کولاکوویچ: ایران حق داشت فسخ کند

ايسنا/ سرمربي سابق تيم واليبال ايران ضمن تمجيد از توانمندي‌هاي سعيد معروف عنوان کرد ۳ سال سخت قبل از المپيک تلاش کرده است و اکنون سرمربي جديد ثمرات کار او را خواهد برد. به نقل از سايت لهستاني oneset، ايگور کولاکوويچ، مربي صربستاني، در سال‌هاي ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰ هدايت ايران را بر عهده داشت. پيش از اين او هشت سال در سرزمين خود مربي بود. او با صربستان، در مسابقات بين المللي هفت مدال کسب کرد و در سال ۲۰۱۱ آنها را به عنوان قهرماني اروپا رساند. خانواده ايگور کولاکوويچ بسيار ورزشي هستند. همسر او، ساندرا بازيکن سابق هندبال اهل صربستان است و هم اکنون به عنوان مربي فعاليت مي‌کند. اين مربي صربستاني پس از خاتمه با فدراسيون ايران مي‌خواهد به کار خود در يکي از باشگاه‌هاي اروپايي بازگردد. او حتي مي‌تواند به PlusLiga لهستان بيايد. زندگي دو مربي در يک خانه چگونه است؟ ما اغلب يکديگر را نمي‌بينيم. هنگام هدايت تيم ايران، غيرممکن بود که همسرم براي هميشه کنار من باشد. کار را از هشت صبح شروع کردم و هرگز سريع‌تر از ساعت هشت شب به خانه نيامدم. همچنين در طول ليگ ملت‌ها و بازي‌هاي ديگر سفر مداوم وجود داشت. ساندرا بيشتر وقت خود را در صربستان گذراند و باشگاه مديکرين، خود را اداره کرد که در ليگ صربستان موفقيت‌هاي زيادي کسب کرد. وقتي به خانه خانواده‌ام بازگشتم، نقش‌ها را تغيير داديم زيرا در آن زمان او مشغول کار خود بود. بچه‌ها قبلاً مسيرشان را طي کرده‌اند. خانواده من چندين بار به تهران سفر کردند اما در صربستان فرصتي براي گذراندن وقت نداشتيم. اينها لحظات کوتاه اما بسيار با ارزش هستند. ويتال هينن با تيم ملي لهستان قراردادش را تا سال ۲۰۲۱ تمديد کرد، لورن تيليه همين کار را در فرانسه انجام مي‌دهد اگرچه قبلاً با باشگاه پاناسونيک ژاپن قرارداد ۴ ساله امضا کرده است. به نوبه خود، شما مجبور بوديد با تيم ايران توافق کنيد که جدا شويد؟ يک روز بعد از تعويق بازي‌هاي المپيک در توکيو به سال بعد، فدراسيون با من تماس گرفت. آنها توضيح دادند که به دليل همه‌گير شدن ويروس و همچنين مشکلات مالي در وضعيت سختي قرار گرفته‌اند. چنين دلايلي توسط مدير تيم به من ارائه شد. قرارداد من قرار بود تا اول سپتامبر اجرايي شود و نشانه‌هايي وجود دارد مبني بر اينکه ممکن است هيچ تورنمنتي برگزار نشود. تاکنون، من با ايرانيان عالي کار کرده‌ام، بنابراين تصميم آنها را مي‌دانم. آنها حق داشتند اين کار را انجام دهند. اگرچه اين قرارداد هنوز به طور رسمي فسخ نشده است. به من گفته شد که آنها مايل به پايان همکاري هستند. به نظر شما عادلانه بود؟ حالا احساس مي‌کنم کسي از من چيزي گرفته است که مال من بوده است. سه بار در بازي‌ها حضور داشتم و توکيو قرار بود چهارمين ماجراجويي المپيک من باشد. براي يک ورزشکار و يک مربي حضور در المپيک يک روياست. من در توکيو انتظارات بسيار بالايي داشتم زيرا ما سه سال گذشته سخت کار کرديم. من بازيکنان را با دقت انتخاب کردم، فضاي خوبي ايجاد کرديم. ما قبلاً در حال برنامه ريزي براي امسال بوديم. حالا سرمربي جديد مي‌آيد و ثمرات کار ما را مي‌گيرد و همه مي‌دانند که کسب سهميه المپيک چقدر سخت است. من تضمين مي‌کنم که تأمين مالي از طرف من مشکلي نخواهد داشت. فدراسيون به من شغلي داد و مي‌تواند در هر زمان از آن استفاده کند اما شما بايد به شرايط قرارداد احترام بگذاريد. وقتي سرمربي تيم واليبال ايران شديد برداشت شما از اين کشور تغيير کرد؟ من هنگام هدايت صرب‌ها، آنها را مي‌شناختم. من براي آنها احترام زيادي قائل بودم و اکنون نيز همين‌طور است. از نظر فني آنها بازيکناني هستند که بهتر از آنچه انتظار داشتم، آموزش ديده هستند. بازيکناني بسيار باهوش، شجاع و متعصب در تيم ملي واليبال ايران حضور دارند. تنها مشکلي که وجود دارد اين است که گاهي اوقات کنترل احساساتشان برايشان دشوار است و در آنها مسير از غم و اندوه عميق تا خوشبختي و بالعکس مي‌تواند کوتاه باشد و در عين حال در ورزش امروز جايي براي چنين نوساناتي وجود ندارد زيرا درست بعد از مسابقه بايد سريع تکان بخوريد و براي چالش‌هاي بعدي آماده باشيد. چگونه اعتماد آنها را به دست آورديد؟ ما به دليل صداقت توانستيم اين کار را انجام دهيم. اين شعار من در هر تيمي است که من هدايت مي‌کنم. شما بايد منصف باشيد و به شخصيت هر بازيکن احترام بگذاريد و همچنين انتظارات بالاي او را براي همکاري در نظر بگيريد. اولين سفر خود به ايران را به خاطر داريد؟ من دو بار در ايران بوده‌ام، صربستان را هدايت مي‌کردم اما من وقتي سرمربي آنها شدم با مردم آنجا آشنا شدم. شايد دشوار است تصور کنيد اين ملت چقدر دوستانه هستند. من اولين بازديدم از بازي‌هاي ليگ را به عنوان مدير به ياد مي‌آورم. رفتار بازيکنان غير قابل توصيف بود! واليبال‌هاي هر دو تيم وقت باورنکردني را با بحث و گفت‌وگو با داوران سپري کردند. دائماً در مورد چيزي با نمايندگان داورها بحث مي‌کردند وقتي براي اولين بار در يک گروه قرار گرفتيم، ضبط آن مسابقه را به آنها نشان دادم. من به طور خاص موقعيت‌هايي را که براي آنها استدلال مي‌کردند آماده کردم، نزديک شدم و حتي برخي از آنها را با حرکات آهسته نشان دادم. گفتم جايي براي چنين رفتاري در تيم ندارم. آنها احساس شرمندگي کردند و در عين حال مرا متقاعد کردند که چنين چيزي در تيم ملي اتفاق نمي‌افتد. اين بدان معنا نيست که آنها هرگز با داوران بحث و گفت‌وگو نکرده‌اند ولي کم شده است. من اين عقيده را شنيده‌ام که بازي تيم ملي ايران تا حد زيادي به معروف بستگي دارد. هنگامي که اعتماد به نفس معروف از دست برود، هيچ چيز به پيش نمي‌رود. درست است؟ درست است بازيکنان از او پيروي مي‌کنند زيرا او رهبر آنهاست و او مي‌داند چگونه با اين نقش کنار بيايد. در فرهنگ ايراني، نقش رهبر از اهميت بالايي برخوردار است و احترام به آن را مي‌طلبد. اين به دليل حس قوي سلسله مراتب آنهاست. بنابراين، غير قابل تصور است که يک بازيکن جوان حتي به يک همکار کمي بزرگ‌تر نيز احترام نگذارد. معروف ستاره بزرگي در ايران است و سزاوار رهبري در نسل خود است. واقعاً ممنونم که مي‌توانستم با بازيکناني مثل او، سيد موسوي، امير غفور، ميلاد عبادي پور، قائمي يا پوريا فياضي کار کنم. درباره درگيري کوبياک و فياضي چه نظري داريد؟ من شخصاً کوبياک را نمي‌شناسم، مگر چند بار که در مسابقات تيم‌هاي مان يکديگر را ديديم. من واقعاً به او به عنوان يک ورزشکار احترام مي‌گذارم اما نمي‌دانم او چه جور شخصي است. سپس من احساس کردم که وقتي شخصي به اين طريق نظرات خود را درباره يک ملت خاص يا بازيکنان بيان مي‌کند بايد واکنش نشان داد، بديهي است که در طول مسابقه اجتناب از احساسات، فشار، عصبانيت يا تحريک دشوار است. اگرچه رفتارهايي وجود دارد که غيرقابل قبول است. شايد بسياري از رفتارهاي ايراني‌ها ديگران را تحريک کند اما بعضي اوقات بازيکنان صربستان، برزيل، آرژانتين، ايتاليا و لهستان به طور مشابه رفتار مي‌کنند. اين سخنان کوبياک باعث تحريک زيادي شد. اگرچه من نمي‌دانم ترجمه اين جمله تا چه حد صحيح بوده است. مهم‌تر از همه، در بازي‌هاي بعدي با تيم ملي لهستان هيچ اتفاقي روي زمين نيفتد، چه قبل و چه بعد از اين ديدار. از اين گذشته، قرار است ورزش به هم وصل شود، نه مردم را تقسيم کند. از نظر من مشکلي بين بازيکنان دو کشور نيست. اندکي پس از اين، تيم ملي لهستان يک مسابقه ليگ ملل را در اروميه برگزار کرد. پس از يک شکست ۳ بر ۲ توسط تيم ايران، دو ساعت طول کشيد تا به هتل برگرديد زيرا هزاران نفر از مردم به خيابان‌ها آمدند که مانع شدند. لهستاني‌ها تهديد را احساس کردند. به ياد دارم که آنها به مربي ما نيز ضربه زدند اما آنها شادي خود را نشان دادند نه يک ژست خشونت. در اروميه هواداران بسيار متعصب هستند و با واليبال‌ها مانند ستاره‌هاي واقعي رفتار مي‌کنند. آنها کاملاً متفاوت از تهران يا اردبيل واکنش نشان مي‌دهند. اتفاقي که بعد از آن مسابقه افتاد حتي از انتظارات من هم فراتر رفت. به هر حال وقتي روز اول به اروميه رسيديم ۴۵ دقيقه نتوانستيم از اتوبوس پياده شويم. نظم آنجا زياد برقرار نبود. هنگامي که ما در نهايت موفق به ترک زمين شديم، از راهروي باريکي که توسط هواداران تشکيل شده بود به سمت درب هتل حرکت کرديم اما هنوز تعداد معدودي از آنها سعي کردند بازيکنان را تکان دهند تا فقط بتوانند بازيکن‌هاي خود را لمس کنند. مي‌دانم که در ابتدا ممکن است شبيه تعرض باشد اما فرهنگ آنها کاملاً متفاوت از فرهنگ ماست. چطور با اين رفتارهاي متعصبانه برخورد کرديد. اين امر فشار زيادي به تيم وارد مي‌کند؟ ۸۵ ميليون نفر در ايران زندگي مي‌کنند و به جرات مي‌توانم بگويم که واليبال ورزش ملي آنهاست. به همين دليل است که آنها پيروزي‌ها را با صداي بلند جشن مي‌گيرند و نمي‌توانند شکست‌هاي خود را فراموش کنند، فارغ از اينکه برابر چه کسي رقابت خواهند کرد. برخورد با اين مساله براي رقبا دشوارترين کار است. آنها نسبت به آنچه در مطبوعات و رسانه‌هاي اجتماعي مي‌خوانند بسيار حساس هستند. من بارها و بارها سعي کرده‌ام به آنها توضيح دهم اما توضيح به خصوص براي بازيکنان جوان کار ساده‌اي نيست. واليباليست‌هاي ايراني پيش از اين در ليگ خانگي خود قراردادهاي شگفت انگيزي داشتند، بنابراين آنها به اندازه الان مشتاق ترک نبودند. آنها را مجبور به رفتن کرديد؟ مطمئناً تحريم‌هاي اعمال شده عليه ايران و تهديد جنگ تأثير زيادي داشته است، اين تحريم‌ها تأثير زيادي روي بحران باشگاه‌ها گذاشتند. از ديدگاه ورزشي، اين بسيار خوب است زيرا تجربه خارجي منجر به پيشرفت نمايندگي مي‌شود. آنها اين فرصت را دارند که زبان و فرهنگ متفاوتي را ياد بگيرند. بسياري از آنها درباره انتقال به تيم‌هاي خارجي با من مشورت کردند و من تأکيد کردم که اين بهترين تصميمي است که مي‌توانند بگيرند. ميلاد عبادي پور به مبلغ قراردادها نگاه نکرد اما مي‌خواست تجربه جديدي به دست آورد، بنابراين او يکي از اولين کساني بود که ليگ ايران ترک کرد. ما را در کانال تلگرامي «کانال ورزش» دنبال کنيد