معرفی بازی/ نقد و بررسی Total War: Attila

گيم فا/ مطمئنا همه ي طرفداران سبک استراتژي با عناوين سري Total War آشنا هستند؛ سري عناويني که با تلفيق دو سبک استراتژي دوره اي و همزمان و با بهره گيري از گيم پلي عالي، يکي از محبوب ترين عناوين سبک استراتژي محسوب مي شود. حال نسخه جديد اين سري با وقفه اي تقريبا کم نسبت به نسخه قبلي خود Total War: Rome II عرضه شده است و در ادامه به بررسي اين بازي خواهيم پرداخت. با ما همراه باشيد… Total War: Attila نام بازي: Total War: Attila سازنده: Creative Assembly ناشر: SEGA سبک: استراتژي دوره اي / همزمان، Turn-based / Real Time Straregy پلتفورم: PC، Linux تاريخ انتشار: ۱۷ فوريه ۲۰۱۵ در ابتدا، به معرفي گيم پلي کلي سري توتال وار مي پردازيم و سپس خود بازي را بررسي مي کنيم. سري بازي هاي توتال وار، دو سبک استراتژي همزمان (Real Time) و نوبتي (Turn Based) را با هم ترکيب کرده اند. بخش اصلي و مديريت کشور و حکومت شما در بازي به صورت نوبتي و در يک نقشه ي بزرگ با شهر هاي مختلف و… انجام مي شود. اما براي نبرد هاي بازي شما مي توانيد بنا به دلخواه خود، يا اعلام نتيجه ي نبرد را بسته به شرايط مختلف به کامپيوتر (هوش مصنوعي) واگذار کنيد و يا اين که به طور همزمان در ميدان نبرد، با ارتش خود به مبارزه با دشمن بپردازيد. ويژگي ديگر اين سري بازي نيز استفاده از دوران هاي تاريخي مختلف براي عناوين خود است. Total War: Attila هم از اين قضيه مستثني نيست. بازي Total War: Attila (توتال وار آتيلا)، از سال ۳۹۵ بعد از ميلاد شروع مي شود. هر سال بازي نيز به ۴ دوره تشکيل شده و هر دوره نماينده يک فصل است. تقريبا خود آتيلا که بازي بر اساس شخصيت او ساخته شده، تا سال ۳۲۰ چندان حضور ندارد و بعد از آن نقش خود را نشان خواهد داد. برگرديم به همان بحث دوره ي وقوع بازي… دوراني که بازي در آن جريان دارد تقريبا سال هاي آغازين دوره اي هستند که به دليل شرايط مختلفش به “عصر تاريکي” (Dark Age) معروف است. سازندگان بازي ظاهرا مي خواهند در چند عنوان مختلف تاريخ اروپا و بخش هاي غربي آسيا و شمالي آفريقا (بخش هايي که در گذشته نقش اساسي در جهان داشته اند) را شبيه سازي کنند؛ آنان از دوران شکوه روم در قبل از ميلاد شروع کرده اند و حال با اين عنوان مي خواهند دوران سقوط و افول روم (و مخصوصا روم غربي) را به نمايش بگذارند تا بوسيله اين مقدمه وارد دوران هاي بعدي اروپا (نظير قرون وسطي) بشوند. حال به خود شخصيت آتيلا بپردازيم. آتيلا رئيس قبيله (امپراتوري) هون در حدود سال هاي ۴۲۰ تا ۴۵۳ بود. از او به عنوان يکي از فاتحان بزرگ (و البته شايد خونريزِ) تاريخ نام برده مي شود. او مناطق زيادي از اروپا را در دوره ي فرمانروايي خود ويران کرد و تا نزديکي قسطنطيه در روم شرقي و رم در روم غربي هم پيش رفت ولي اين دو شهر را فتح نکرد. شايد يکي از مهم ترين نبرد هايي که در آن آتيلا شکست مي خورد، نبرد دشت کاتالوني (The Battle of the Catalaunian Plains) باشد. اين نبرد که در سال ۴۵۱ ميلادي روي مي دهد به نوعي جلوي پيشروي آتيلا در خاک گُل (Gaul) را مي گيرد. به باور تاريخدانان، اگر او در اين نبرد متوقف نمي شود، باعث خرابي عظيمي در غرب اروپا مي شد. اين نبرد در قالب يک نبرد تاريخي (در بخش Historical Battles) در بازي توتال وار آتيلا پياده سازي شده است. بهتر است کم کم به خود بازي بپردازيم. بازي با احتساب DLC روز اولش ۱۳ فکشن (Faction) و حکومت دارد که با DLC جديد بازي تعداد آن ها به ۱۶ مي رسد. شما ابتدا از ميان اين ۱۳ (۱۰ فکشن بدون هيچ کدام از DLC ها) که در پنج دسته فرهنگي تقسيم مي شوند يکي را انتخاب مي کنيد. پنچ دسته فرهنگي عبارتند از:”Barbarian Kingdoms”، “The Great Migrators”، “Nomadic Tribes”، “Roman Empire” و “Eastern Empires”. در اين ميان علاوه بر مواردي نظير رئيس حکومت، چهار نکته حائز اهميت در اين بخش وجود دارد؛ اول مذهب حکومت انتخابي، دوم ويژگي فرهنگي فکشن انتخابي که براي کشور هاي هم فرهنگ يکسان است و مزايايي را براي آن ها در پي دارد ، سوم ويژگي هاي خود فکشن انتخابي که براي هر فکشن فرق مي کند و در آخر هم شرايط پيروزي حکومت انتخابي. شرايط پيروزي هر حکومت هم به چهار بخش “پيروزي کوچک” (Minor Victory)، “پيروزي فرهنگي” (Cultural Victory)، “پيروزي نظامي” (Military Victory) و “پيروزي اعظم” (Divine Triumph) است. که پيش شرط رسيدن به پيروزي فرهنگي و نظامي، رسيدن به پيروزي کوچک و پيش شرط رسيدن به پيروزي اعظم رسيدن به دو پيروزي ديگر است. بازي در زمينه پياده سازي جزئيات تاريخي-معماري بازي نسبت به ديگر عناوين مشابه، فوق العاده عمل کرده است. لااقل براي حکومت ساسانيان که ما خودمان تا حدي از آن اطلاع داريم، شاهد جزئيات فوق العاده اي هستيم. پادشاه ايران در آن زمان بهرام چهارم است. ساختمان هاي درون شهر ها، با دقت بسيار بالايي و تا جايي که براي سازندگان ممکن بوده، مطابق تاريخ طراحي شده است. ساختمان هاي خاص آن دوران ايران نظير بادگير، آتشکده هاي زرتشتي و يا حتي برج سکوت (برج خموشان) نيز در بازي وجود دارند. به علاوه اسامي افراد نيز تقريبا مطابق با اسامي رايج در آن زمان است و بازي احساس حضور در آن دوران را به خوبي به شما منتقل مي کند. توتال وار آتيلا از نظر تاريخي، لااقل در بخش ايران، يک سر و گردن بالاتر از ديگر بازي هاي تاريخي قرار مي گيرد. بازي از سال ۳۹۵ ميلادي شروع مي شود و اولين هدف شما بقا تا سال ۴۰۰ ميلادي است. با اين که سال تولد واقعي آتيلا مشخص نيست ولي بازي آن را سال ۴۰۰ ميلادي در نظر گرفته و در سال ۴۰۰ براي شما يک ميان پرده پخش خواهد شد که آوردن هدايا براي رئيس هون ها به مناسبت تولد آتيلا را نشان مي دهد و بعد کم کم بازي شروع مي شود. شايد يکي از ايرادات بازي نيز اين باشد که به دليل طول بالاي سال ها در بازي، ممکن است تا زماني که آتيلا بيايد، خيلي از حکومت ها نظير روم غربي کاملا منقرض شده باشند و شبيه سازي بعضي از اتفاقات تاريخي عملا غير ممکن بشود. به هر حال از اين موضوع که بگذريم، بايد به اولين ويژگي جديد اين نسخه اشاره کنيم؛ مهاجرت. ۵ تا از فکشن اوليه بازي، مهاجر هستند و در ابتداي بازي، سرزمين مشخصي ندارند و حتي ممکن است تا آخر بازي هم بتوانند همين گونه پيش بروند. اساس کار اين گروه نابود کردن (Raze) و غارت کردن (Sack) شهر هاست که در ادامه به اين مکانيک به طور مفصل خواهيم پرداخت. اين حکومت ها، مي توانند از طريق خود ارتششان نيرو تعليم دهند و از طريق قرار گرفتن در حالت نظامي Raid، با غارت زمين هاي دشمن (بدون حمله به شهر) پول بدست بياورند. آنان همچنين مي توانند در يک مکان اتراق کرده و چادر بزنند. اين چادر ها تقريبا مانند شهر عمل مي کنند و قابل ساختن و ارتقا دادن هستند تا بتوان از طريق آن ها نيرو هاي جديد تعليم داد ولي با اين حال، مانند شهر ها مکان ثابتي ندارند و نمي توان آن ها را شهر به حساب آورد. اين مکانيک جديد باعث تغييرات گسترده اي در بازي شده است. اين گروه ها به دليل نداشتن شهر، مي توانند بدون نگراني از تصرف شهرهايشان توسط دشمن، با لشکريان انبوه خود در نقشه بازي پيش بروند و تغييرات فراواني را در بازي اعمال بکنند. از جمله تغييراتي که آنان انجام مي دهند، نابود کردن شهر ها يا Raze است. اين قابليت جديد، به شما اين اجازه را مي دهد که يک شهر را با همه ي چيز هايي که دارد، به طور کامل تخريب کنيد و به يک مکان خالي از سکنه تبديل کنيد. فرق اين مکانيک با غارت يا Sack هم در اين است که در آن حالت (يعني Sack) شما صرفا ثروت شهر را بدست مي آوريد و شهر را به دست صاحبان اوليه اش مي سپاريد ولي در اين حالت (يعني Raze) عملا شهري باقي نمي ماند که بخواهد به حکومتي تعلق داشته باشد. اين مکانيک که يکي از مواردي است که سازندگان بر روي آن پوشش تبليغاتي گسترده اي نسبت به ديگر بخش ها انجام دادند، باعث تغييرات پويا و دايناميک در نقشه بازي مي شود. خيلي از شهر ها ممکن است در نقشه بازي از بين بروند و اين باعث تفاوت در روش بازي هر بازيکن با بازيکن ديگر خواهد شد. سيستم Raze کردن يک شهر سيستم Raze کردن فقط براي قبايل مهاجر نيست و قبايل غير مهاجر هم مي توانند شهر هاي دشمنان و خودشان را Raze کنند. بله، درست خوانديد! شهر هاي خودتان هم قابل Raze کردن هستند. بدين ترتيب شما مي توانيد شهرهايي که فايده چنداني براي حکومتتان ندارند و مدام در آن ها آشوب مي شود را تخريب کرده و از اين طريق مقداري هم پول بدست بياوريد. اما اين کار معايبي هم دارد. اولين اين که فاکتور Intrigue ارتش شما را کاهش خواهد داد و با کاهش اين فاکتور، احتمالا شورش و آشوب در آن ارتش زياد مي شود، دوم اين که اين کار ميزان نظم عمومي ساير شهر هاي ايالت را کاهش مي دهد و سوم اين که اگر بخواهيد آن شهر را دوباره بدست آوريد، براي شما هزينه بر خواهد بود. براي بازسازي يک شهر نابود شده، شما بايد نصف ارتشي که قرار است با آن شهر را احيا کنيد را به عنوان جمعيت جديد شهر به همراه مقدار زيادي پول بدهيد تا بتوانيد يک شهر خرابه را بدست بياوريد و بعد از آن بايد شروع به بازسازي شهر از ابتدا بکنيد که شايد در حدود زماني که براي آباداني آن شهر صرف شده بود، صرف بازسازي آن شهر بشود. البته اين سيستم ايراداتي هم دارد و آن هم اين است که باعث نوعي عدم تعادل در بازي مي شود. بعد از مدتي بسياري از شهر هاي اروپا به ويرانه تبديل مي شوند و بدست آوردن اين شهر ها بسيار سخت مي شود و همين موضوع باعث نوعي عدم تعادل مي شوند. البته اين موضوع خيلي اختلالي در بازي ايجاد نمي کند و به علاوه در جهت هماهنگي با تاريخ انجام شده است اما بدليل نوع رفتار هوش مصنوعي گروه هاي مهاجر و قدرت آن ها، باعث نابودي بسياري از شهر ها مي شود و کمي پيشروي در بازي را سخت تر مي کند. بعد از اين مکانيک بهتر است به ديگر سيستم بازي که بعد از چند نسخه غيبت دوباره بازگشته است اشاره بکنيم؛ درخت خانوادگي. درخت خانوادگي که در عناوين اخير جاي خاليش احساس مي شد، دوباره به اين بازي برگشته است و از جزئيات بسيار بالايي برخوردار است. در نسخ قبلي درخت خانوادگي فقط به رابطه پدر و فرزندي و نهايتا انتخاب جانشين ختم مي شد، اما در اين نسخه، در بخش درخت خانوادگي ويژگي هاي بسيار زيادي وجود دارد که به توضيح آن ها مي پردازيم. اولين ويژگي دو بخش قدرت و سطح “Control” و “Dominance” هستند. اين دو بخش که براساس جايگاه شخصيت هاي خاندان شما و نفوذ آن ها تعيين مي شوند، در نهايت قدرت اصلي شما را در حکومت تعيين مي کنند.