خبرآنلاین/ دربی شماره 97 می‌تواند تاثیر زیادی در سرنوشت دو سرمربی سرخابی در ادامه لیگ برتر داشته باشد و همین می‌تواند عاملی برای بازی محتاطانه دو تیم باشد.

اگر می خواهید یک فرد به اصطلاح "سوپر فوتبالی"همان هایی که زندگی، برای شان فوتبال نیست بلکه فوتبال خود مسئله زندگی است، را به مرز جنون برسانید ،بگوئید :« داربی هم یک بازی است شبیه دیگر نبردها در دل لیگ که سه امتیاز دارد. نه بیشتر نه کمتر پس بی‌جهت حرص نخور!» از لحاظ ریاضی بله اما از حیث شیمی، فیزیک، تاریخ و حتی زیست نه! این یک نبرد معمولی نیست اصلا بازی نیست. برای خودش یک سوپر لیگ 90 دقیقه ای است که پتانسیلش را دارد تا ابد بخاطر فلان اتفاق رخ داده درونش در اذهان ماندگار شود آن هم تا آخر عمر. مثال می خواهید؟ عدد 6. ایمون زاید. چهار برد متوالی . آی بدو بدوی شیث رضایی ،آن ضربه سر و گل پیروز قربانی. پس برای کم کردن هیجان این نبرد، توصیه می کنم هرگز نباید سراغ این دست از محاسبات دم دستی و پوچ رفت. حالا این پتانسیل به خودی خود انبار دینامیت را بگذارید کنار وضعیت دو تیم در جدول. آنها در شرایطی روز شنبه ساعت 4.15 عصر برای نود و هفتمین مرتبه در تاریخ شان رو در روی هم قرار می گیرند، که همین سه امتیاز می تواند آینده شان را تا حد زیادی مشخص کند. البته کاری به تساوی که از قضا احتمالش بسیار زیاد است نداریم. فقط به برد و باخت نگاه می کنیم.
شروع متفاوت سرخابی ها
در این سو پرسپولیس را داریم. تیمی که پس از شکست نوبرانه برابرآلومینیوم در اراک، این پرسش را تداعی کرد که آیا قادر به پرکردن جای سه بازیکن از دست رفته اش است یا خیر؟ ستون فقرات خود را در 3خط اصلی از دست دادد.؛کنعانی در دفاع، احمد نور در میائه میدان و مغانلو در راس. مگر به همین سادگی است که با چند خرید داخلی جای آنهایی که رفتند را پر کنید؟ مگر کنعانی و شجاع یک شبه تبدیل به این مدافعان کم اشتباه و ملی پوش شدند که انتظار دارید  فرجی و نعمتی ناگهان در همان حد ظاهر شوند؟پس قرار نیست یحیی چوب جادویی را در بیاورد و یک شبه بازیکن بسازد.پرسپولیس بعد از تغییر سیستم و بازگشت به دفاع 4 نفره و همچنین میدان دادن مجدد به کامیابی نیا و نیمکت نشین کردن صحیح اسدی، باز هم مدعی شماره یک شد. از این رو باید آنها را در "دوره گذار" دانست.
خارجی هایی که خوبند اما در گلزنی کمی عجول
اما در آن سو استقلال وضعیتی کمی وارونه تر دارد. با مجیدی و آجورلو بسیار خوب شروع کردند اما ناگهان 4 تساوی متوالی و تقریبا باور نکردنی از راه رسید. البته با یک تفاوت بزرگ نسبت به سال گذشته. تیم مجیدی از حیث مهره کاملا بالانس است. دو مهاجم خوب خارجی دارد که تنها ضعف شان دیر آپدیت شدن با لیگ ایران است. در کیفیت یانگا و ژستد تردید نکنید. بله این دو در دو بازی قبل( منهای پیکار با گل گهر که اجازه حضور نداشتند) صاحب چند موقعیت عالی شدند که باید گفت تنها به واسطه بد شانسی و کمی عجول بودن، پایشان به گلزنی باز نشد.
داربی برای مجیدی بسیار حیاتی است چرا که تیم او از لحاظ خلق موقعیت و در پرس قراردادن تیم های مقابل، عالی کار کرده و تنها مشکل بزرگش از دست دادن دو مهاجم گلزن سابق شان است. بدون شک رفتن قایدی و شیخ حدود 80 درصد توان هجومی و گلزنی آبی ها را کاهش داده است. فصل قبل در روزهایی که بعضا استقلال خوب هم بازی نمی کرد روی خلاقیت این دو به گل می رسید و کار را تمام می کرد اما حالا آنها نیستند و هوادار باید فرصت دهد تا جانشینان شان آماده گلزنی شوند.اما در فوتبال یک اصل مهم و حساس را داریم، آنها تا زمان خاصی فرصت برای گلزنی دارند. اگر مجیدی و تیمش در داربی ببازند، فشار به وجود آمده بابت این شکست، موجب می شود که کار همه برای بازگشت بسیار سخت و حتی نشدنی شود. از این رو استقلال حق باختن ندارد. به هیچ عنوان.
شاید همین موضوع و وضعیت دو تیم که یک شکست می تواند سکته بدی را در روند رو به رشد شان ایجاد کند، موجب شود هر دو مربی به گونه ای به همان تساوی راضی شوند چرا که با همان یک امتیاز می شود پروژه موجود را ادامه داد اما باخت و عواقبش، وضعیت غیر قابل پیش‌بینی ای را روی آنان قرار می دهد.
زور کدام بیشتر است؟
در این مورد حقیقتا پیشبینی در عین ساده بودن، بسیار سخت است. استقلال به واسطه حضور پر تعداد بازیکنان کناری اش در هنگام حمله، در خلق موقعیت یکی از بهترین های لیگ تا هفته هفتم بوده است.بهترین ورژن آنها را در آبادان دیدیم. درست است که تنها یکبار موفق به گلزنی شدند اما اگر کمی تنها کمی ،خوش شانس بودند به راحتی بیش از 3 یا 4 گل می زدند. اگر وریا غفوری به صورت آماده به داربی برسد(که گفته اند نمی رسد) زوج او با یامگا روز بسیار سختی را برای دفاع چپ پرسپولیس خلق می کند و با توجه به ناآماده بودن تکراری این روزهای سعید آقایی(که مشخص نیست چه زمانی می خواهد باور کند یک فوتبالیست حرفه ای است و باید حرفه ای زندگی کند)، شاید یحیی مجبور شود، قید امیری(شاه مهره خود در خط میانی و حمله را بزند) و شبیه داربی های گذشته، وحید را دفاع چپ بگذارد تا زوج او و ترابی، ماموریت مهار این منطقه  و همچنین پدافند را داشته باشند. البته این تنها یک حدس است و شاید یحیی به آقایی و همکاری او با علی نعمتی دلخوش کند. در هر صورت اگر استقلال قصد غافلگیری قرمزها را دارد باید همین منطقه را ، مسیر اصلی ضربه دانست. فراموش نکنید امیری در 18 قدم خودی بعضا بی محابا بازی می کند و با توجه به آسان گیری موعود بنیادی فر در گرفتن پنالتی، شاید یک اتفاق ویژه در این مورد رخ دهد. باید دید یحیی برای مهار قدرت استقلال و عقیم کردن زوج وریا و یانگا دل به چه حربه ای می بندد.
از عبدی تا ترابی
اما در این سو برگ برنده قرمزها چیست ؟آنها یک مهدی عبدی جوان  دارند که استقلالی ها به هیچ وجه خاطرع خوشی از او در ذهن  شان حک نشده است. مهاجمی که با خونسردی مادرزادی اش می تواند یک تنه همه معادلات را بر هم بزند.اما فوتبال بازی گروهی است. موتور قرمزها  را باید مهدی ترابی دانست. بازیکنی که آمادگی او وحید امیری، یعنی امضا پای قهرمانی سرخ ها. اما در این 7 هفته گذشته  مهدی ترابی روی هم رفته 7 حرکت مهم انجام داده است؟
شاید  بهترین عملکردش مربوط به پاس گلی بود مقابل نفت مسجد سلیمان به عبدی داد. با این وجود مهدی ترابی هیچ شباهتی به آن وینگر بی رحم فصل گذشته و فصول قبل تر ندارد. دقیقا شده همان بازیکن بی کیفیت و ضعیف لیگ ستارگان قطر که پارسال در چنین روزهایی باشگاه العربی قطر، قید پولش را زد و به او گفت فقط برو تا جا برای بازیکن خوب خارجی جدید برایم باز شود. چه توهینی بالاتر از این برای سوپر ستاره ای که کی روش در 18 سالگی دست روی او گذاشت و گفت او یکی از بهترین های فوتبال ایران خواهد شد و حقیقتا شد.
ترابی به واسطه سبک زندگی و عقایدش، فاصله زیادی با هرگونه حواشی خارج از فوتبال دارد.از این رو باید مشکل او را در جاهای دیگری جستجو کرد او شاید به واسطه تجربه تلخ قطر و همچنین نیمکت نشینی محض در تیم ملی، از بعد روانی آن اعتماد به نفس سابق را از دست داده . بازیکنی که با قدرت بدنی مثال زدنی و تکنیک ناب، هیچ توپی را به راحتی از دست نمی داد حالا مبدل به یک بازیکن ایستا با سرپائین شده که تنها نوع رد شدن را در لایی زدن می بیند و همین  موجب شده پرسپولیس  بارها از منطقه او دچار ضدحمله شود. بازی با نفت آبادان و آن ضربه تک به تکی که شروین بزرگ در دقیقه 94 برابر لک از دست داد خاطرتان است؟ ترابی چند ثانیه قبلش سعی کرد لایی بزند که توپش لو رفت و داشت به همین راحتی تبدیل به گل تساوی بخش میهمان می شد.
اگر مهدی ترابی در روز داربی همان ستاره سابق باشد، آن وقت شاید شاهد بالانس قدرت در سمت راست استقلال و چپ قرمزها باشیم.
از سوی دیگر باید جنگ میانه میدان را هم مهم دانست. استقلال دست پرتری را در میانه میدان دارد اما شانس خوب گل‌محمدی، رسیدن کمال کایاابی نیا به مرز آمادگی صد در صدی است. اگر چه اسدی طی دو بازی گذشته یک نیمکت نشین محض مبدل شده، اما یادمان نرود این بازی بعضا به یک جنگ تمام عیار در میانه میدان تبدیل می شود و شاید یکی از سوپرایزهای یحیی ولو در نیمه دوم حضور اسدی باشد.
کلام آخر
این بازی برای هر دو مربی از اهمیت بسیار ویژه ای برخوردار است. آنها می دانند مواهب نباختن چقدر در ادامه مسیر برای شان سود آور است از این رو پیشبینی می شود اگر روی اتفاق خاصی، یکی از دو تیم به گل نرسد، انها سعی می کنند دست به ریسک نزنند و جریان را همانگونه که هست ادامه دهند. مگر اینکه یکی از آنها به گل زودهنگام دست پیدا کند و دیگری رو به فوتبال انتحاری بیاورد که در این صورت خوش به حال هواداران فوتبال که دست کم بازی مهیجی را می بینند. در غیر این صورت شاهد تجمع فراوان در میانه میدان هستیم و دو تیم چشم به ضدحملات و یا ضربات ایستگاهی می دوزند.
پس دعا کنید تا قبل از دقیقه ده یکی از دروازه ها  به هر ترتیبی باز شود و گل مساوی هم دست کم 50 دقیقه دیگر به ثمر برسد. آن وقت فارغ از اینکه طرفدار قرمز یا آبی هستید، دست کم شاهد یک بازی پر موقعیت تر خواهیم بود. در غیر این صورت همان سناریوی آخرین بازی شان در داربی حذفی را پیش رو داریم. همان تساوی تکراری و سپس ضربات پنالتی. البته در بازی روز شنبه خبری از این ضربات نیست.


ما را در کانال تلگرامی «کانال ورزش» دنبال کنید