ایرنا/پرافتخارترین ورزشکار ایران در ادوار بازی‌های پاراآسیایی گفت: بعد از کسب ۲۸ مدال رنگارنگ پاراآسیایی، از حضور در مسابقات رشته شنا خداحافظی می‌کنم.
شاهین ایزدیار که با القابی مانند شکارچی آب‌های آسیا، مایکل فلپس ایران، ارتش تک نفره و پسر پرسپولیسی ورزش توانیابان، در رشته شنا فعالیت دارد بعد از پایان پنجمین دوره بازی‌های پاراآسیایی، تصمیم به خداحافظی گرفته است.
ایزدیار از جمله ورزشکارانی است که علاقه قلبی خود را به پرسپولیس پنهان نمی‌کند و همواره خود را یک هوادار دوآتیشه این تیم می‌داند.
ایزدیار در گفت‌وگو با خبرنگار ایرنا ضمن تایید تصمیم خود گفت: شنا رشته سختی است و من تصمیم گرفتم در سن ۳۳ سالگی با دنیای قهرمانی این رشته خداحافظی کنم.
متن کامل گفت وگو در زیر آمده است:
خبر خداحافظی شاهین از دنیای قهرمانی خیلی‌ها را غافلگیر کرد. این تصمیم قطعی است؟
بله، این تصمیم را با مسئولان فدراسیون جانبازان و کمیته ملی پارالمپیک در میان گذاشتم و آنان مخالفتی نداشتند. من ۳۳ سال سن دارم و با توجه به سختی‌های رشته شنا، تمرینات این رشته دیگر برایم آسان نیست. شنا فشار بدنی بسیار بالایی دارد و فکر می‌کنم زمان آن رسیده که راه را برای نسل جوان‌تر باز کنم. امیدوارم بعد از من شاهد ظهور ستاره‌های جدیدی باشیم که کمک‌کار کاروان ایران باشند.
کارنامه بسیار درخشانی در بازی‌های پاراآسیایی دارید؛ از حضور در ادوار این بازی‌ها بگو.
من پنج دوره در ادوار بازی‌های پاراآسیایی حضور داشتم و در مجموع ۲۸ مدال رنگارنگ کسب کردم. اوج درخشش من نیز در جاکارتا بود که ۶ مدال طلا و یک نقره به دست آوردم؛ ۶ مدالی که بعدا به نام پرسپولیسی بودنم سند خورد!
ماجرای این ۶ مدال طلا و پرسپولیس چیست؟
من از بچگی پرسپولیسی بودم و کسب ۶ مدال طلا در پاراآسیایی جاکارتا یکی از بزرگ‌ترین افتخارات زندگی‌ام است. آن زمان رسانه‌ها این عدد (۶) را به پرسپولیسی بودنم ربط دادند که خیلی جالب و خاطره‌انگیز بود. بعد از آن بازی‌ها نیز از سوی مسئولان باشگاه پرسپولیس دعوت شدم و بازی تیم محبوبم را در برابر السد قطر از نزدیک در استادیوم دیدم. خوشبختانه آن بازی با برد شاگردان برانکو همراه شد و پرسپولیس در نهایت به فینال لیگ قهرمانان آسیا رفت.
خیلی‌ها به خاطر عملکرد خیره‌کننده‌ات در جاکارتا به تو لقب «ارتش تک‌نفره» را دادند. درباره این عنوان چه نظری دارید؟
لطف مردم و اهالی رسانه همیشه شامل حالم بوده است. تمام تلاشم در این سال‌ها این بود که پرچم ایران را بالا ببرم و دل مردم را شاد کنم. اگر عناوین و لقب‌هایی به من دادند، وظیفه‌ام را سنگین‌تر کرد و به عشق مردم شنا کردم.
برنامه آینده‌ات چیست؟ آیا از ورزش دور خواهی شد؟
ورزش زندگی من است. امیدوارم بتوانم در بخش‌های دیگر ورزش، همچون مربیگری و انتقال تجربیاتم، به ورزشکاران پارالمپیکی کمک کنم و دین خود را به این عرصه ادا نمایم. در رشته شنا یک ورزشکار خوب دیگر به نام حسین کریمی داریم که می تواند افتخارآفرین باشد.
