ورزش 3/بازیکنی که پزشکان از دویدنش هم ناامید شده بودند، بار دیگر به میادین فوتبال برگشت.
الی هارفیلد، فوتبالیست انگلیسی، دورهای وحشتناک را پشت سر گذاشت، اما توانست تمام پیشبینیهای پزشکان را نقض کند و کاری غیرممکن را انجام دهد: او پس از بیش از ۲۳ ماه رنج و دوری از میادین، دوباره به فوتبال برگشت! این مدافع چپ ۲۸ ساله آلدرشات تاون در لیگ پنجم انگلیس، دچار یک مصدومیت نادر شد. ۹ پزشک به او گفتند که دیگر هرگز نمیتواند در یک مسابقه فوتبال بدود. اما او دوباره این کار را انجام داد!
الی ویدیویی را در اینستاگرام منتشر کرد و تمام داستان را به تصویر کشید؛ از دوئلی که این فاجعه را رقم زد تا لحظهای که بار دیگر پیراهن قرمز و آبی تیمش را بر تن کرد و پس از توپ در زمین چمن دوید. او نوشت: «برای من، غیرممکن ممکن است. بعد از ۷۱۷ روز برگشتم.»
همه چیز از جایی آغاز شد که او در نزدیکی خط طولی زمین به سمت یکی از بازیکنان حریف حمله کرد. در ابتدا به نظر میرسید یک برخورد معمول شانهبهشانه باشد، اما هارفیلد هنگام برخورد پایش را اشتباه گذاشت و همان لحظه زانوی چپش از کار افتاد. او به گفته مارکا گفت: «در جریان یک دوئل، پایم در چمن گیر کرد، زمین خوردم و دیدم زانویم به سمت دیگری قرار گرفته است.»
این یک پارگی معمول رباط صلیبی نبود. تمام ساختار داخلی زانو از هم پاشیده بود. این چیزی بود که هارفیلد تحمل کرد. او درباره شدت مصدومیتهایش و تأثیر هولناک آنها توضیح داد: «رباط صلیبی قدامی، رباط جانبی داخلی، رباط صلیبی خلفی، رباط جانبی خارجی، مینیسک.» همه آنها پاره شده بودند! علاوه بر این، او دچار «دررفتگی کامل زانو» نیز شده بود.
بعد چه اتفاقی افتاد؟ او گفت: «شش عمل جراحی. جراحیهای متعدد تحت بیهوشی. آرتروسکوپی، برداشتن بافتهای اسکار. خارج کردن پیچها. خون، عرق، اشک.» حتی در مقطعی خطر قطع شدن پایش وجود داشت. اما سرانجام از این خطر نیز جان سالم به در برد.
هارفیلد پس از بازگشت به میادین، در دیدار مقابل تیم زیر ۲۱ سال وستهم در رقابتهای جام لیگ ملی، ۳۴ دقیقه بازی کرد و تماشاگران نیز به افتخار او ایستاده تشویقش کردند. هارفیلد به رادیو بیبیسی ساری گفت: «تجربهای سورئال بود. چیزی بود که دو سال تمام به آن فکر میکردم. وقتی وارد زمین شدم و البته زمانی که تعویض شدم، مورد تشویق قرار گرفتم. این دقیقاً همان چیزی بود که طی دو سال گذشته رویایش را داشتم. بیصبرانه منتظرم در یک بازی لیگ ملی، مقابل یک ورزشگاه مملو از تماشاگر، بازی کنم.»
