ورزش 3/بسیاری از ستارههای دنیای فوتبال زودتر از حد انتظار از تیم ملی کنارهگیری کردند که این تصمیم در بسیاری از موارد با تعجب بسیاری همراه بود.
بازنشستگی مارکوس یورنته از تیم ملی اسپانیا دنیای فوتبال را شوکه کرده است. این بازیکن ۳۱ ساله اتلتیکومادرید اعلام کرده که دیگر برای لاروخا بازی نخواهد کرد، آن هم کمتر از دو ماه پس از قهرمانی در جام جهانی. دستاوردی که به گفته خودش، در تصمیم او تأثیری نداشته است. اما فراتر از شرایط ورزشی، سن او در زمان خداحافظی از تیم ملی قابل توجه است.
زیرا اگرچه او در مقاطعی گفته بود که نمیخواهد دوران حرفهای خود را برای مدت زیادی ادامه دهد، بازیکنان معمولاً چند سال دیگر صبر میکنند و سپس از پوشیدن پیراهن تیم ملی در زمین خداحافظی میکنند. به این ترتیب، این بازیکن اهل مادرید به جمع بازیکنانی میپیوندد که به دلایل مختلف، چند سال زودتر از میانگین معمول از تیم ملی خداحافظی کردهاند.
از یورنته تا پیکه
تیم ملی اسپانیا در سالهای اخیر شاهد موارد زیادی از خداحافظی زودهنگام بازیکنان از تیم ملی نبوده است. یکی از بازیکنانی که چنین تصمیمی گرفت، پیکه بود، در همان سنی که یورنته اکنون دارد، اگرچه او دو سال زودتر این تصمیم را اعلام کرد. این مدافع میانی اسپانیا پس از دیدار انتخابی جام جهانی مقابل آلبانی در سال ۲۰۱۸ توضیح داد که پس از پایان حضور اسپانیا در آن تورنمنت از تیم ملی خداحافظی خواهد کرد. حضور پیکه در تیم ملی همواره میان هواداران بحثبرانگیز بود و او درباره تصمیمش گفت: «این فقط یکی دیگر از اتفاقات پس از اتفاقات بسیار است. من همیشه تلاش کردهام همه توانم را بگذارم و فکر میکنم هیچ شکی در این مورد وجود ندارد.»
با وجود سن آنها، خداحافظی داوید سیلوا در ۳۲ سالگی و ژابی آلونسو یک سال بعد از او، چندان غافلگیرکننده نبود. ابتدا سیلوا خداحافظی کرد، او تنها یک ماه پس از جام جهانی ۲۰۱۴ از تیم ملی اسپانیا کنارهگیری کرد، تورنمنتی که اسپانیا پس از ورود به عنوان مدافع عنوان قهرمانی، در مرحله گروهی از آن حذف شد. شرایط مشابهی برای آلونسو رقم خورد. او در سال ۲۰۱۸ و چند هفته پس از جام جهانی، رسماً بازنشستگی خود را اعلام کرد، زمانی که اسپانیا پس از شکست مقابل روسیه در مرحله یک هشتم به خانه بازگشته بود.
بحران دهه ۳۰ سالگی
در سطح ملی، موارد متعددی از بازیکنانی وجود داشته که در اوایل دهه ۳۰ زندگی خود از تیم ملی خداحافظی کردهاند. جدیدترین مورد، رودیگر ۳۳ ساله است که دو روز پیش اعلام کرد از تیم ملی آلمان کنارهگیری میکند تا تمرکزش را روی رئال مادرید بگذارد. این تصمیم تقریباً دو ماه پس از حذف آلمان به دست پاراگوئه در مرحله یک شانزدهم جام جهانی گرفته شد.
خداحافظی ادن هازارد در ۳۲ سالگی بسیار غیرمنتظرهتر بود. او پس از چندین مصدومیت در رئال مادرید که مانع از نمایش بهترین فرم او در این باشگاه شد، هم از فوتبال باشگاهی و هم از تیم ملی بلژیک خداحافظی کرد. این اعلامیه مدت کوتاهی پس از فسخ قرارداد او با این باشگاه اسپانیایی منتشر شد.
یکی از رایجترین دلایل ترک تیم ملی، تمرکز کامل روی فوتبال باشگاهی و بهینهسازی زمان استراحت است، همانطور که برای مثال در مورد فرانک ریبری ۳۱ ساله اتفاق افتاد. خداحافظی فیلیپ لام ۳۰ ساله شرایط متفاوتی داشت. او پس از قهرمانی در جام جهانی ۲۰۱۴، پیراهن تیم ملی آلمان را از تن خارج کرد. در مقابل، برخی خداحافظیها واقعیتهای جالبی را آشکار میکنند، مانند مارسلو بروزوویچ ۳۱ ساله که پس از ناکامی کرواسی در صعود از مرحله گروهی یورو ۲۰۲۴، با ۹۹ بازی ملی از تیم ملی خداحافظی کرد.
خداحافظی... برای بازگشت
وقتی یک بازیکن تصمیم میگیرد دوران حضورش در تیم ملی را به پایان برساند، این تصمیم همیشه دائمی نیست. این اتفاق برای تونی کروس رخ داد که در ۳۱ سالگی و پس از یورو ۲۰۲۱ تصمیم گرفت از تیم ملی آلمان کنارهگیری کند. سه سال بعد، این تصمیم تغییر کرد؛ فدراسیون فوتبال آلمان و یولیان ناگلزمان، سرمربی وقت، او را متقاعد کردند که بار دیگر برای یورو ۲۰۲۴ که آلمان میزبان آن بود، پیراهن تیم ملی را بر تن کند. در واقع، پایان این تورنمنت نیز خداحافظی نهایی او از فوتبال را رقم زد.
با این حال، یکی از مشهورترین بازگشتها متعلق به لیونل مسی بود. این مهاجم آرژانتینی تنها ۲۹ سال داشت که از تیم ملی خداحافظی کرد. او این تصمیم را بلافاصله پس از شکست در فینال کوپا آمهریکا مقابل شیلی گرفت و گفت: «خیلی تلاش کردم، دردناک است که قهرمان شدن با آرژانتین را تجربه نکردم.»
بقیه داستان تاریخ است. زیرا چند ماه بعد، او نظرش را تغییر داد و برای ۱۰ سال دیگر به تیم ملی بازگشت، تا همین چند روز پیش. دورهای که طی آن مسیر دوران حرفهای خود را در تیم ملی تغییر داد و جام جهانی ۲۰۲۲ و دو قهرمانی کوپا آمهریکا در سالهای ۲۰۲۱ و ۲۰۲۴ را به دست آورد.
یک قدم قبلتر
بازیکنان زیر ۳۰ سال معمولاً به صورت داوطلبانه تصمیم میگیرند از تیم ملی کنار بروند. با این حال، مواردی نیز وجود دارد که شرایط متفاوتی در آنها نقش داشته است. یکی از جدیدترین نمونهها، رافائل واران ۲۹ ساله است که پس از شکست در فینال جام جهانی ۲۰۲۲ پیراهن تیم ملی فرانسه را از تن خارج کرد. مشکلات مربوط به مصدومیت، در کنار فرسودگی جسمی و روانی، دلایل این تصمیم بودند: «بالاترین سطح فوتبال مثل یک ماشین لباسشویی است.»
همین فرسودگی باعث شد دیمیتار برباتوف ۲۹ ساله نیز از تیم ملی بلغارستان خداحافظی کند. تمام این موارد در کنار تمرکز بر باشگاههایشان قرار داشت، همانطور که پل اسکولز ۲۹ ساله هنگام خداحافظی از جمع سهشیرها توضیح داده بود.
خداحافظی مسوت اوزیل ۲۹ ساله از تیم ملی آلمان بسیار جنجالیتر بود. این بازیکن با تبار آلمانی و ترکی، در بحبوحه اتهامهای نژادپرستی و پس از انتشار عکسی جنجالی که در آن در کنار رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه، حضور داشت، بازنشستگی خود از تیم ملی را اعلام کرد.
دوران جوانی و خانواده
«تیم ملی من را خوشحال نمیکند.» این جملهای بود که سمیر نصری در تنها ۲۷ سالگی بر زبان آورد. خداحافظی او از تیم ملی فرانسه پس از آن اتفاق افتاد که دیدیه دشان او را برای جام جهانی ۲۰۱۴ دعوت نکرد. او در گفتگو با گاردین توضیح داد: «هر بار که میروم، فقط مشکل وجود دارد. با اتهامهای زیادی روبرو میشوم، خانوادهام به خاطر آن رنج میبرند و نمیخواهم آنها را به رنج بیندازم. بهتر است متوقف شوم و روی باشگاهم تمرکز کنم.»
با این حال، یکی از جوانترین بازیکنانی که از تیم ملی خداحافظی کرد، برند شوستر بود. این بازیکن آلمانی در ۲۴ سالگی از حضور در تیم ملی کنارهگیری کرد، درست پس از آن که یکی از ستارههای یورو ۱۹۸۰ بود که آلمان در آن قهرمان شد. سه سال بعد همه چیز به هم ریخت، زمانی که او از حضور در یک دیدار دوستانه مقابل آلبانی خودداری کرد. شوستر در برنامه فیبره مالدینی گفت: «من اولین بازیکن کشورم بودم که به دلیل تولد یک فرزند به دعوت تیم ملی پاسخ منفی دادم و از همانجا شهرت من به عنوان یک فرد جنجالی آغاز شد.»
در نهایت، دلایل خداحافظی زودهنگام از تیم ملی متعدد و متفاوت هستند. آنچه مشخص است این است که همانطور که این هفته در مورد یورنته، رودیگر و مسی دیدیم، هر مورد از دلایل خاصی سرچشمه میگیرد و مهمتر از همه، به سن خاصی مربوط میشود.
