ورزش 3/ژوزه مورینیو به‌روشنی می‌داند چه کسی باید برنده توپ طلای ۲۰۲۶ شود. سرمربی رئال مادرید بدون نام بردن مستقیم، خواستار این جایزه برای یکی از بازیکنان خود شد.
این مربی 63 ساله اهل ستوبال با ارائه تحلیلی طولانی توضیح داد که از نظر او این جایزه باید به بازیکنانی با پروفایلی کاملاً مشخص داده شود؛ بازیکنانی به دور از موقعیت‌های مقطعی و در ارتباط با کسانی که میراثی بسیار فراتر از یک فصل خوب یا یک جام بزرگ از خود به جا می‌گذارند.

مورینیو گفت: «این یک افتخار فردی بسیار زیباست که وارد تاریخ فردی یک بازیکن مشخص می‌شوید. این دوازده بازیکنِ سطح بسیار بسیار بالا که ما سه یا چهار نفر از آن‌ها را در اختیار داریم. طبیعی است که چنین جاه‌طلبی وجود داشته باشد. برای من، توپی طلا باید به بازیکنانی برسد که وقتی بازنشسته می‌شوند، برای همیشه دلمان برایشان تنگ می‌شود. دلم برای مارادونا، رونالدو، رونالدینیو، کریستیانو، مسی، زیدان، ماتئوس و... تنگ شده است. نمی‌توان توپی طلا را فقط به خاطر قهرمانی در لیگ قهرمانان یا جام جهانی اعطا کرد. اگر می‌خواهید از لیگ قهرمانان تقدیر کنید، توپ طلا را به عنوان بهترین مربی به لوئیس انریکه بدهید. در مورد اسپانیا هم مطمئناً دلافوئنته شایسته آن است. این ادای احترام بزرگ است. اما بحث بهترین بازیکن جهان جداست و او نباید حتماً از پاری سن ژرمن یا اسپانیا باشد. آن‌ها دو، سه یا چهار نفر هستند و ما می‌دانیم چه کسانی هستند. می‌دانیم کجا هستند، همین‌جا. می‌دانیم چه کسی تابستان امسال در سطح فردی تاریخ‌سازی کرده است. توپ طلا جنبه‌های سیاسی خود را دارد و اگر پای سیاست وسط بیاید، چندان خوشم نمی‌آید. تعریف من از توپی طلا را می‌دانید. قرار نیست آن را در اسپانیا یا پاری سن ژرمن اختراع کنیم. آنجا لوئیس انریکه یا دلافوئنته مطرح هستند، اما بهترین بازیکن شخص دیگری است».
عبارت «می‌دانیم چه کسی در سطح فردی این تابستان تاریخ‌سازی کرده است»، ایده‌ای است که او چهارشنبه گذشته نیز در کنفرانس خبری برنابئو در پاسخ به پرسشی درباره امباپه مطرح کرد. استدلال او بر آماری استوار است که انکار آن دشوار است: از زمان جام جهانی گذشته، شماره ۱۰ رئال مادرید با ثبت ۲۲ گل در ۲۲ بازی در طول سه دوره، بهترین گلزن این مسابقات است.

موضوع تیم‌های ملی بخش مهم دیگری از کنفرانس خبری مورینیو بود. این بار از زاویه نگرانی: «بازی‌های ملی مرا نگران می‌کند. مدت زمان آن زیاد است. بازیکنانی که برای بازی کردن به تیم ملی می‌روند کمتر مرا نگران می‌کنند تا کسانی که دعوت می‌شوند اما بازی نمی‌کنند. آن‌ها شدیداً مرا نگران می‌کنند. رابطه من با آنچلوتی باعث می‌شود از شرایط باخبر باشم و اطلاعات را تبادل کنیم. با کارلو مشکلی وجود نخواهد داشت. اما با بقیه که چنین اعتماد یا دوستی وجود ندارد، دور بودن سه هفته‌ای بازیکنان بسیار پیچیده است. ما به حرفه‌ای‌گری و احترام آن مربیان اعتماد خواهیم کرد؛ احترامی که برای بازیکنان و باشگاه‌ها قائل هستند. نمی‌خواهم بزرگ‌نمایی کنم. خیلی اوقات مصدومیت‌ها در تیم ملی رخ می‌دهد و سپس وقتی به باشگاه برمی‌گردند، تعادل کاری خود را از دست می‌دهند و چند هفته بعد مصدومیت سراغشان می‌آید. شرایط همین است و کاری نمی‌توان کرد».
در این کنفرانس خبری که او فیکس بودن کوکوریا را اعلام کرد، تیم را بالاتر از تعداد زیادی از بازیکنان «بسیار بسیار بسیار خوب» خود قرار داد، هشدار داد که اندریک به بازگشت بسیار نزدیک است: «شاید مقابل بتیس»، از شوامنی خواست آرامش داشته باشد» «باید احساسات را کنترل کرد؛ نمی‌خواهم مدام وارد ترکیب شود و بیرون برود» و از کار آربلوا در آکادمی رئال مادرید تمجید کرد: «کار فوق‌العاده‌ای در رده‌های پایین انجام داده است؛ در رده بالا اوضاع متفاوت است و او شرایط آسانی نداشت»، مورینیو صحبت‌هایش را با پیامی درباره ترکیب اصلی و لو رفتن احتمالی آن به پایان رساند.
مورینیو پیش از خداحافظی گفت: «اگر فردا به مسابقه برویم و تا یک ساعت و نیم قبل از بازی، حریف ترکیب ما را نداند، من این را ترجیح می‌دهم. اما اگر امروز ترکیب ما لو برود، فاجعه‌بار نیست. چیزی که باعث نگرانی می‌شود زمانی است که دست به تغییرات ساختاری زیادی می‌زنید، مثلاً اگر با سه مدافع میانی بازی کنیم یا اسپانی و کیلیان هم‌زمان بازی کنند. اگر کاری خارج از آنچه سرمربی مالاگا فکر می‌کند انجام دهیم، آن وقت بله. اما تفاوت بین کارراس و کوکوریا مرا نگران نمی‌کند. حس مثبت لو نرفتن ترکیب به این دلیل است که هیچ‌کس حرفی نزده است؛ نه بازیکنان، نه تدارکات و نه کادر پزشکی. اما اگر لو برود هم دراماتیک نیست».

ما را در کانال تلگرامی «آخرین خبر ورزشی» دنبال کنید