقعیت را باید بگوییم؛ بانوان ما تازه در ابتدای یک جاده پر پیچ‌ و خم قرار دارند و این‌ طور نیست که در حضور کشورهای صاحب‌ سبک آسیا بتوانیم به راحتی در ناگویا مدال بگیریم.با این حال، در مدت کوتاهی که بوکس بانوان فعالیت رسمی خود را آغاز کرده، پیشرفت خوبی داشتیم. بوکس بانوان می‌خواهد تاریخ‌ سازی بحرین را در ناگویا تکرار کند و تمام تلاشمان را می‌کنیم تا این اتفاق در ژاپن رقم بخورد. همه ما به دنبال بالا بردن پرچم ایران عزیز در بازی‌ های آسیایی هستیم.

شما در یک خانواده کاملاً ورزشی بزرگ شده‌ اید. دو برادرتان قهرمان جهان و آسیا در ووشو هستند و همسرتان هم از قهرمانان بوکس آسیا است. از این شرایط خاص و ویژه برایمان بگویید.

وقتی چشم باز کردم، فضای خانه ما کاملاً ورزشی بود. دو برادرم عضو تیم ملی ووشو بودند و مدال‌های زیادی در مسابقات جهانی و آسیایی کسب کردندمن همیشه درگیر تمرینات آنها بودم و همین موضوع باعث شد به ورزش و به‌ خصوص بوکس علاقه‌ مند شوم. سال‌ها بعد با رضا مرادخانی، از قهرمانان بوکس، آشنا شدم و با او ازدواج کردم. همسرم ۱۲ سال عضو تیم ملی بود و به همین دلیل زندگی ما بیش از همیشه با ورزش گره خورد و علاقه من به بوکس هم بیشتر شد.در واقع خانه ما رینگ بوکس شده بود، چون موضوع بوکس همیشه در خانه ما مطرح بود.

یعنی زندگی شخصی شما هم کاملاً با بوکس گره خورده است؟

شاید باور نکنید، اما همیشه در خانه و حتی در سفر، موضوع اصلی صحبت ما بوکس است. در طول این ۱۲ سال من با همسرم بوکس تمرین می‌کردم. رضا همیشه آموزش‌ های حرفه‌ ای را از پایه به من یاد می‌داد و در تمام این سال‌ها کنارم بوده است.فارس: حالا که بوکس بانوان راه افتاده، دوست ندارید خودتان عضو تیم ملی شوید؟نه، دیگر به عضویت در تیم ملی بوکس بانوان فکر نمی‌کنم. دوست دارم تمام تجربیاتی را که در این سال‌ها در کنار همسرم به دست آورده‌ام، در عرصه مربیگری به شاگردانم منتقل کنم. سال ها قبل خیلی دوست داشتم که عضو تیم ملی بوکس باشم اما چون این رشته در ایران فعال نبود این فرصت را از دست دادم اما حالا به عنوان مربی کنار بوکس هستم و این حس بسیار خوبی است.هر روز حدود دو ساعت تمرین بوکس دارم تا در کم از این رشته بیشتر شود.

بوکس رشته‌ای است که برای به‌ روز بودن در آن باید همیشه یاد بگیرید و تمرین کنید.

ساخت آکادمی ملی بوکس ایران چقدر می‌تواند در مسیر موفقیت بوکس ایران تأثیر گذار باشد؟

بوکس ایران پس از ۸۵ سال صاحب خانه شد و حالا همه ما احساس می‌کنیم صاحب‌ خانه شده‌ایم. این اتفاق بزرگی در تاریخ بوکس ایران بود که رقم خورد.باید از سید روح‌ الله حسینی، رئیس فدراسیون، تشکر کنیم، چون او از جنس این رشته است و شرایط و سختی‌های بوکس را به خوبی درک می‌کند. خانواده بوکس سال ها در کانکش خوابیدند و حالا از داخل کانکس وارد هتل شده‌اند. از این به بعد قرار است ملی‌ پوشان برای اعزام به مسابقات در آکادمی ملی بوکس ایران حضور داشته باشند. واقعاً آکادمی بوکس امکاناتی مثل هتل دارد. از محل خواب و تمرین گرفته تا تغذیه، همه امکانات در یک مجموعه فراهم شده است.

برگردیم به مراسم افتتاح آکادمی ملی بوکس، حرکات نمایشی دخترتان در مراسم افتتاح آکادمی بازتاب زیادی داشت. واکنش‌ اطرافیان به این اتفاق چطور بود؟

خیلی خوشحالم که به عنوان مربی تیم ملی در مراسم افتتاح آکادمی بوکس ایران حضور داشتم و خوشحال‌ ترم که دخترم هم در این مراسم حضور داشت.ماندا خیلی باهوش است. همیشه تمرینات من و پدرش را زیر نظر دارد. ما هیچ چیزی در بوکس به او آموزش نداده‌ایم، اما با همین سن کم، شادو کردن(مبارزه با حریف فرضی) را خیلی خوب یاد گرفته است.

با درخواست رئیس فدراسیون، دخترم را برای مراسم افتتاحیه آماده کرده بودم. روزی که وزیر ورزش و جوانان برای افتتاح آکادمی آمده بود، ماندا با لباس بوکس وارد سالن جلسات فدراسیون شد و شروع به تمرین کرد. همه غافلگیر شدند و او را تشویق کردند. وزیر ورزش هم با توجه به آشنایی و علاقه‌ای که به بوکس دارد، از حرکات دخترم خیلی خوشحال شد و همه حاضران ماندا را تشویق کردند.فارس: صحبت پایانی شما...اهمیت دادن به رشته بانوان و راه اندازی این رشته خیلی برای ما جای خوشحالی داشت، امیدوارم به زودی شاهد حضور بانوان بوکس با پرچم کشورمان روی سکوها باشیم، قطعا این اتفاق رقم خواهد خورد.

ما را در کانال تلگرامی «آخرین خبر ورزشی» دنبال کنید