زوميت/ IBM نخستين نقشه‌ي راه مربوط به پردازنده‌هاي کوانتومي خود را منتشر کرد. اين شرکت هدف مشخصي براي انجام اين کار دنبال مي‌کند و به آينده‌اي درخشان مي‌نگرد.

IBM چند روز پيش براي نخستين‌بار، نقشه‌ي راه مربوط به محصولات آينده‌ي خود را در حوزه‌ي رايانش کوانتومي (Quantum Computing) به‌صورت عمومي منتشر کرد. اطلاعاتي که IBM ارائه داده، شامل موضوعات زيادي هستند که تک‌تک آن‌ها تحليلي جداگانه مي‌طلبد؛ اما مهم‌ترين خبر براي کوتاه‌مدت اين است که IBM مي‌گويد در مسير توليد پردازنده‌اي کوانتومي با بيش از ۱،۰۰۰ کيوبيت (Qubit) قرار دارد و تا سال ۲۰۲۳ به اين هدف مي‌رسد. در رايانش کوانتومي از واحدي با عنوان کيوبيت استفاده مي‌شود. کيوبيت را مي‌توان کوچک‌ترين واحد ذخيره‌ي اطلاعات و معياري از مقدار اطلاعات کوانتومي به‌شمار آورد.

ظاهرا اين پردازنده‌ي کوانتومي IBM قرار است چيزي در بين ۱۰ تا ۵۰ کيوبيت منطقي (Logical Qubit) داشته باشد. درحال‌حاضر، پردازنده‌هاي کوانتومي IBM حداکثر ۶۵ کيوبيت دارند. IBM گفته است که سال آينده‌ي ميلادي پردازنده‌اي کوانتومي با ۱۲۷ کيوبيت مي‌سازد و در سال ۲۰۲۲،‌ پردازنده‌ي متشکل ‌از ۴۳۳ کيوبيت را به‌ مرحله‌ي توليد مي‌رساند.

IBM به‌منظور دستيابي به اهدافش قصد دارد نوعي يخچال رقيق‌سازي (Dilution Refrigerator) کاملا جديد بسازد تا تراشه‌هاي بزرگ جديد خود را در آن‌ جاي دهد. اين شرکت در پي خلق فناوري ويژه‌اي است تا بتواند با استفاده از آن، بين چند عدد از آن‌ها ارتباط برقرار کند تا سيستمي شبيه به معماري‌هاي چندهسته‌اي به‌کاررفته در تراشه‌هاي کلاسيک ايجاد شود.

داريو گيل، نماينده‌ي IBM، در گفت‌و‌گو با رسانه‌ي تک‌کرانچ اعلام کرد تصميم اين شرکت براي عمومي‌کردن نقشه‌ي راه پردازنده‌هاي کوانتومي تصميمي حساب‌شده بود. او انتشار نقشه‌ي راه IBM را به تولد صنعت نيمه‌هادي تشبيه کرد و گفت IBM احساس کرده است به انجام اين کار نياز دارد؛ زيرا معتقد است پردازنده‌هاي کوانتومي صنعت کاملا جديدي تشکيل مي‌دهند و بايد از پروژه‌هاي معمولي يا آزمايش‌ها علمي متمايز باشند. داريو گيل درادامه اعلام کرد IBM در زماني سريع توانسته به‌طور جدي وارد مرحله‌ي توليد پردازنده‌هاي کوانتومي پيشرفته شود.

گيل مي‌گويد براي دستيابي به هدف نهايي در صنعت کوانتوم، يعني ساخت رايانه‌‌ي کوانتومي بدون خطا در مقياس بسيار بزرگ، IBM مي‌توانسته دو مسير متفاوت در پيش بگيرد. اولين برنامه مي‌توانست بيشتر همچون پروژه‌ي آپولو (Apollo) ناسا باشد. در اين روش، همه کنارهم جمع مي‌شوند و يک دهه روي مشکلي خاص کار مي‌کنند و تمامي راهکارها درکنارهم قرار مي‌گيرند تا لحظه‌اي تاريخي ايجاد شود.

طبقگفته‌ي داريو گيل، فلسفه‌ي ديگري هم مي‌توان براي دستيابي به هدف يادشده مطرح کرد. اومي‌گويد در روش دوم از خود مي‌پرسيم «امروز چه کاري مي‌توانيم انجام دهيم؟» تا تمامي توانايي‌هايمان را شناسايي کنيم. در مرحله‌ي بعد، سراغ بازخوردهاي کاربران مي‌رويم تا بتوانيم آنچه مشتريان مي‌خواهند، دردسترس آن‌ها قرار دهيم و به‌همين‌ترتيب، توانايي ايجاد جامعه‌‌اي جديد و متفاوت خواهيم داشت. او مي‌گويد در روش دوم،‌ بايد حتما نقشه‌ي راه را نيز دردسترس قرار دهيد تا همه بدانند چه مسيري بايد طي شود. گيل مي‌گويد او و اعضاي تيمش در IBM به روش دوم معتقد هستند.

نماينده‌ي IBM مي‌گويد امروزه به مرحله‌ي جديدي از صنعت کوانتوم رسيده‌ايم و در شرايطي هستيم که سرمايه‌گذاري مناسب براي صنعت کوانتوم انجام شده و اين سرمايه‌گذاري‌ها به‌منظور آغاز مکانيسم‌هايي ويژه براي هماهنگ‌کردن برنامه‌ها ضروري هستند. درواقع طبق گفته‌ي داريو گيل، با برنامه‌ريزي درست به‌لطف سرمايه‌گذاري مناسب، مي‌توان از هدررفتن وقت و تشخيص نادرست منابع موردنياز جلوگيري کرد.

گيل چنين وضعيتي را به روزهاي آغازين صنعت نيمه‌هادي تشبيه مي‌کند؛ يعني همان دوراني که هر شرکت مشغول انجام کاري خاص بود و عملا مسير مشخصي وجود نداشت. بااين‌حال با گذشت زمان، اکوسيستم متشکل‌ از شرکت‌هاي متفرقه در بازار ظاهر شدند. امروزه، به جايي رسيده‌ايم که شرکت‌ها فناوري‌هاي جديدي مثل ليتوگرافي Extreme Ultraviolet را معرفي مي‌کنند. IBM مي‌گويد ارائه‌ي نقشه‌ي راه باعث مي‌شود در آينده، صنعت تراشه‌هاي کوانتومي نيز به اين مرحله برسد.

در کانال آي‌تي و ™CanaleIT هم کلي عکس و ويدئوي دسته اول و جذاب داريم