استقلال و پرسپولیس، بدترین تاجران دنیا

ايران ورزشي/ وحيد اميري ديروز به ترابوزان رفت، امروز هم مجيد حسيني قرار است با اين باشگاه ترکيه‌اي قرارداد منعقد کند. فرشاد احمدزاده، صادق محرمي و محسن مسلمان هم خيلي قبل‌تر از اين با سرخ‌ها خداحافظي کرده بودند. اميد نورافکن هم جزو نخستين جدا شده‌ها از استقلال بود. بازيکني که با وجود عقد قرارداد با شارلروا بعد از جام جهاني اما از ماه‌ها قبل با اين باشگاه بلژيکي به توافق رسيده بود. اميد ابراهيمي را هم بگذاريد کنار اين بازيکنان؛ عنصر شايسته‌اي که ستون فقرات استقلال بود و حالا بايد او را با لباس الاهلي قطر در ميادين ببينيم. اين اسامي در حالي سرخابي‌ها را ترک کرده‌اند که به احتمال فراوان بايد سرور جباروف را هم در گروه جدا‌ شده‌هاي سرخابي‌ها قرار دهيم. بازيکني ارزشمند که گفته مي‌شود به دليل اختلاف‌هاي مالي (شايد بهتر است بگوييم مشکلات مالي باشگاه استقلال) تمديد قراردادش منتفي خواهد شد. نام‌ها را شماره کنيد؛ وحيد اميري، فرشاد احمدزاده، محسن مسلمان، صادق محرمي (پرسپوليس)، اميد نورافکن، اميد ابراهيمي، مجيد حسيني و احتمالا جباروف (استقلال). صرفنظر از اينکه جدايي اين بازيکنان به لحاظ فني چه آسيب‌هايي به اين دو تيم وارد مي‌آورد و آنها را از لحاظ فني با افت محسوسي مواجه مي‌کند، بايد از جنبه‌هاي مالي به اين جدايي‌ها نگاه دقيق‌تري داشت. پرسپوليس و استقلال از انتقال اين بازيکنان هيچ سود قابل توجهي نمي‌برند؛ چرا؟ پرسپوليس که سهمش از اين جا‌به‌جايي‌ها صفر است و استقلال هم رقم ناچيزي از جدايي مجيد حسيني به دست خواهد آورد. احتمالا همين ارقام کوچک هم براي جدايي سرور جباروف در نظر گرفته شده که عدد بزرگي نيست که بتوان از آن به‌عنوان يک موفقيت مالي در باشگاه استقلال ياد کرد. شايد مديران استقلال فقط تصور مي‌کنند کاميابي و موفقيت به کسب جام و بردهاي پي‌درپي در بازي‌هاي داخلي و خارجي باشد اما اين عرصه نيز ميدان مبارزه و رقابت است. جايي که اساسا باشگاه‌هاي ايراني و در راس آن استقلال و پرسپوليس آن را سرسري مي‌گيرند و توجهي به آن ندارند. با اين حال وقتي مي‌شنويم قرار است از انتقال عليرضا بيرانوند در نيم فصل 600 هزار دلار گير سرخ‌ها بيايد از اين خبر خشنود مي‌شويم و آن را بردي بزرگ براي باشگاه پرسپوليس مي‌دانيم اما چرا در مواجهه با ديگر بازيکنان اين سختگيري‌ها نبوده و به راحتي يا با مبالغ اندک (مثلا 100 هزار دلاري) سرمايه‌هاي باشگاه به باشگاه‌هاي خارجي منتقل مي‌شوند. اگر براي هر يک از اين بازيکنان رقمي در حد همين 500 يا 600 هزار دلار در نظر گرفته مي‌شد آيا بخش عمده‌اي از هزينه‌هاي جاري سرخابي‌ها تامين نمي‌شد؟ استقلال و پرسپوليس به دليل سياست‌هاي نادرست نقل و انتقالاتي ضررهاي زيادي در فصل جاري ديده‌اند و ادامه اين رويه نمي‌تواند دورنماي روشني را پيش روي اين باشگاه‌ها به تصوير بکشد. استقلال و پرسپوليس با واسطه قراردادهاي آينده نگرانه و سختگيرانه بايد به منابع بزرگ درآمد‌زايي اقتصادي بدل شوند و از اين راه نيز سود‌هاي بزرگي ببرند. اين براي باشگاه‌هاي فوتبال ايران و در راس همه سرخابي‌ها يک ضرورت است. باشگاه‌هايي که حالا به بدترين تاجران دنيا بدل شده‌اند.