زومیت/ نتایج بررسیهای فنی نشان میدهد مدلهای یک و دو ترابایتی آیفون ۱۸ پرو و پرو مکس به فضای ذخیرهسازی کندتر مجهز هستند.
مشاهدات جدید از سختافزار آیفون ۱۸ پرو و آیفون ۱۸ پرو مکس نشان میدهد اپل در نسخههای یک و دو ترابایتی این پرچمدارها بهطور گسترده از ماژولهای فلش QLC NAND استفاده کرده است.
فناوری QLC با هدف دستیابی به تراکم بالاتر و هزینهی تولید کمتر طراحی شده و در مقایسه با تراشههای متداول TLC NAND، در زمینهی سرعت نوشتن مداوم، پایداری عملکرد پس از اتمام حافظهی کش و طول عمر کلی، عملکرد ضعیفتری ارائه میدهد.
بر اساس تستهای عملی مجموعهی HOMOLAB روی آیفون ۱۸ پرو مکس سرعت نوشتن اطلاعات در زمان در دسترس بودن کش SLC به بیش از ۳۰۰۰ مگابایتبرثانیه میرسد که در کارهای روزمره تفاوتی ایجاد نمیکند؛ اما پس از پرشدن کش، میانگین سرعت نوشتن مستقیم روی سلولهای QLC به حدود ۷۹٫۴ مگابایتبرثانیه کاهش پیدا میکند و در کمترین حالت به ۲۵٫۶ مگابایتبرثانیه میرسد.
پرشدن ۶۰ درصد از فضای ذخیرهسازی، ظرفیت کش در دسترس را از حدود ۲۵۰ گیگابایت به ۵۸ گیگابایت کاهش میدهد و میانگین سرعت نوشتن مستقیم را به حدود ۴۵ مگابایتبرثانیه میرساند. حتی در موارد شدید، ثبت سرعت ۱٫۱ مگابایتبرثانیه نیز گزارش شده است.
بررسی عملکرد در سناریوهای ترکیبی خواندن و نوشتن نشاندهنده برتری محسوس نسخههای کمظرفیتتر است. نسخهی ۵۱۲ گیگابایتی مجهز به فضای ذخیرهسازی TLC در بنچمارک ترکیبی به امتیاز ۱۱٬۲۸۵ دست پیدا کرد، در حالی که مدل یک ترابایتی QLC با افت تقریبا ۳۸ درصدی، امتیاز ۸٬۱۶۸ را ثبت کرد. این اختلاف فنی روی کاربرانی تاثیر میگذارد که به دلیل نیاز به ضبط طولانی ویدیوهای ProRes و 4K یا انتقال فایلهای حجیم، نسخههای گرانتر یک و دو ترابایتی را خریداری میکنند.
